کد خبر: ۵۳۲۱۹۱
تاریخ انتشار: ۰۷:۱۷ - ۱۶ فروردين ۱۳۹۶ - 05 April 2017
روزنامه آفرینش نوشت:

"شهروندي " با تعريفي که از آن ارائه مي شود ، حق و تکليف را توأمان ، به فرد مي بخشد. نيز با توجه به مباني اعتقادي حاکم بر روح و ذهن جامعه ي ما،حقوق و تکليف شهروندي، لازم و ملازم يکديگرند؛ هر جا حقي ايجاد شده، تکليفي در پي خود داشته است. بر اين اساس، در حيطه و حوزه ي انتخابات ( مجلس شوراي اسلامي ، رياست جمهوري شوراهاي شهرها و ... ) ما شهروندان، هم حق انتخاب کردن داريم و هم حق انتخاب شدن. آن چه در ميان اين دو حدِ انتخاب کردن و انتخاب شدن ، از اهميت ويژه اي برخوردار است ، همانا واژه و تعبير " شهروندي " است. نامزدهايي که خود را در معرض انتخاب شهروندان قرار مي دهند، نيز خود، شهروندند ؛ دقيقا مکلف و محق به همان تکليف و حقوقي هستند که انتخاب کنندگان.

اما از قضاي روزگار، همين وجه مشترک " شهروندي " من و نامزدي که به او راي مي دهم ، بلافاصله پس از انتخاب و انتصاب او ، صرفا به تکليفي براي من و حقي براي او بدل مي شود. " من " که او را انتخاب کرده ام ، طبعا به خاطر قول هايي که داده و انتظاراتي که در من ايجاد کرده ، او را برگزيده ام. اما طنز دردناک ماجرا اين است که در اغلب موارد، " او " با ورود به اتمسفر محيطي که قرار است در رابطه با منِ شهروند استيفاي حق کند، ايتدا ( و احتمالا تا انتها) در انديشه و تلاش استيفاي حقوق خود است. منِ شهروندِ انتخاب گر، اگر اعتراض کنم و يا تکاليفش را به او يادآوري کنم ، به انحاء مختلف بازخواست مي شوم. در حالي که همان شهروند انتخاب شده دقيقا به خاطر انتظارات من از او و پاسخ مثبت او به برآوردن اين انتظارات وارد فضا و اتمسفري شده که به عنوان " مکلف " ، موظف به اداي دين خود نسبت به رأيي است که من به او داده ام.

با مرور ماده قانون 28 انتخابات مجلس شوراي اسلامي ، هيچ حرف و سخني از " احساس وظيفه و تکليف منتخب در مورد حقوق شهروندان " به ميان نيامده است. اين شرط منطقي و مورد وثوق همگان است که يک نامزد انتخاباتي پيش از هر چيزي بايد موظف و مقيد به اصول و فروع دين حاکم بر جامعه باشد . او بايد الزامات اخلاقي ، مذهبي و عرفي جامعه ي خود را در طول سال هاي شهروندي رعايت کرده باشد. اما متاسفانه حدود و ثغور اين الزامات و اقتضائات ديني و اخلاقي چندان واضح و روشن نيست. چرا که در بررسي و قضاوت ، همواره حکم به ظاهر فرد مي شود و البته يک فرد مي تواند عمري ، چنان در بين شهروندان ديگر ، شهروندي کند،که هيچ کس حتي خودش ، ازويژگي هاي راستين اما پنهان ذات و نهادش ، آگاه نباشد.

همه ي ما " شهروندان " در هر سو از دو سوي اين ماجرا باشيم " خود حقيقي " مان را در شرايط و موقعيت هاي ويژه و اضطراري مي شناسانيم و مي شناسيم. اما آوردگاهي چون مجلس شوراي اسلامي يا شوراي شهر ، فرصت و مجالي براي آزمون و خطا نيست، چرا که شهروندان اين سوي ماجرا ، يعني انتخاب کنندگان ، سرنوشتِ امنيت و رفاه ملي و بين المللي خود را در حيطه هاي جامعه، اصول و عقايد و ارزش ها ، به دست منتخباني مي سپارند که توانسته اند اعتماد آنان را جلب کنند.
ارسال به تلگرام
برچسب ها: انتخابات
ارسال به دوستان
تلگرام عصر ایران
تلگرام عصر ایران
پربازدید ها
تلگرام عصر ایران
بلیط (عصر ایران داخلی)
بلیط (عصر ایران داخلی)
بلیط (عصر ایران داخلی)
عکس
بلیط (عصر ایران داخلی)
بلیط (عصر ایران داخلی)