کد خبر: ۲۵۴۸۹۷
تاریخ انتشار: ۰۸:۴۵ - ۲۸ فروردين ۱۳۹۲ - 17 April 2013
جعفر محمدی
عصرایران - «سیاه نمایی» و «ایجاد اختلاف بین مسؤولان» ، دو مقوله ای است که هیچ ایرانی میهن دوستی ، فارغ از گرایش های سیاسی و فکری اش ، دست خود را بدان نمی آلاید.

خروجی «سیاه نمایی» ، «ایجاد فضای یأس و ناامیدی در جامعه» است و صد البته هیچ کس دوست ندارد در جامعه ای ناامید و سرخورده زندگی کند. در واقع ، هر کس به کار ایجاد چنین فضایی بپردازد ، خود ، خانواده و کسانی که دوستشان دارد را نیز دچار چنین وضعیت نابهنجاری کرده است و این ، شرط عقل نیست.

«ایجاد اختلاف بین مسؤولان» نیز ، از آنجا که می تواند منجر به کاهش کارایی آنها شود ، "ستم آشکار" به فرد فرد اعضای جامعه است.

در این میان ، نکته ای که مغفول مانده و کمتر بدان توجه می شود ، این است که برخی گمان می برند که "سیاه نمایی" و "ایجاد اختلاف بین مسؤولان" ، صرفاً می تواند از رسانه ها سر بزند. البته برخی افراد و رسانه ها ممکن است خواسته یا ناخواسته ، در این مسیر حرکت کنند و در درستی این گزاره شکی نیست ، اما سخن بر سر این است که این ها ، اتهامات اختصاصی رسانه ها نیستند و ای بسا ، خود مسؤولان در موارد متعددی دچار این عارضه بشوند.

نکته دیگر آن است که کارویژه رسانه ها ، انعکاس وقایع اتفاقیه است ؛ مانند آینه که کارش "نشان دادن آنچه در واقع وجود دارد" است.

از این رو ، اگر اتفاقات ناگواری در عرصه های سیاسی ، اقتصادی ، اجتماعی و ... در جامعه رخ دهد و رسانه ها آن را بازتاب دهند ، نمی توان مسؤولیت رخ دادن آن اتفاقات را متوجه رسانه ها دانست و متهم به سیاه نمایی شان کرد.
مثلاً اگر زلزله ای مرگبار رخ دهد و رسانه ها خبرش را منتشر کنند ، آیا باید زلزله را به رسانه ها منتسب کرد و آنها را متهم به سیاه نمایی نمود؟
یا اگر رسانه ای از واقعیتی به نام آلودگی هوا و علل آن سخن بگوید ، خودش علت آلودگی بوده و سیاه نمایی کرده است؟ یا اگر قیمت کالایی افزایش یابد و رسانه ای آن را بازنشر کند ، سیاه نماست؟ یا اگر مسوولی سوء استفاده از قدرت کرد و رسانه خبرش را منتشر کرد ، مقصر است؟ و نظایر این ها.

مخلص کلام این که ، اگر خبر سیاهی (مانند فساد مالی و ...) واقعاً وجود داشته باشد و منتشر شود ، نام این ، «سیاه نمایی» نیست ؛ «واقع نمایی» است.
لذا اگر بنا بر برخورد باشد ، باید با عامل آن سیاهی (مانند مسوولی که مرتکب فساد مالی شده) به خاطر کار سیاهش برخورد شود نه با رسانه به اتهام سیاه نمایی:

آینه گر نقش تو بنمود راست      خود شکن آیینه شکستن خطاست

سیاه نمایی ، وقتی تحقق می یابد که خبری به دروغ ساخته و منتشر شود و در آن ، اوضاع بی آن که بد باشد ، بد جلوه داده شود؛ مثلاً گرانی نباشد و رسانه ای دم از گرانی بدهد و نظایر این که طبیعتاً باید جلوی ان را سد کرد.

