سخنی با مسؤولانی که دغدغه اصلی شان شده است "حجاب زنان و دختران"

عصرایران - بعد از سخنان جنجالی محمود احمدی نژاد درباره حجاب ، موجی از اعتراضات علیه او به راه افتاده و در آخرین مورد ، حزب مؤتلفه ، نامه ای سرگشاده به رئیس جمهور نوشت و او را بابت عدم اجرای کامل قانون "حجاب و عفاف" مورد نکوهش قرار داد.

احمدی نژاد 23 خرداد در یک برنامه زنده تلویزیونی گفته بود:« ما اینها را توهین می دانیم که زن و مردی در خیابان راه بروند و کسی بیاید بگوید نسبت شما چیست .هیچ کس حق ندارد در این مورد سوال کند، این به معنای آن نیست که ما نابسامانی های اجتماعی را نمی بینیم و یا نباید اصلاح کنیم بلکه می گویم این روش، روش درستی نیست.اینها مال دولت نیست و آنها را قبول نداریم و تا آنجایی که بتوانیم برخورد و کنترل می کنیم .

 برخی ها هستند که تا اسم زن می آید ناراحت می شوند ؛ آنها باید خود را درست کنند . وقتی نابسامانی های اخلاقی پیش می اید همه مقصر هستند و مردها نیز بیشتر مقصرند.

این اندیشه غلط است که در ذهن یک عده است و باید بیرون کنند و خود را اصلاح کنند . نه اینکه هر خانمی ، هرکاری کرد مورد تایید است اما نباید پنداشت که زن مبنا و مرکز مشکلات است .باورمان این است که هرکجا زن به طور انبوه وارد شد اجتماع انها بسیار سالم تر ، صحیح تر و اخلاقی تر است.

 عده ای در هر دوره ای هر چند ماه می خواهند جنجالی در کشور به پا و برخورد کنند و به صراحت می گویم ما مطلقا و از بنیاد ، این را قبول نداریم .
این بدان معنا نیست که ما از عده ای که به طور سازمان یافته بخواهند مشکلات اخلاقی را در جامعه گسترش دهند چشم پوشی کنیم بلکه باید با کار اطلاعاتی و شناسایی و قانونی انها را بازخواست و مجازات کنیم .

برخی ها می گویند باید امر به معروف کنیم و این حرف درستی است اما قبل از امر به معروف باید پدیده ای در جامعه تبدیل به معروف شود و وقتی معروف شد و عموم جامعه گفتند این کار خوبی است با روش درست به او می گوییم این موضوع را رعایت کند . اما اگر کسی اصرار دارد سازمان یافته و با وصل به بیگانه ذهن جوانی را تخریب کند ،کارش جداست .هیچ کس نباید بدون حکم قاضی ،کسی را مجازات کند مگر جاهایی که بر طبق قانون باشد مثلا در جرایم راهنمایی و رانندگی و نپرداختن قبض برق .

اما اینکه برای مسائل اجتماعی ماموری خودش تشخیص دهد و خودش مجازات کند صحیح نیست و امیدواریم نیاز به تذکر جدی من نداشته باشد . »

بعد این سخنان چنان به احمدی نژاد حمله شد که گویی او اصل حجاب را منکر شده بود و حال آن که او ، نه از اصل حجاب و عفاف ، که از روش های قهر آمیز موجود در برخورد با بدحجابی انقتاد کرده و حرف دل بسیاری از مردم ایران را زده بود.

البته عصرایران ، پیشتر در این باره به تفصیل مطالبی را بیان داشته و سخنان موافقان و مخالفان را نیز دریافت و منتشر کرده است و لذا نیازی به تکرار مکررات ، نیست ؛ آنچه محور اساسی بحث حاضر است ، مخاطب قرار دادن کسانی است که این روزها ، چنان درباره حجاب سخن می گویند که گویی مشکلی جز بدحجابی در کشور وجود ندارد.

البته روحانیونی که اخیراً در این باب سخن گفته اند ، مخاطب این نوشتار نیستند چه آن که فرض را بر این می گذاریم که آنها به وظیفه دینی خود که تبلیغ شریعت و احکام آن است عمل کرده اند .

