کد خبر ۵۸۸۲۲۸
منیزیم به حفظ ریتم عادی قلب کمک می کند. مصرف این ماده معدنی احتمال فیبریلاسیون دهلیزی و آریتمی قلبی را کاهش می دهد.

کمبود منیزیم شرایط خطرناکی است، تا حدودی به دلیل این که تشخیص آن تقریبا غیرممکن است. علائم آزاردهنده ای که به طور معمول با دریافت منیزیم به میزان کافی از بین می روند شامل ضعف عضلانی، اسپاسم های عضلانی/گرفتگی های پا، انقباض چشم، احساس سوزن سوزن شدن، خستگی، حالت تهوع، افسردگی، اضطراب، تحریک پذیری، اختلال کمبود توجه و بیش فعالی، آکنه پوستی و اگزما می شوند.

نقش منیزیم در پیشگیری از 5 بیماری خطرناک 

به گزارش گروه سلامت عصر ایران به نقل از "ایزی هلث اپشنز"، اما آنچه خطر واقعی را ایجاد می کند این است که کمبود منیزیم با چندین بیماری مزمن از جمله بیماری قلبی، سکته مغزی، دیابت نوع 2، سردردهای میگرنی و پوکی استخوان پیوند خورده است.

کمبود منیزیم و بیماری قلبی

مطالعه ای جدید با حضور 414 بیمار مبتلا به بیماری قلبی که کمتر از 50 سال سن داشتند، انجام شد. سطوح منیزیم شرکت کنندگان در این مطالعه اندازه گیری شد و سپس شرایط آنها به مدت دو سال زیر نظر قرار گرفت. پژوهشگران دریافتند میزان حمله قلبی بین افرادی با سطوح کم منیزیم در مقایسه با آنهایی که بیشترین میزان منیزیم را داشتند، هشت برابر بیشتر بوده است.

مطالعه ای دیگر که توسط مرکز مطالعه قلب فرامینگام انجام شد نیز مصرف ناکافی منیزیم را با احتمال بیشتر ابتلا به آترواسکلروز (تصلب شرایین) در افرادی که سابقه مشکل قلبی نداشتند، نشان داد.

افزون بر این، پژوهشگران کره ای نیز طی یک مطالعه دریافتند سطوح کم منیزیم با نرخ بالاتر ابتلا به آترواسکلروز مرتبط بوده است. آنها بین سال های 2010 تا 2012 به بررسی شرایط 34,553 شرکت کننده پرداخته و دریافتند که احتمال ابتلا به آترواسکلروز بین افرادی که از سطوح کم منیزیم برخوردار بودند، بیش از دو برابر بیشتر از گروهی بود که از سطوح عادی این ماده معدنی برخوردار بودند.

خبر خوب این است که افزایش مصرف منیزیم به طور قابل توجهی کاهش خطر ابتلا به بیماری قلبی را در پی دارد. حتی افزایش 50 میلی گرمی مصرف منیزیم در روز نشان داده است که کلسیفیکاسیون شریانی را به میزان 22 درصد کاهش داده و این درصد برای گروهی که کمترین میزان مصرف منیزیم را داشتند، در مقایسه با گروهی که بیشترین میزان مصرف را داشتند 58 درصد بود. این ارتباط در زنان قوی‌تر از مردان بود.

از سوی دیگر، منیزیم به حفظ ریتم عادی قلب کمک می کند. مصرف این ماده معدنی احتمال فیبریلاسیون دهلیزی و آریتمی قلبی را کاهش می دهد. نتایج یک مطالعه ارتباط بین مصرف منیزیم بیشتر با کاهش خطر مرگ قلبی ناگهانی را نشان داد.  

در مطالعه ای دیگر، مصرف مکمل منیزیم به بهبود نتایج آزمایش های چربی خون و فشار خون در افرادی که این مکمل را دریافت می کردند، نسبت به گروه مصرف کننده دارونما کمک کرد.

کمبود منیزیم و سکته مغزی

بیماری مغزی‌عروقی روندی مشابه را نسبت به سطوح منیزیم نشان داده است. در فوریه 2012 یک تجزیه و تحلیل بزرگ شامل هفت مطالعه که در نشریه American Journal of Clinical Nutrition منتشر شد و در مجموع بیش از 241 هزار نفر را شامل می شد، نشان داد که 100 میلی گرم منیزیم اضافی در روز خطر سکته مغزی را به میزان 8 درصد کاهش می دهد.

کمبود منیزیم و دیابت نوع 2 و پیش دیابت

مطالعه ای که در سال 2014 انجام شد، نشان داد، بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 که به مدت سه ماه 300 میلی گرم منیزیم در روز دریافت کرده بودند به طور قابل توجهی کاهش سطوح قند خون ناشتای خود (184 میلی گرم در دسی لیتر به 125 میلی گرم در دسی لیتر) و دو ساعت پس از خوردن غذا (239 میلی گرم در دسی لیتر به 189 میلی گرم در دسی لیتر) را تجربه کردند، اما تغییری در گروهی که دارونما دریافت می کردند، مشاهده نشد. سطوح کم منیزیم با تشدید رتینوپاتی دیابتی و نابینایی نیز مرتبط است.

مطالعه ای دیگر در سال 2014 نشان داد، افرادی که به دیابت نیستند نیز در صورت مصرف مکمل منیزیم از اثر محافظتی این ماده معدنی بهره‌مند می شوند. در این مطالعه پژوهشگران دریافتند منیزیم وضعیت متابولیک، حساسیت به انسولین، و فشار خون افرادی با وزن عادی و سطوح انسولین بالا را بهبود بخشیده است. این مساله از اهمیت ویژه ای برخوردار است، زیرا افراد بسیاری از ابتلا به مقاومت به انسولین و/یا سندرم متابولیک آگاهی ندارند.

کمبود منیزیم و سردردهای میگرنی

در یک مطالعه کوچک که در سال 2007 با حضور 140 بیمار مبتلا به میگرن انجام شد، پژوهشگران دریافتند سطوح منیزیم در این افراد نسبت به افراد عادی به طور قابل توجهی کمتر است. هرچه سطوح منیزیم در این بیماران کمتر بود، تکرر میگرن در آنها بیشتر مشاهده شد.

کمبود منیزیم و پوکی استخوان

کمبود منیزیم در نتیجه تشکیل کریستال در سلول های استخوانی به صورت مستقیم در کاهش تراکم معدنی استخوان نقش دارد و همچنین به واسطه کاهش ترشح هورمون پاراتیروئید و همچنین ایجاد کمی التهاب نقشی غیر مستقیم در این زمینه ایفا می کند.

تجزیه و تحلیلی بزرگی که در سال 2016 درباره شرایط 1,349 زن یائسه انجام شد، نشان داد که سطوح کم منیزیم یک عامل خطرآفرین برای ابتلا به پوکی استخوان بوده است.

در کنار مصرف مکمل های خوراکی منیزیم، شما می توانید از روغن منیزیم یا حمام نمک فرنگی اصل نیز برای تامین منیزیم مورد نیاز بدن خود استفاده کنید، زیرا این ماده معدنی به راحتی از طریق پوست جذب می شود. حتی اگر فکر می کنید که با مصرف مغزهای خوراکی، ماهی، گوشت قرمز، سبزیجات برگدار تیره، حبوبات، غلات کامل، و میوه ها به میزان کافی منیزیم دریافت می کنید، برای بهبود سطوح آن می توانید از مکمل نیز استفاده کنید.

ارسال به تلگرام
ارسال به دوستان
تلگرام عصر ایران
پربازدید ها
علم و فناوری
نیازمندیها