کد خبر: ۵۷۱۷۶۱
تعداد نظرات: ۵۳ نظر
تاریخ انتشار: ۱۲:۴۷ - ۲۰ آبان ۱۳۹۶ - 11 November 2017
رهاورد سفر به آن سوی آسیا
جعفر محمدی*

 عصر ایران - در یک ماه اخیر، فرصتی دست داد تا سفرهایی به ژاپن، کره جنوبی و مالزی داشته باشم؛ کشورهایی که هر گاه سخن از توسعه ایران گفته می شود، نامی از آنها نیز به میان می آید: زمانی از الگوی ژاپن سخن به میان می آید و حتی تعبیر ژاپن اسلامی ابداع می شود؛ گاه گفته می شود که روزگاری، این کره جنوبی بود که آرزو داشت مانند ایران باشد و افسوس خورده می شود که امروز معادله برعکس شده است؛ و سرانجام با چندین درجه تخفیف، خیلی ها به الگوی مالزی بسنده می کنند که به عنوان کشوری اسلامی، توانسته است از بقیه کشورهای مسلمان پیشی بگیرد و سری در میان سرها در آورد.

البته نمی خواهم درباره این که کدام یک از این سه کشور، الگوی مناسب تری برای ما باشند بنویسم چرا که باور داریم نمی توان یک کشور خاص را به عنوان الگوی کامل توسعه پیش رو گذاشت و "واو به واو" از آن تقلید کرد؛ با این حال، می توان اصول مشترک توسعه را از کشورهای توسعه یافته یا در مسیر توسعه دریافت و به کار گرفت.

از این رو می کوشم آنچه از این کشورها در این سفرها درباره زیرساخت های توسعه دریافتم را به اختصار بیان کنم:

میهن دوستی

شما نمی توانید ملکی را آباد و از آن مراقبت کنید، بی آن که دوستش داشته باشید.
در ژاپن، کره جنوبی و مالزی، این وطن دوستی و احترام به میهن را کاملاً مشاهده کردم. هیچ کس را در این سه کشور ندیدم که از وطنش دلزده باشد. تمایل به مهاجرت و دل کندن از وطن نیز هرگز در این سه کشور، یک اپیدمی نبود.

راه توسعه

آنچه در هر سه کشور دیدم این بود که مردمانشان نه تنها وطن شان را عمیقاً دوست داشتند، بلکه می خواستند کشورشان را به رخ توریست های خارجی بکشند؛ از شهروند ژاپنی که در متروی توکیو با او هم صحبت شدم و تور لیدر کره ای که ما را به مرز دو کره می برد تا راننده تاکسی در کوآلالامپور، همه و همه می کوشیدند ولو در حد یک جمله هم که شده از وطن شان تعریف و ما را به لذت بردن از آن دعوت کنند.

کشور، برای آنها "خانه"بود و این خانه بودن را می توانستی از نریختن زباله در معابر عمومی تا عالی ترین سطوح کشورداری، لمس کنی، حتی اگر فقط چند روز مهمانشان بوده باشی.

تمرکز

این اصل را در ژاپن بیشتر از کره و در کره بیشتر از مالزی دیدم. مردم این کشورها - به ویژه دو تای اولی - وقتی کاری را انجام می دهند، تمام توانایی های ذهنی و بدنی شان را در آن کار متمرکز می کنند و با حوصله فراوان بدان می پردازند.

این تمرکز به آنها امکان می دهد تا از هدر رفت انرژی ها در امور متفرقه جلوگیری کنند و کارها را به بهترین شیوه ممکن انجام دهند.
ساده ترین مثال را در فروشگاه ها می دیدم که وقتی فروشنده مشغول حساب کردن کالاهای خریداری شده توسط مشتری اول بود، به سوال مشتری دوم که مثلاً فلان جنس کجاست، جواب نمی داد و حداکثر با اشاره می فهماند که باید صبر کنی تا ذهنم از مشتری اول فارغ شود.
مشتری های دوم و سوم و چهارم هم این را می دانستند و صبر کردن برایشان امری عادی بود.

راه توسعه

از این مثال ساده بالا بروید تا برسید به شهرداری توکیو و دولت سئول و ... که قطعاً وقتی تصمیمی می گیرند و کاری را آغاز می کنند، با تمرکز بر روی آن، به طور جدی از پرداختن به حواشی اجتناب می کنند.