اما اختلاف بین مسؤولان نیز حکایت خاص خود را دارد. اگر اختلافی بین دو یا چند مسؤول وجود نداشته باشد و رسانه ای بخواهد شیطنت کند و با تیترها و مطالب نادرست ، "دو به هم زنی" کند ، حتماً به جامعه ستم کرده است چون -همان طور که گفته شد- این کار باعث می شود که انرژی مسؤولان ، به جای انجام وظایف شان ، مصروف پرداختن به مسائل حاشیه ای شود.

در این میان اما اگر دو یا چند مسؤول یا نهاد و قوه ، با یکدیگر اختلافات آشکار داشته باشند ، نسبت به یکدیگر بی احترامی های مدام داشته باشند ، علیه همدیگر موضع بگیرند و خلاصه آن که یک جنگ سرد بین خودشان راه بیندازند ، اینجا نمی توان عهده مسوولان اهل دعوا را خالی از تقصیر دانست و کاسه کوزه ها را بر سر رسانه ها شکست و توبیخ شان کرد که چرا فلان سخن فلان مقام رسمی ارشد را درباره فلان مطلب بازنشر کردی؟ یا چرا جواب مجلس به دولت را منتشر کردی و بدین ترتیب بین مسوولان و قوا ایجاد اختلاف نمودی؟!

نکته بعدی آن که به فرض که رسانه ای پای از حریم میهن دوستی و پرهیزکاری فراتر نهد و بخواهد بین دو مسؤول ایجاد اختلاف کند. قطعاً چنین حرکتی مذموم و محکوم است اما آیا نباید مسؤولانی که هدف این اختلافزایی هستند ، آنقدر عاقل و هوشیار باشند که مقاله ای در یک روزنامه یا خبری در یک خبرگزاری نتواند بین شان را به هم بزند و آنان را دچار اختلاف کند؟!

متأسفانه ، در شرایط کنونی از دو تعبیر "سیاه نمایی" و "ایجاد اختلاف بین مسؤولان" ، استفاده ابزاری می شود و گروهی برای تخریب رسانه هایی که دوستشان ندارند ، دست به دامن این واژگان می شوند و هر منتقد خودشان را متهم می کنند که "دارند به منظور ایجاد یأس و ناامیدی بین مردم ، سیاه نمایی و ایجاد اختلاف می کنند!"

وقتی از این تعابیر برای کوبیدن همه ، استفاده ابزاری می شود ، رفته رفته کارایی این دو تعبیر هم از بین می رود و بعدها اگر واقعاً رسانه ای دست به کار سیاه نمایی و اختلاف زایی هم بشود و سپس متهم بدان گردد ، کسی چنین اتهام "نخ نما شده" ای را باور نخواهد کرد.

بنابراین ، دوستانی که مدام این و آن را به این تعابیر متهم می کنند ، اندکی تقوا پیشه کنند و قبل از آن که اتهام سیاه نمایی بزنند ، از وجدان خود بپرسند که آیا "واقعیتی سیاه" ، بازتاب داده شده؟ یا سفیدی ، سیاه جلوه داده شده است؟
قبل از ایراد اتهام ایجاد اختلاف هم ، بنگرند که آیا خبرِ "اختلاف آشکار موجود" منتشر می شود یا اختلافی بین دو یا چند مسوول و نهاد نیست و می خواهند بین شان اختلاف زایی کنند؟

فراموش نکنیم که محروم کردن مردم از دانستن ، یعنی تلاش برای در جهالت نگه داشتن مردم و این یعنی ، نفی اصول دینی که دانایی از ارکانش است.
ارسال به تلگرام
ارسال به دوستان
تلگرام عصر ایران
تلگرام عصر ایران
پربازدید ها
تلگرام عصر ایران
بلیط (عصر ایران داخلی)
بلیط (عصر ایران داخلی)
بلیط (عصر ایران داخلی)
عکس
بلیط (عصر ایران داخلی)
بلیط (عصر ایران داخلی)