عزیز فاطمه ای مهربان بی همتا

دوباره سائلی آمد،درِ حرم بگشا

نشان خانه تان را ز هرکه پرسیدم

نشان سیدی از خانواده ی زهرا

 

___________________________________________________

 

امشب امام عسکری زهر جفا نوشیده است

فرزند او صاحب زمان رخت عزا پوشیده است

این بار دست معتمد از آستین آمد به در

آل علی را سوختند با زهر یک بار دگر

 

___________________________________________________

 

پدری در دم مرگ است و به بالین پسرش

پسری اشک فشان است به حال پدرش

پدری جام شهادت به لبش بوسه زده

پسری سوخته از داغ مصیبت جگرش

 

___________________________________________________

 

 

بازهم یک حسن وزهر وشرر بر پیکر

باز از نسل علی گشته یکی،پاره جگر

باز هم غربت وتنهایی اولاد نبی

زآسمان علوی باز غروب اختر

 

___________________________________________________

 

این روزها هزار برابر شکسته ای

حالا کجای ِ روضه ی بابا نشسته ای

رخت سیاه داغ پدر کرده ای تنت

قربان ریشه های نخ شال گردنت

آماده می کنی کفن و تربت و لحد

مرد سیاهپوش، خدا صبرتان دهد

 

___________________________________________________

 

ربیع اول آمده شور عزا بپا شده

به روز هشتمین آن،سامره کربلا شده

خانه ی عسکری بود،غرق عزا به هجراو

امام شیعه در ره خدای خود فدا شده

 

___________________________________________________

 

سامرا گشته از ، داغ تو غرق عزا

گوئیا زنده باز ، شد غم کرب و بلا

کشته ی جام زهر ، در غریبی شهر

ای روح هم عهدی ،مولا اباالمهدی

 

___________________________________________________

 

غربت شهر سامرا، غصه ی هر شب منه

عکس خرابی حرم، آتیش به جونم می زنه

گرد و غبار حرمت، سرمه چشم نوکرات

خیلی غریبی آقاجون، بگو چی شد کبوترات؟

 

___________________________________________________

 

شد عزای باب مظلومت بیا یابن الحسن

جان به قربان تو ای صاحب عزا یابن الحسن

عسگری مسموم شد از زهر بیداد و ستم

کز غمش سوزد دل اهل ولا یا بن الحسن

 

___________________________________________________

 

پدری در دم مرگ است و به بالین پسرش

پسری اشک فشان است به حال پدرش

پدری جام شهادت به لبش بوسه زده

پسری سوخته از داغ مصیبت جگرش

 

___________________________________________________

 

تسلیت گویم من از سوز جگر یابن الحسن

بر تو از داغ جگرسوز پدر یابن الحسن

معتصم دادش چه زهری کز اشعارش این چنین

می زند چون مرغ بسمل بال و پر یابن الحسن

 

___________________________________________________

 

وقتی امام عصر ما امشب عزادار است

برپایی این روضه ها واجب ترین کار است

پیراهن و شال عزا مولا به تن دارد

امشب تمام عرش با آقا عزادار است

 

___________________________________________________

 

امروز دیگر سامرا مثل یتیمی

امروز دیگر سامرا آقا نداری

در آسمان آفتابی نگاهت

آن گنبدی که داشتی حالا نداری

 

___________________________________________________

 

تنها نه اینکه بر تن تو جامه ی عزاست

حتی سیاه پوش غمت سرّ من رئاست

"غم"، واژه ای که بیشتر از هر کس دگر

با چشم های دائم الاشک تو آشناست

ارسال به تلگرام
ارسال به دوستان
تلگرام عصر ایران
تلگرام عصر ایران
پربازدید ها
تلگرام عصر ایران
بلیط (عصر ایران داخلی)
بلیط (عصر ایران داخلی)
بلیط (عصر ایران داخلی)
عکس
بلیط (عصر ایران داخلی)
بلیط (عصر ایران داخلی)