آن طور که فهمیدم در کشورهای توسعه یافته، اصل، تمرکز بر کار و وظیفه ای است که اشخاص بر عهده دارند و حاشیه گرایی، بر عکس کشورهایی مانند ایران، محلی از اعراب ندارد. وقتی شهرداری سخن می گوید صرفاً در حوزه تمرکزی خودش ابراز نظر می کند و همین طور است مسؤولان بخش های دیگر. آنها آنقدر عاقل هستند که بدانند انرژی هر شخصی - اعم از حقیقی و حقوقی - محدود است و نباید آن را در امور مختلف هدر داد و از وظیفه اصلی بازماند.

آموزش

یکی از ایران مقیم توکیو می گفت: اینجا هر آنچه در زندگی بدان نیاز خواهد افتاد، به مردم آموزش می دهند.
در سئول و کوآلالامپور، بارها و بارها کودکان مدرسه ای را دیدم که معلمان شان آنان را به شهر و حتی بیرون شهر آورده بودند تا آنها را در محیط واقعی جامعه آموزش دهند.
راه توسعه
در مقابل برج های دو قلوی کوآلالامپور، مربی مهد کودک به کودکان 4 - 3 ساله می گفتند که به توریست ها دست تکان دهند و سلام بگویند؛ شاید به این خاطر که توریست -در کشوری که بخش مهمی از درآمدش را گردشگری تأمین می کند- برایشان عادی شود و از دیدن انسان هایی با چهره ها، لباس ها و گویش های متفاوت، نگران نشوند و دچار دگر هراسی نشوند.

نظم

نظم، نظم ، نظم... به ویژه در توکیو خود را به رخ می کشید. زمان برای مردمی که می خواهند رشد کنند، فقط حرکت تکراری عقربه های ساعت نیست بلکه روح زندگی است. در کشورهای توسعه یافته، ساعت 8 صبح با ساعت 8 و یک دقیقه صبح، متفاوت است.
راه توسعه

یک بار در یک سوپر مارکت شلوغ در شیبویای توکیو در صف پرداخت ایستاده بودم و برای این که قفسه های سمت راست را هم ببینم، به اندازه کمتر از یک قدم از صف خارج شده بودم که یکی از پرسنل سوپر مارکت با عجله به سمتم آمده و به زبان ژاپنی و زبان بدن، متوجهم کرد که باید همان چند سانتی متر را اصلاح کنم و دقیقاً داخل صف باشم تا راه کسانی که می خواهند قفسه ها را ببینند، تنگ نشود.

قانونگرایی

این که ساعت 2 بامداد، چراغ عابر پیاده، قرمز باشد و تا کیلومترها حتی یک خودرو هم دیده نشود ولی باز رهگذران برای عبور از عرض خیابان، منتظر سبز شدن چراغ بمانند، نشان می دهد که احترام به قانون، امری نهادینه شده در درون افراد است نه این که صرفاً از روی ترس از جریمه و مجازات آن را رعایت کنند.

در ژاپن، لایه داخلی دستبندهایی که پلیس به دست متهمان می زند، مخملی است تا کسی بدون حکم قانونی دادگاه، حتی در حد درد ناشی از برخورد فلز با پوستش، مجازات نشود.
راه توسعه

قانون حفظ بناهای تاریخی آنقدر خوب رعایت می شود که در مرکز سئول می توانستی یک ساختمان کوچک قدیمی در کنار پیاده رو را ببینی که برجی آسمانخراش، با چندین متر عقب نشینی و فاصله بیشتری از پیاده رو ساخته شده است تا مبادا گزندی به این بنای تاریخی وارد و نقض قانون شود.

قانون در کشورهای توسعه یافته، در حکم وحی منزل برای یک فرد مؤمن است.

روحیه همکاری

ژاپنی ها عموماً انسان هایی درونگرا و حتی خجالتی هستند ولی شگفت انگیز است که این انسان های درونگرا، یاد گرفته اند که چگونه با یکدیگر همکاری کنند.
هر گاه از دو ژاپنی که با یکدیگر قدمی می زنند آدرسی را می پرسیدم، هیچگاه با پاسخ انفرادی شان مواجه نمی شدم چرا که اولین واکنش آنها به سؤال من این بود که با یکدیگر صحبت و همفکری کنند.
یک بار از کارکنان رستوران هتل محل اقامتم در آکانه باشی توکیو قدری نمک خواستم که با خود به اتاق ببرم؛ دیدم که همین کار کوچک را نیز با همکاری هم انجام می دادند: یکی دستمال کاغذی را باز کرده بود و دیگری رویش نمک می ریخت!