روی سخن با سیاسیون ، نمایندگان مجلس و احزابی است که هم و غم نحوه لباس پوشیدن بانوان را دارند و مدام بر دولت خرده می گیرند که چرا در این باره کاری نمی کند و سخت نمی گیرد.

نویسنده خود معتقد به اصل دینی حجاب به عنوان یک فریضه الهی است و در زندگی شخصی و خانوادگی نیز التزام عملی بدان دارد.  با این حال ، سوال مهمی که اساس بحث پیش رو را تشکیل می دهد این است که آقایان و خانم های مسوول که هر کدام کرسی های ریاست و وکالت را اشغال کرده اند ، آیا جز موضوع حجاب ، مسوولیت دیگری بر دوش ندارند؟  آیا چنین می پندارند که تمام مشکلات مملکت حل شده و تنها مانده است چند تار موی دختران و نحوه لباس پوشیدن پسران که انشاء الله با رفع این آخرین بقایای مشکلات مملکتی ، جامعه ای آرمانی و ایده آل در انتظارمان خواهد بود؟!

اشتباه نکنید ! ما نمی گوییم حجب و حجاب و حیا و عفت در جامعه نباشد ، بلکه خطاب به مسوولانی که نامه سرگشاده به رئیس جمهور می نویسند یا نمایندگانی که تومار حجاب امضا می کنند ، می گوییم: دست شما درد نکند که به فکر قانون عفاف و حجاب هستید ، ولی شما را بخدا ، این قدر که برای نحوه لباس پوشیدن مردم حرص می خورید و تکاپو می کنید ، برای معیشت و آسایش و آرامش آنها هم جوش بزنید!

مثلاً همین الان که دارید این نوشته را می خوانید ، لوله های استخراج گاز قطر ، دارند از میدان مشترک گازی ایران و قطر (پارس جنوبی) گاز را به سمت این کشور می مکند و می برند و ما هنوز در گیر و دار تکمیل فازهای پارس جنوبی هستیم.

می دانید که از صدقه سر همین میدان مشترک ، رشد اقتصادی قطر در سال جاری 24 درصد بر آورد شده است ولی ارقام مربوط به رشد اقتصادی ما حدود 3 یا 4 درصد ذکر می شود؟
چرا نمایندگان ، احزاب ، مسوولان و همه و همه داد نمی کشند و کاری در این باره نمی کنند؟ چرا برای عقب ماندن پروژه های پارس جنوبی که ثروت صدها میلیاردی این ملت در آن خوابیده بیانیه نمی دهند و فریاد وامصیبتاه سر نمی دهند؟!

  40 سال است که می خواهد پل خلیج فارس را احداث کنند تا پایانه های تجارت دریایی ایران به نفع امارات متحده عربی در حاشیه نمانند ولی هنوز که هنوز است ، فقط بر روی کاغذ شاهد این پل هستیم و اعراب اماراتی سالانه از این بی عملی ما میلیاردها دلار پول یا مفت به جیب می زنند ، پولی که مال مردم ایران است و می تواند برای آنها خانه و مدرسه و بیمارستان و جاده بسازد و حتی درمان شان را رایگان کند.

چرا آقایان و خانم های مسوول در این باره احساس نگرانی نمی کنند؟ کرور کرور پول این ملت نجیب ، لحظه به لحظه به جیب اماراتی ها می رود ، آیا این افتضاح ، به اندازه چهار تار موی دختران برای اینان ارزش ندارد و به اندازه رژ لب زنان بدحجاب ، خشمگین شان نمی کند؟!

