کد خبر: ۱۲۸۸۲
تاریخ انتشار: ۰۳:۳۳ - ۱۱ اسفند ۱۳۸۵ - 02 March 2007
در يك جلسه، دانشجويي از شريعتي پرسيده بود: « آيا در مشهد خبري نيست؟» و شريعتي پاسخ داده بود: «نخير، در مشهد بعد از فوت امام‌رضا(ع) خبر تازه‌اي نيست!» حالا هم من مجبورم در مورد سؤال شما پاسخي را بدهم كه فروغ سال‌ها پيش به احمدرضا احمدي داده بود: «اوضاع ادبيات به‌همان شكل است كه بود؛ مقدار زيادي حرف و مقدار كمي كار.» البته من طيف غالب را مي‌گويم وگرنه هستند كساني كه با جان و دل كار مي‌كنند و کار در حد مرگ و زندگي برايشان جدي است.

ايليا ديانوش ـ شاعر، ‌نويسنده، محقق و روزنامه‌نگار ـ را با اشعاري از مجموعه «مشق کلنجار» و فرهنگ گزين گويه هاي شعرا و داستان نويسان معاصر مي شناسيم. آن چه در ادامه مي خوانيد گفت و گوي نشريه دانشگاه هنر تهران «اهورا» با اوست:

معيار انتخاب پانزده شاعر و ده نويسنده اي که تا اينجا براي اين مجموعه درنظر گرفته ايد، چه بوده است؟

آن ها که حرفي براي گفتن داشته اند در اين مجموعه جاي گرفته اند، از فريدون مشيري با آن گستره مخاطب عام گرفته تا يدالله رويايي با آن محدوده مخاطب خاص خودش.

به اعتقاد شما به عنوان يک شاعر ، نويسنده و روزنامه نگار کدام يک از شاعران معاصر ما به رسالت تاريخي خود ، بيشتر آگاهي دارند ؟

من به رسالت تاريخي واحدي که با آن ميزان آگاهي شاعران و روشني يابان را اندازه بگيريم، اعتقاد ندارم. مهم اين است که هرکس بر اساس شناختي که نسبت به خود و اطرافش پيدا کرده بتواند کاراکتر اصلي خودش را تعريف و ايفا کند.

ادبيات معاصر ما به همان اندازه به فروغ نيازمند است که به سهراب. درست مثل طبيعت اطراف ما که گنجشک اسير فصل سرد و مرغ مهاجر را به يک اندازه لازم دارد.

متن کامل اين مطلب را در ستون گفت و گو بخوانيد.

ارسال به تلگرام
ارسال به دوستان
تلگرام عصر ایران
نام:
ایمیل:
* نظر:
تعداد کاراکترهای مجاز:1200
تیس خودرو- داخلی
مدیا- داخلی
دلتابان
پربازدید ها
بلیط (عصر ایران داخلی)
عصر ایران داخلی (تخفیفان)
عکس