بخش خصوصی قدرتمند

بخش خصوصی در این کشورها، بسیار قدرتمند بود. بلندترین برج کره جنوبی که نماد شهر سئول هم هست توسط یک شرکت بخش خصوصی (لوته) ساخته شده است. دولت در این کشورها، صرفاً سیاستگذار، ناظر و برقرار کننده امنیت و ارائه دهنده خدمات عمومی است. قیمت گذاری در فروشگاه ها آزاد است و دولت متعرض قیمت نمی شود بلکه این رقابت آزاد اقتصادی است که عرضه کنندگان را وادار می کند، برای عقب نماندن از قافله رقابت، قیمت ها را منصفانه و رقابتی کنند.

راه توسعه
بخش مهمی از مردم در استخدام شرکت های خصوصی هستند.
یک بار از راهنمای کره ای مان درباره خیابان تهران در سئول پرسیدم و او گفت: این خیابان آنقدر گران است که سازمان های دولتی توانایی خرید ملک در آن را ندارند و فقط شرکت های بخش خصوصی در این خیابان حضور دارند.

آزادی و مدارا

در سئول مسلمانان مسجد خود را داشتند و با انتشار کتاب های اسلامی به زبان کره ای سعی در ترویج دین شان را داشتند.

راه توسعه

همه در بیان اعتراضات خود آزاد بودند، در مقابل کاخ آبی (مقر ریاست جمهوری کره جنوبی)، همیشه افرادی با پلاکاردهای انتقادی ایستاده بودند و پلیس هم کاری به کارشان نداشت. خیلی ها هم گوشه گوشه شهر ، تجمعات کوچک اعتراضی برگزار می کردند. یک بار هم خودرویی را دیدم که بلندگو بسته بود و راننده اش که از هواداران خانم پارک - رئیس جمهور برکنار و بازداشت شده کره - بود، در حمایت از او سخن می گفت و در خیابان ها حرکت می کرد.

در هیچ کدام از این کشورها، کسی به خاطر نوع پوشش یا آرایش چهره و مو، عجیب و غیرقابل قبول تلقی نمی شود. تفاوت ادیان، فرهنگ ها ، زبان ها و پوشش ها در کشورهای توسعه یافته یا در حال توسعه، یک اصل مسلم است.

ارزشمندی کار

کار در جوامع توسعه یافته یا در مسیر توسعه، یک ارزش واقعی به شمار می رود.
کم کاری یا از زیر کار در رفتن نه تنها زیرکی محسوب نمی شود بلکه با واکنش منفی دیگران مواجه خواهد شد؛ اگر کارمندی در ژاپن خوب کار نکند، همکارانش به مقامات بالا گزارش خواهند داد چرا که معتقدند اگر همه خوب کار نکنند، شرکتی که در آن کار می کنند، تضعیف خواهد شد و این، به ضرر همه خواهد بود ولذا کارمند کم کار، به بقیه خیانت می کند.

قفسه های سوپر مارکت های ژاپن، پر است از نوشیدنی های انرژی زا و ویتامینه تا افرادی که احساس افت انرژی می کنند، یکی از آنها را بنوشند و با قوت به کارشان ادامه دهند.

در سئول، می دیدم که چراغ های برج های اداری، تا نیمه های شب روشن است و عده ای در آنها مشغول کارند.

پاسداشت سنت و تاریخ

مجسمه پادشاهان و سرداران تاریخی کره در شهر سئول شده نصب شده بود. برخی افراد با لباس های سنتی کره در معبر عمومی تردد می کردند و به ویژه در روزهای تعطیل و اماکن تفریحی، تعداد این افراد که عمدتاً هم جوان بودند، بیشتر بود.

راه توسعه
معابد توکیو فعال و مورد احترام مردم بودند. در کوآلالامپور، رستوران های سنتی غذا را به همان شیوه قدیمی سرو می کردند.

احترام واقعی به محیط زیست

در هیچ نقطه از کره و ژاپن و در قریب به اتفاق فضاهای طبیعی که در مالزی دیدم، کوچکترین زباله ای ندیدم. این نشان می داد که احترام به محیط زیست یک ارزش واقعی در این کشورهاست و مگر می شود بدون نگهداری صحیح از محیط زیست، توسعه را بر آن سوار کرد؟

راه توسعه
در کره و ژاپن، صدها درخت دیدم که برای مراقبت از آنها، چوب هایی را به تنه درختان بسته بودند ولی برای این که خدای ناکرده زخمی بر پوست درخت بنشیند، با محل تلاقی چوب و درخت را با یارچه پوشانده بودند.