زمانی که قرار شد فرودگاه بین المللی تهران را احداث کنند تا مرکز هوایی منطقه باشد ، هنوز کشوری به نام امارات وجود نداشت ، ترکیه کشوری عقب مانده بود و قطر بیابانی لم یزرع ؛ در طول این سال ها ، هنوز که هنوز است تنها یک فاز فرودگاه امام راه اندازی شده و مسافران ایرانی برای سفر به بسیاری از نقاط دنیا ، ناگزیرند با هواپیمایی امارات و القطریه و ترکیش به دوبی و دوحه و استانبول بروند و از فرودگاه های بزرگ و مدرن آنها به سفر خویش ادامه دهند و این درحالی است که قرار بود ، اهالی کشورهای منطقه ، برای سفر به جاهای دیگر دنیا ، به ایران بیایند و از فرودگاه بین المللی آن به اقصی نقاط دنیا پرواز کنند.

ای کاش آقایان و خانم های مسوول و نماینده ، دولتمردانی که در این مسیر کوتاهی کرده اند را به پای میز محاکمه بکشند و در کنار پیگیری وضع حجاب و عفاف ، بپرسند که تا کی باید وضعیت شرم آور کنونی ادامه یابد؟ مگر ساخت یک فرودگاه چقدر کار دارد که باید چند ده سال ادامه به طول بینجامد؟!

کاش می شد روزی این خبر تیتر روزنامه ها شود که حزب موتلفه یا نمایندگان مجلس ، برنامه ای عملی برای کاستن از تعداد افراد نیازمند به کمک های کمیته امداد ارائه داده اند تا 9 میلیون نفر از یک کشور 70 میلیونی تحت پوشش کمیته امداد نباشند. شما را به خدا ، این عدد و رقم خجالت آور و تأثر انگیز نیست؟!

کاش نمایندگانی که بیانیه می دهند و مصاحبه می کنند و نطق پیش از دستورشان قضا نمی شد ، کمی هم ککشان بگزد که مردم دومین کشور گازی جهان مجبورند برای پر کردن سیلندر گاز خودروهایشان ، مدت های طولانی در صف های طویل معطل شوند و صدایشان هم درنیاید.

نمایندگان و سیاستمدارانی که دغدغه حجاب دارند ، اجرشان با خدا ! اما این را هم پیگیری کنند که ظرفیت تولید نفت ایران روز به روز کمتر و کمتر می شود و از 4 میلیون و 106 هزار بشکه در سال 84 به 3 میلیون و 600هزار بشکه در روز رسیده است. صادرات نفت مان هم نصف و جمعیت مان افزایش یافته است. این یعنی اینکه همه ما اعم از با حجاب و بدحجاب ، در پروسه فقیرتر شدن قرار گرفته ایم و درآمد سرانه مان دارد کاهش می یابد و این در حالی است که طبق برنامه باید در حال حاضر حدود 5 میلیون بشکه در روز تولید داشتیم ؛ بخدا سوگند ، این هم به اندازه خروش بر بدحجابان ، ارزش پرداختن و غصه خوردن و البته کار کردن دارد.

سن آغاز اعتیاد به مواد مخدر در کشور طی 15 سال اخیر ، 7 سال کاهش یافته و به 21 سالگی رسیده است ؛ این فاجعه هم به اندازه بدحجابی بعضی زنان و دختران ارزش آن را دارد که لااقل نامه ای ، بیانیه ای ، خشمی و خروشی را در میان مسوولان ، سیاسیون ، احزاب و نمایندگان مجلس باعث شود.

ای کاش برای هر اصل بر زمین مانده قانون اساسی نیز لااقل به اندازه همتی که برای صدور"بیانیه های حجاب محور" از خود نشان می دهند ، وقت و انرژی صرف می کردند تا شاید در مسیر عملی شدن همه اصول آن قرار بگیریم.

این سخن را می شود تا مثنوی هفتاد من کاغذ ادامه داد و درد دل ها را تازه کرد و آه از نهاد ایرانیان ایران دوست بلند کرد ، اما عاقلان را اشارتی کافی است و امید که دغدغه مندان حجاب ، که لابد درد دین دارند و خیر و صلاح مردم ایران را می خواهند ، به اندازه ای که در باب حجاب ، سخن می گویند و نگرانی می کنند ، در اندیشه سایر مشکلات کشور نیز باشند و بدانند که مردم ، آنان را فقط برای حفظ حجاب زنان و دختران ، بر آن صندلی ها ننشانده اند.