کد خبر: ۴۹۱۷۷۷
تعداد نظرات: ۲۸ نظر
تاریخ انتشار: ۰۹:۴۴ - ۱۵ شهريور ۱۳۹۵ - 05 September 2016
یک نوستالژی به بهانه پخش دوباره از چند شبکه استانی
انگار عمداً «ارتش سری» را آخر شب پخش می کردند که ما بترسیم. موسیقی سریال جوری بود که زانوهایمان را سست می کرد.
عصرایران؛ احسان محمدی_ انگار عمداً «ارتش سری» را آخر شب پخش می کردند که ما بترسیم. موسیقی تیتراژ ابتدایی سریال جوری بود که زانوهایمان را سست می کرد. یک دفعه پرتاب می شدیم وسط خرابه های بروکسل. دل نگران لندن. وسط میهن پرستانی که از خشونت افسرهای شق و رق و خوش پوش گشتاپو نمی ترسیدند.

سریال، داستان تلاش های یک گروه نجات برای فراری دادن خلبان‌های بریتانیایی در خلال جنگ جهانی دوم بود که هواپیماهایشان در بلژیک سقوط می‌کرد. مثل خواندن یک رمان کلاسیک قطور برای نسلی که نافش را با استرس بریده بودند. با موشک باران بزرگ شده بود. هنوز حوصله قصه های طولانی داشت، هنوز گرفتار قرض و قسط و وام نشده بود.

قصه پر دلشوره سریال ما را با خودش می بُرد. با قلب های ترسخورده همپای ناتالی می دویدیم. زیبا بود. قدبلند با آن لباس های گلدار اغواکننده که می توانست از دل هر ایست بازرسی آلمان ها رد بشود و ما نفس راحتی بکشیم و خوابمان ببرد تا هفته بعد چهارشنبه شب ساعت 21 بعد از اخبار.

 او و مونیک و لیزا/ایوت که شوهرش را در جنگ از دست داده بود به همراه آلبر فوآره و دکتر پاسکال در آن رستوران کوچک ما را میخکوب می کردند. وقتی افسرهای گشتاپو به رستوران می آمدند ما نگران حال خلبان ها و فراری هایی بودیم که آلبر با آن سبیل پرپشت، صدای تو دماغی و موهای جوگندمی جایی قایم کرده بود.
.
نگران هوش ترسناک فرمانده کسلر بودیم و آن صدای سرد و جدی و دلهره آورش. وقتی به برانت گفت: من پارس نمیکنم، گاز می گیرم! او و راینهارت و بقیه آلمانی ها وقتی پایشان به رستوران می رسید ضربان قلب ما پای تلویزیون آنقدر بالا می رفت که هر آن می ترسیدیم کسلر داستان کافه را بفهمد. که ما ناخواسته گروه نجات را لو داده باشیم!
ما «ارتش سری» نبودیم اما ...
کشیش ها، ژان پل کوچولو، بازرسی که به ایوت شک کرد و باعث شد زندانی بشود، زندانی های زندان پونتوا، پیرمردی که در کافه کاندید برای اینکه بیشتر بماند مرتب سفارش نوشیدنی می داد، پسرهای رایش سوم که می خواستند برای هیتلر بهترین باشند و ... فقط بازیگر نبودند، بخشی از زندگی ما شده بودند. همراهمان به مدرسه می آمدند. سر سفره غذا می خوردند.  راه می رفتند. شکل ناظم مدرسه بودند. شکل همکلاسی خبرچین که همه آمار کلاس را می بُرد می گذاشت کف دست مدیر! پنجشنبه ها مدرسه ها تعطیل نبود. زنگ های تفریح همه می خواستند موسیقی سریال را تقلید کنند. آن هم نه با ساز که هنوز ساز هم تقریباً ممنوعه بود که با لب و دهان!

بخش بزرگی از زیبایی سریال مدیون دوبله های خارق العاده اش بود. ایرج رضایی جای آلبر فوآره حرف می زد، زهره شکوفنده دوبلور مونیک دوشان بود، منصوره کاتبی، ناتالی شانتران را زندی می کرد. ناصر طهماسب از خود فرمانده کسلر هم بهتر حس ها را منتقل می کرد. جلال مقامی سرگرد اِروین برانت را با آن صدای مخملی دوست داشتنی کرده بود و  .... 

در سریال شماری از اعضای گروه نجات طی عملیات فراری دادن خلبان ها و بمباران‌ها کشته شدند. گاهی حتی با بمباران خودی ها! بعد از جنگ هم مردم شهر با این تصور که گردانندگان رستوران، خودفروخته و دوست افسران گشتاپو بوده‌اند آنها را مورد آزار قرار می‌دادند. پلان قیچی کردن موی زن هایی که آن همه جانفشانی کرده بودند دل آدم را می شکست. انگار تاوان می دادند. تاوان سرسپرده نبودن. 