پیش بینی و دقت در جزئیات

به ویژه در ژاپن، در همه جا پیش بینی جزئی ترین امور و دقت در جزئیات به وضوح قابل مشاهده بود. به عبارت بهتر، همه اتفاقات احتمالی پیش رو ، با جزئیات دقیق پیش بینی شده و برایشان تمهیدی اندیشیده شده بود.
مثلاً اگر فردی با کودکی در آغوش بخواهد به دستشویی برود، کودک را چه کند؟
در اکثر دستشویی های عمومی توکیو، صندلی مخصوص کودک داخل دستشویی پیش بینی شده بود تا فرد در طول مدت استفاده از دستشویی، کودکش را آنجا بگذارد و جلوی چشمش باشد.

راه توسعه

یا در سالنی که صندلی ها پشت سر هم ردیف شده اند، کیف یا کاپشن را چه باید کرد؟ یک آویز تاشو، پشت صندلی ردیف جلویی پیش بینی شده بود.

تمام مسیرهای خیابانی و مترویی، با موزائیک های برجسته، نابینایان را راهنمایی می کرد.

در پله های برقی، مردم سمت چپ می ایستادند و سمت راست را خالی می کردند تا اگر کسی عجله داشت، بتواند از سمت راست، حرکت کند.

همین دقت در جزئیات در زندگی روزمره است که به دقت در جزئیات در تکنولوژی ژاپن و کره منتهی شده و در ترکیب با تمرکز و آموزش و نظم و کار و همکاری و ... محصولات آنها را جهانی کرده است.

هر چند قطعاً عوامل رشد و توسعه این کشورها به همین چند مورد ختم نمی شود ولی در مجموع، آنچه مسلم است این که این کشورها، وقتی تصمیم به توسعه گرفتند، واقعاً چنین تصمیمی گرفتند و چون تصمیم شان واقعی و از سر دوست داشتن وطن بود، بدون شعار زدگی هر مانعی که سر راه توسعه بود را از میان برداشتند و بر می دارند. به بیان دیگر، در دو راهی های انتخاب، این سوال را مطرح می کنند: کدام راه برای توسعه کشور مفیدتر است و بی هیچ تعارف و شعاری همان راه را بر می گزینند و ثمره اش را نیز می بینند.

توسعه نه اتفاقی است و نه شعاری، بلکه محصول مجموعه ای از عوامل است که در صدرشان، تصمیم جدی برای توسعه قرار دارد.
تعارف را باید کنار گذاشت و به این سوال به طور جدی و تاریخی اندیشید: "ایران ما، در مسیر توسعه است؟"

