کد خبر ۱۸۵۷۳
تاریخ انتشار: ۰۸:۵۳ - ۰۹ خرداد ۱۳۸۶ - 30 May 2007
دقيقاً به خاطر دارم نوازنده پيانو آن قطعه موسيقي فردي بود که من مي شناختمش و مي دانستم او خودکشي کرده است. در آن لحظات تحت تاثير موسيقي و موادي که استفاده کرده بوديم از خود بي خود شدم.


جوان موسيقيدان که سمفوني مرگ دوستش را نواخته بود در دادگاه کيفري استان تهران به قصاص محکوم شد.

به گزارش اعتماد، نيمه شب سوم شهريور ماه سال 84 به ماموران پليس خبر رسيد جسد پسر جواني به نام آرمين که با ضربات متعدد چاقو به قتل رسيده، پيدا شده است. انجام تحقيقات پليسي نشان داد، مقتول روز حادثه با دوستش به نام اميرحسين که يک موسيقيدان است بيرون رفته و ديگر بازنگشته است. اين در حالي بود که اثري از خودروي مقتول و اميرحسين وجود نداشت.

به اين دليل اين فرضيه که اميرحسين پس از قتل آرمين با ماشين او فرار کرده است قوت گرفت و پليس تحقيقات خود را براي دستگيري اميرحسين آغاز کرد. سرانجام پس از چند روز ماموران اميرحسين را در ويلايي در نوشهر دستگير کردند و پسر جوان به قتل دوستش اعتراف کرد.

روز گذشته در جلسه رسيدگي به پرونده موسيقيدان متهم به قتل، امير حسين، پس از قرار گرفتن در جايگاه در دفاع از خود گفت؛ من و آرمين بيش از 2 سال بود که با هم دوست بوديم. هر دوي ما مواد مصرف مي کرديم، روز حادثه من و آرمين قرار گذاشتيم که با هم بيرون برويم. آرمين مقداري ماده مخدر شيشه داشت، با هم به اتوبان همت رفتيم و من نيز مقداري حشيش خريدم و سپس به سراغ يکي ديگر از دوستانمان رفتيم. او مقداري ماده مخدر تاتورا داشت که يکي از بچه ها از چين آورده بود. سپس براي استفاده اين مواد راهي پارک پرديسان شديم.

متهم به قتل ادامه داد؛ آرمين در دستگاه سي دي من که داشتيم موسيقي گذاشت، دقيقاً به خاطر دارم نوازنده پيانو آن قطعه موسيقي فردي بود که من مي شناختمش و مي دانستم او خودکشي کرده است. در آن لحظات تحت تاثير موسيقي و موادي که استفاده کرده بوديم از خود بي خود شدم.

من يک نوازنده موسيقيدان هستم و همه دوستانم اين مساله را مي دانستند، وقتي از خود بي خود شدم، چاقويي که هميشه همراهم بود را در آوردم و يک ضربه به کتف آرمين زدم، حرکاتم دست خودم نبود، مي خواستم به او بگويم که از جلوي چشمم کنار برود اما نمي شد، نمي توانستم خودم را کنترل کنم و ضربه نزنم. دستم را بلند کردم و چند ضربه ديگر هم زدم، بعد سوئيچ ماشين آرمين را برداشتم و فرار کردم.

اميرحسين در توضيح اينکه چرا با خود چاقو حمل مي کرده است، گفت؛چون من نسبت به ساير مردم ظاهر متفاوتي داشتم اشرار مزاحمم مي شدند، به همين خاطر وقتي 9 شب به بعد از خانه خارج مي شدم چاقو در کيفم مي گذاشتم، من هميشه موهايم را رنگ و ناخن ها و موهايم را بلند مي کردم به همين خاطر هم خيلي مزاحمم مي شدند.

وي در آخرين دفاعياتش گفت؛ من بدون انگيزه قبلي و کاملاً اتفاقي آرمين را به قتل رساندم و هيچ دفاعي ندارم. سپس وکيل مدافع اميرحسين در دفاع از اين موسيقيدان گفت؛ اميرحسين 2 بار خودکشي کرده است و پرونده باليني دارد، وضعيت رواني او به حدي نامساعد است که پزشک معالجش قصد داشته او را در بيمارستان بستري کند، اما پزشکي قانوني، هيچ توجهي به آن نکرده و حتي حاضر نشده پرونده موکلم را مطالعه کند. پزشکي قانوني فقط اعلام کرده اميرحسين در زمان ارتکاب قتل ممکن است تحت تاثير مواد بوده باشد.

بنابراين مجدداً تقاضا دارم پزشکي قانوني را مکلف به رسيدگي مجدد پرونده رواني اميرحسين کنيد.

قضات دادگاه پس از شنيدن اظهارات وکيل مدافع متهم ايراد او را وارد ندانستند و براي صدور راي وارد شور شدند. رحيمي، باقري، عزيز محمدي، شهرابي فراهاني و عبداللهي 5 قاضي شعبه 71 پس از مشورت اميرحسين را گناهکار شناختند و او را به قصاص محکوم کردند.

 

ارسال به تلگرام
ارسال به دوستان
تلگرام عصر ایران
پربازدید ها
علم و فناوری