ما ارتش سری نبودیم اما مثل قهرمان های آن سریال در طول سال ها از در و دیوار کتک خوردیم، سرزنش شدیم، فرار کردیم، موهایمان قیچی شد، زخمی شدیم، دزدانه و زیرپوستی زندگی کردیم و بزرگ شدیم اما.. اما هنوز اینجا را مثل میهن پرست ها وفادارانه دوست داریم.
مطالب مرتبط
ارسال به تلگرام
ارسال به دوستان
تلگرام عصر ایران
انتشار یافته: ۲۸
در انتظار بررسی: ۶۸
غیر قابل انتشار: ۰
امیر دلیل
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۰۴ - ۱۳۹۵/۰۶/۱۵
4
95
واقعا مقاله زیبایی بود و بدرستی احساسی که در ما برانگیخته می شد، درست بیان کردید.
با تشکر
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۰۹ - ۱۳۹۵/۰۶/۱۵
5
68
احسان خودت می دونی عالی هستی؟
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۱۷ - ۱۳۹۵/۰۶/۱۵
3
52
احسان محمدي عزيز عالي بود ...
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۲۳ - ۱۳۹۵/۰۶/۱۵
2
56
بسیار زیبا بود.... آفرین.
فقط من نمی دانم شما این مطالب رو چطوری پیدا می کنید و چطوری زهن تون به اونجا ها می ره.
asamarad
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۲۷ - ۱۳۹۵/۰۶/۱۵
3
58
عالي بود. ...وبزرگ شديم ونسلي كه سوختيم...
رويا
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۳۱ - ۱۳۹۵/۰۶/۱۵
4
54
دلم براي اون وقتا تنگ شد
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۳۲ - ۱۳۹۵/۰۶/۱۵
0
44
یادش بخیر
حسین
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۴۱ - ۱۳۹۵/۰۶/۱۵
0
51
بسیار متن نوستالژی زیبایی بود متن نوشته شد بسیار دقیق حالت روحی و روانی میلیونها بیننده تلویزیون که در آن دوران این فیلم را می دیدند بسیار زیبا بیان کرده است
شایان
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۴۲ - ۱۳۹۵/۰۶/۱۵
0
39
وااای ما رو بردید به چه روزهایییییییییییی
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۵۱ - ۱۳۹۵/۰۶/۱۵
0
25
احسنت احسنت
یه نفر
Iran, Islamic Republic of
۱۱:۱۹ - ۱۳۹۵/۰۶/۱۵
2
34
همه اینا رو گفتی که به پاراگراف آخر برسی ؟!!!!!!!!!!!
جواد
Iran, Islamic Republic of
۱۱:۲۲ - ۱۳۹۵/۰۶/۱۵
0
27
قشنگ و خاطره انگیز بود.....
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۱:۲۸ - ۱۳۹۵/۰۶/۱۵
0
26
دوباره اشک مارو درآوردی که ...
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۱:۳۴ - ۱۳۹۵/۰۶/۱۵
51
5
واقعا شما میهن پرستید ؟!!!!
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۱:۴۴ - ۱۳۹۵/۰۶/۱۵
0
24
آه چه خاطراتي رو زنده كردي...
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۱:۴۶ - ۱۳۹۵/۰۶/۱۵
0
21
یادش به خیر...دوره خوبی بود....
سمانه
Iran, Islamic Republic of
۱۱:۵۲ - ۱۳۹۵/۰۶/۱۵
3
15
من هميشه مادرم رو دعوا مي كنم كه گذاشتن من اين سريال رو ببينم كابوس زندگيم
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۲:۰۰ - ۱۳۹۵/۰۶/۱۵
1
23
خیلی سریال قشنگی بود اگر چندبار دیگه هم بذارند باز هم می بینم اش .
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۲:۰۷ - ۱۳۹۵/۰۶/۱۵
0
21
هنوز اینجا را مثل میهن پرست ها وفادارانه دوست داریم
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۲:۱۴ - ۱۳۹۵/۰۶/۱۵
1
22
درود بر شما واقعا دوران سختي بود حتي براي كودكي .
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۲:۲۰ - ۱۳۹۵/۰۶/۱۵
0
20
چقدر زیبا بود اخرش. با متن تون گریه کردم.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۲:۲۲ - ۱۳۹۵/۰۶/۱۵
0
19
... و در مدرسه به من میگفتند "کسلر"، چون...

( وچقدر میخندیدیم، یادش بخیر)
شهریار
Iran, Islamic Republic of
۱۲:۳۰ - ۱۳۹۵/۰۶/۱۵
0
14
واقعا عالی بود
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۴:۰۰ - ۱۳۹۵/۰۶/۱۵
10
5
کجاش استرس داشت خیلیم باحال بود.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۴:۱۵ - ۱۳۹۵/۰۶/۱۵
0
14
آفرین احسان محمدی بر این نوشته زیبا
ایرانی
Iran, Islamic Republic of
۱۴:۱۹ - ۱۳۹۵/۰۶/۱۵
3
19
افرین عصر ایران.هرکس وطنش رو دوست داشته باشه ،تمام ناملایمات را به جان میخره
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۵:۰۸ - ۱۳۹۵/۰۶/۱۵
0
31
... و از همه جالب تر سرگذشت راینهارت بود توی اردوگاه اسرای آلمانی، که بوسیله دیگر اسرای آلمانی محاکمه و اعدام شد.
ناشناس
France
۱۵:۵۳ - ۱۳۹۵/۰۶/۱۵
0
21
great memories!
نام:
ایمیل:
* نظر:
تعداد کاراکترهای مجاز:1200
ایر تویا -داخلی
دلتابان
پربازدید ها
بلیط (عصر ایران داخلی)
عکس