*صاحب امتیاز و سردبیر عصر ایران

ارسال به تلگرام
برچسب ها: ژاپن ، مالزی ، کره ، توسعه ، سفر
ارسال به دوستان
تلگرام عصر ایران
انتشار یافته: ۵۳
در انتظار بررسی: ۹۹
غیر قابل انتشار: ۱۷
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۲:۵۰ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
9
114
اره هست، درمسیر توسعه بودنش همین بس که اتوبوسهایی که زائرین اربعین برمیگردونن قیمت بلیطشون کردن 5 برابر
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۲:۵۸ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
1
137
این یک واقعیت است که میهن دوستی در میان ایرانیان بسیارکم شده...
پاسخ ها
مهدی
| Iran, Islamic Republic of |
۱۴:۴۳- ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
از اول کم بود
حمید
| Iran, Islamic Republic of |
۱۷:۲۶- ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
بنده بیش از چهار سال در ژاپن زندگی کرده ام ... در کشور ژاپن...در تمامی بخشهای مختلف زندگی...فرهنگ بسیار عالی و غنی وجود دارد و از جمله فرهنگ نگهداری از والدین.... ژاپنی ها علاوه بر اینکه در عروسی هایشان پول جمع آوری میکنند ... و این پول برای عروس و داماد هست... در هنگام فوت پدر و مادر نیز پول جمع آوری میکنند.... و این پول متعلق به فرزندی هست که در دوران پیری از پدر یا مادر پیر خود نگهداری کرده است... معمولا هم پول زیادی جمع میشود....برای همین... خیلی از فرزندانشان تا آخر عمر در خدمت پدر و مادر هستند... و پاداش نگهداری از والدین را پس از فوت آنها بدست میاورند / ولی ما در ایران.... اگر فرزندی از والدین نگهداری کرده باشد... تازه بعد از فوت بایستی هزینه کفن و دفن و مراسم را هم بعهده بگیرد... و هزار داستان دیگر...
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۲:۵۸ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
6
54
عصر ایران این مشخصاتی که گفتی دقیقا مشخصات کشور خودمونه !!!!
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۰۷ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
7
48
درست مثل ایران
وطن دوستی رو که عمراً به پای ایرانیا برسن...
محمد
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۱۰ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
1
48
با این توضیحات خوبی که شما ارائه نمودی آقا بی خیال ژاپن و کره و پیشرفت .آموزش .آموزش و آموزش که ما از آن غافلیم هم در منزل و هم در اجتماع و هم در مدرسه . فقط فکر خواندن ونوشتن و مدرک و کار دولتی و حقوق بیگیری و زندگی تکراری .
حسین گلشن
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۱۴ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
1
55
سالها سوپر وایزر بیمارستانی بودم که مدیر کشیک نداشت و کار ان هم با ما بود بسیار پیش میامد که از پرسنل خدمات میامدند و شاکی که امروز خیلی کار کردم و تشویقی یا پاداش اضافه میخوام میگفتم تشویق جای خود ایا شما یک نفر با دو تا دست تو یک شیفت 7 ساعته بیشتر از هفت ساعت کار کردید و یا کار دو نفر را یک نفره میتوانید انجام دهید شما بابت هفت ساعت کار مزد میگیرید و اگر همه زمان را هم کار کنید هفت ساعت کار کرده اید
متاسفانه فرهنگ کار نکردن بیشتر نهادینه شده تا کار و ان کس که از زیر کار در میرود و ماست مالی کار میکند زرنگ دیده میشود و کسی که زحمت میکشد صاف صادق و ابله دیده میشود
پاسخ ها
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۱۳:۳۷- ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
مشکل تنبلی نیست. مشکل بی تجوهی به نیروی کار هست. پیامبر صلوات الله علیه به دست کارگر بوسه میزنه اما در کشور ما با این همه ادعا وقتی میخوان حداقل حقوق تصویب کنن مسئولین ساعتها گریه می کنن. نیروی کار دیگه ارج و قربی نداره.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۱۵ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
0
84
تمام شواهد حاکی از اینه که ما با سرعت نور در حال پسرفتیم
رضا
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۱۶ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
1
39
ماشاا.. عین مملکت گل و بلبل مائه
امیر
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۱۷ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
0
63
خوب صد البته که ایران در مسیر توسعه قرار دارد، البته در جهت منفی. در خوش بینانه ترین حالت با مجموع مواردی که در مقاله خود ذکر کردید، ایران هرگز به یک کشور توسعه یافته تبدیل نخواهد شد. به همین دلیل است که اغلب متخصصان و هموطنان من یا مهاجرت کرده اند، یا در فکر و تلاش برای مهاجرت هستند.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۲۳ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
0
34
خوب بهتر نیست این چیزایی گفتید رو در مدرسه به جای اونایی که یاد ما میدادن یاد بدن؟ هرچند دیپلم ما نه اخلاق داره نه تربیت نه ریاضیش خوبه نه زبانش نه عربیش نه قرآنش نه فارسی و ...... باید سیستم آموزش و پرورش کن فیکن بشه.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۲۸ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
2
39
آفرین بر این نگاه عمیق ؛ این بهترین سفرنامه ای است که تا حالا خوانده ام ، هر چند شکل کلاسیک سفرنامه نداشت ولی پر بود از محتوای تامل برانگیز.
ای کاش همه کسانی که به خارج می روند، با چنین نگاهی بنگرند و چنین رهاوردی داشته باشند.
mortaza
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۳۰ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
0
35
تا وقتی عقلانیت و مدارا بر مملکت حاکم نشه دولت قدرتش رو ب بخش خصوصی نده و دست از سیاست بازی در هر حوزه ای بر نداریم هیچ اتفاقی نخواهد افتاد بلکه بدتر هم خواهد شد
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۳۵ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
32
5
خوش به حالت سفر خارجی نصیبت شد .لذت شخصی بردی.آگر همه ی ایرانی ها ببری خارج ماروش خودمان داریم. از این نوشته ها زیاد دیدیمو شنیدیم.
عباس
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۳۶ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
7
10
خیلی جالب بود دمشان گرم...ما هم باید شروع کنیم......بسم الله
پاسخ ها
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۱۶:۰۱- ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
هولم نکن . خودم دارم آماده می شم.
رامین
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۳۷ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
11
10
بسیار عالی بود انشاا... کشور ما هم در مسیر توسعه قرار گیرد این امر محقق نمی شود مگر با تلاش و برنامه ریزی مسئولین و همکاری مردم در تغییر فرهنگ و نگاهشان
موسی کاظم ملکوتی
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۳۷ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
5
14
باعرض سلام - فاکتورهایی که میتواند ایران به یکی ا زکشورهای توسعه یافته دنیا سوق بدهد عبارتند از1- داشتن مدیران شایسته وکارشناس2-سرمایه گذاری کلان میلیاردی باکمک سرمایه گذاران داخلی و خارجی 3- داشتن علم وتکنولوژی بروز صنایع بزرگ 4داشتن بازار ازاد وتجارت ازاد 5 داشتن عرق ایراندوستی6- تفکر اینده نگری در مسولین7- ایجاد اطاق فکر برای صنایع مختلف8-داشتن روابط خوب دیپلماتیک واقتصادی باتمام کشورهای جهان
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۴۳ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
1
11
همچی گفته شروع کنیم مثه اینکه میخواد بره پیاده روی
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۴۶ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
1
16
جناب محمدي مايل بودم پاسخي درخور به شمابدهم ولي وقتي امكان چاپ نداريد جه كنم؟
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۴۷ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
0
18
حیف و هزاران افسوس.............!!!!!
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۴۸ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
0
45
شما فرهنگ رانندگی رو ببین همه چی دستگیرت میشه :
تو خط سبقت اگه با 200 تا هم بری بازم یکی میاد سپر به سپر بهت چراغ میزنه که بری کنار
حرکت بین خطوط چیه اصلا؟ کدوم خطوط؟؟خطوط ؟!!!
حق تقدم کیلویی چند ؟
پارک دوبل که سهله پارکه سوبلو چوبل هم داریم!!!
قربونش برم دوربین کنترل سرعت هم که یه جا هست 1000 جا نیست !!
آمار تصادفات هم که کاملا گویاست!!

یادمه توی کوالالامپور وقتی میخواستم از خیابان رد بشم ماشینها از 10 متر قبل ترمز میکردن که اونقدر به شما نزدیک نشن که مضطرب بشین
ناشناس
United States
۱۳:۵۲ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
0
43
ما اگر میخواهیم حرکت کنیم به طرف پیشرفت باید با رانت ، ریا ، چاپلوسی ، فامیل بازی ، شعار زدگی و سهمیه ها مبارزه کنیم.
پاسخ ها
ناشناس
| - |
۱۵:۱۴- ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
با کل دنیا میتونیم بجنگیم با اینها که گفتی عمرا
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۵۳ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
1
41
لطیفه قرن!!!!!
آیا ایران هم در مسیر توسعه است؟
شهبازی
Iran, Islamic Republic of
۱۴:۰۳ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
1
30
جناب محمدی در بین تمام اصولی که فرمودید اصل سوم"آموزش" از همه اصول مهم تر و بنیادی تر است. ولی متاسفانه با نظام آموزش و پرورش کنونی تمامی موارد فوق بیش از یک آرزوی محال نخواهند بود. موفق باشید.
پاسخ ها
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۱۵:۲۴- ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
دوست عزیز اموزش و پرورش خیلی مشکل داره. ولی اینکه تمام مشکلات رو هم آدرس بدیم به این نهاد درست نیست. آموزش و پرورش اصلا از توی خونه قبل از مدرسه شروع شده. خشت اول اگه کج باشه با آموزش و پرورش همین ژاپن هم درست نمیشه.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۴:۱۲ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
0
11
آره شک نکن هست اصلا این چه سوالیه میپرسی آقای محمدی !!!!!
اظهر من الشمسه
یاسر
Iran, Islamic Republic of
۱۴:۲۱ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
5
36
برادر این کشورهایی که نام بردی با دنیا تعامل خوب دارند
و همه شون هم با آمریکای خبیث
حتی ژاپنی که بمب اتم از آمریکا خورده
جواد
Iran, Islamic Republic of
۱۴:۳۴ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
0
24
جناب محمدي قلمتان بسيار شيوا و مانند هميشه پر مغز ولي يك نكته آيا مسئولين اين كشورها هم خط مشي و ميزان سواد و كاراديشان مانند مسئولين ما بود ؟ يا نه ؟ فقط از مسئوليت دريافت امكانات بي شمار حقوق و مزايا زياد و استفاده از امكانات دولتي در جهت شخصي اوردن اقوام و دوستان بر مسند كار و و و .....ديگه من به شما قول ميدم اگر مسئولين مملكت ما 20 درصد مانند اون كشورها عمل ميكردن مردم 100 درصد در اين راه گام برمي داشتن. نمونه اون رو در 8 سال جنگ ديديد. ولي وقتي هيچ نظارتي نيست و هم مشكلات موجود را يا بر گردن دشمن و يا ديگري مي اندازد و خیلی ها شون فكر چاپيدن و الفرار به خارج هستند ما نبايد توقعي بيش از اين داشته باشيم.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۴:۳۴ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
1
42
ماهاتیر محمد چند سال پیش در جواب سوال خبرنگار ایرانی که ازش پرسیده بودچرا شمابعنوان کشور اسلامی با امریکا مبارزه نمی کنید گفته بود امریکا یک گاو خشمگین است شما با ان سر شاخ میشید شمارا میزنه ولی ما شیر اینگاورا می دوشیم ومردم ما از ان استفاده می کند وبا این روش کشورش توسعه داد ولی مابه سفارت حمله می کنیم وپرچماتش می زنیم وانتظار توسعه هم داریم خیال باطل است
پاسخ ها
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۱۶:۰۲- ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
این جمله را ایرانی ها به حداقل 150 نفر تا حالا ربط داده اند.
بنده خدا
Iran, Islamic Republic of
۱۴:۴۱ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
1
17
تا زمانی که مسولین بقانون احترام قایل نشوند توسعه شدنی نیست
هموطن
Iran, Islamic Republic of
۱۴:۴۳ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
3
34
"ایران ما، در مسیر توسعه است؟" با اين مردم نه!مردمي كه حداقل صد سال است كه اتومبيل ديده ولي الان هم با اتومبيل‌هاي ميلياري و آخرين سيستم، هيچكدام از قوانين راهنمايي و رانندگي را رعايت نمي‌كنند(و سالي هزاران نفر كشته و معلول به جا مي‌گذارد).با اين مردم نه!مردمي كه هنوز زباله‌‌هايشان را در داخل جوي اب مي‌ريزند و يا از اتومبيل به بيرون پرت مي‌كنند.با اين مردم نه!مردمي كه در هر مناسبتي (ملي و مذهبي) زخمي بر پيكر محيط زيست وارد مي‌كنند.با اين مردم نه!مردمي كه تفريح(دور دور كردن و قليان كشيدن و . . . ) حرف اول را در زندگيشان مي‌زند حالا اگر رسيدند به مطالعه و هم صحبتي با نوادر روزگار خويش هم مي‌پردازند و يا پاي صحبت ايشان مي‌نشينند.با اين مردم نه!مردمي كه بيشتر به راحتي تن مي‌دهند و تماشاي فوتبال تا سختي‌هايي كه مقدمه تفكر، ابتكار و اختراع‌اند. با اين مردم نه!مردمي كه اندام‌شان بلند و قوي(به لطف كراتين) ولي سرهايشان در گوشي‌هاي تلفن همراه است. من زياد اميدوار نيستم شما هم زياد اميدوار نباشيد.البته ناگفته نماند يك عده‌اي همين گونه مردمي را مي‌خواهند.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۴:۴۴ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
0
35
آیا ایران هم در مسیر توسعه است؟
صد البته منتها فقط فاز 180 درجه داره
توسعه دزدی اختلاس و..................................................
باربد
Iran, Islamic Republic of
۱۵:۰۲ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
0
19
اولین کار برای پیشرفت بالا بردن فرهنگ مردم هستش دومین کار آزادی مدنی هستش که کسایی که فکر می کنند در خارج از ایران آزادی مدنی دارند بفکر مهاجرت نباشند سوم اینکه بفکر دوستی با دیگر ملتها و جذب توریست و غیره باشید نه جنگ
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۵:۰۵ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
1
44
چه خوشمان بیاد و چه خوشمان نیاد بی فرهنگترین،قانونگریزترین،متظاهر و چاپلوسترین و بی تفاوت ترین مردم دنیا شده ایم
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۵:۰۹ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
0
31
توسعه پیشکش. باید سعی کرد سرعت پس روی را کم کنیم.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۵:۱۵ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
0
6
نه!
ناشناس
Denmark
۱۵:۱۸ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
0
18
ایران در مسیر توسعه نیست. به نظرم چیزی از قلم افتاده: حرف ما با عمل ما یکی نیست از بالا تا پایین، از تحصیل کرده تا فاقد تحصیلات، از معروف ترین تا ناشناخته ترین. و گرنه گوش ها پر هست از این حرف ها.
ولی این موضوع خوبی میتونه باشه: چرا با حرف ما با عمل ما یکی نیست؟
خبازي مقدم خويي
Iran, Islamic Republic of
۱۵:۲۶ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
0
13
بله ما هم داريم پيشرفت ميكنم ولي معكوس يك قدم به جلو دوقدم به عقب
احمد
Iran, Islamic Republic of
۱۵:۳۰ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
1
12
بعضی از دوستان عزیز چنان کارشناسانه، راهکارهای توسعه ارائه می دهند گویا در غار زندگی می کنند. روی یک خانه کلنگی نمی توانید برج 30 طبقه بسازید. باید خانه را ویران کنید و پس از گذاشتن یک پی مستحکم، برج خود را مجدد بسازید.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۵:۳۱ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
0
6
خب مردم فرهنگ دارند ما با هر بار آتش سوزی در جنگل های زاگرس توسط معتادین یا افرادی که بویی از انسانیت نبرده اند ده ها هکتار درخت اتش میزنیم
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۵:۴۳ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
0
10
ما؟؟؟توسعه؟؟؟
محاله
هر وقت در مملکت ما سیاست از اقتصاد و پیشرفت جدا شد...اونوقت شاید
ناشناس
United States
۱۶:۲۴ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
1
12
میهن پرستی یا بقول خودتان میهن دوستی لازمه توسعه است. میهن پرستی یعنی میهن خود را پاسبانی کردن، میهن خود را پرستاری کردن، کج اندیشان خیال میکنند در تعارض با خدا پرستیست و چه خون که از همین کج اندیشان نیفتاده در دلها.
ناشناس
Romania
۱۶:۳۶ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
7
1
من دوسال در مالزی زندگی کردم و اتفاقا یک سال هم هنگ کنگ بودم ! مالایی ها همه زیر دست هستند و چینی ها همه کارفرما!بجرات میتونم بگم هیچ مالایی از این سیستم راضی نبود! کی میگه تو مالزی همه چیز تمیزه؟ اتفاقا جاهایی هست که میری خداروشکر میکنی که تهران(وبیشتر ایران) از اونجاها بهتره!هنگ کنگ خیلی بهتر از مالزی بود و میخواستم همیشه بمانم که نشد!
ناشناس
Romania
۱۶:۴۱ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
1
7
برای اون دوستمون از دانمارک هم بنویسم که : تحصیلات رسمی چه ربطی به سواد اجتماعی داره؟پدربزرگ من دوکلاس ابتدایی سواد داشت ولی هیچکدوم از قوانین اصلی طبیعت رو زیرپا نمیگذاشت وبرای همه ما الگو بود!برعکس رئیس شرکت قبلی من(اقای فروتن) دکترا از انگلیس داشت ولی نه تنها ادب رو در حضور جمع رعایت نمیکرد رفتارش با زنهای کارمند هم دیگه حرفش رو نزنیم!
ناشناس
Romania
۱۶:۵۰ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
3
4
درضمن این چیزها (زباله نریختن و ..)ربطی به میهن دوستی نداره! بلکه اسمش میتونه احترام به طبیعت باشه! میهن دوستی رو تو کشورهای دیگه اینطوری نمی دونن!شما بهرحال تابع یک کشوری هستی و اون کشور قانونهایی داره اگه رعایت کنی که خوب چیزی نصیبت نمیشه و اگه نکنی جریمه میشی!منتها تو ایران(وحتی برخی کشورهای توسعه یافته) قانون رو میتونی بخری!پول نداری مجبوری قانون رو از ترس جریمه رعایت میکنی!
حیدرعلی
Iran, Islamic Republic of
۱۶:۵۴ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
1
12
توسعه در چی؟شکم؟حساب بانکی افرا خاص؟اختلاس و دزدی؟خبرشبکه ساعت 9 شب..یک پلیس در ایالت فلوریدایک سیاهپوست را به شدت زد..همان موقع در ایران..گم شدن دکل نفتی اختلاس سه هزار میلیاردی و ....که اصلا در خبر که چه در روزنامه هم انعکاس پیدا نمی کند.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۷:۰۸ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
0
7
ساده ترین مثال را در فروشگاه ها می دیدم که وقتی فروشنده مشغول حساب کردن کالاهای خریداری شده توسط مشتری اول بود، به سوال مشتری دوم که مثلاً فلان جنس کجاست، جواب نمی داد و حداکثر با اشاره می فهماند که باید صبر کنی تا ذهنم از مشتری اول فارغ شود.
به همین خاطر بارها مورد اهانت و پرخاش مشتری قرار گرفتم
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۷:۲۸ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۰
1
11
بله در راه توسعه داراییهامون هستیم
نام:
ایمیل:
* نظر:
تعداد کاراکترهای مجاز:1200
مدیا- داخلی
دلتابان
پربازدید ها
بلیط (عصر ایران داخلی)
عصر ایران داخلی (تخفیفان)
عکس