کد خبر ۵۹۵۶۴۳
تعداد نظرات: ۱۳ نظر
تاریخ انتشار: ۱۷:۳۰ - ۰۸ اسفند ۱۳۹۶ - 27 February 2018
حالا که دختران ایرانی قانونا اجازه پیدا کرده اند به استادیومی برای دیدن بسکتبال بروند منتقدان وضع موجود گذشته چه کار باید بکنند . اصلا در چنین شرایطی وظیفه رسانه‌ای چیست؟ یعنی رفتار فدراسیون بسکتبال و وزارت ورزش جای تشکر ندارد؟ اصلا فدراسیون و وزارت هیچ رسیدن دختران ایران به حق‌شان جای نشر میلیونی ندارد. جای ذوق کردن ندارد؟

عصرایران ؛ مهدی شادمانی - نزدیک به 48  ساعت از حضور قانونی بانوی ایرانی در خانه بسکتبال استادیوم آزادی می گذرد و عکس‌العمل رسانه‌ای منفعل در برابر این اتفاق عجیب است. نه از ری‌توییت‌های موفقیت خبری هست نه از کمپین‌های تشکر و نه اصلا از خوشحالی کسانی که خودشان به استادیوم رفته اند .

تیم‌ملی بسکتبال ایران در جریان مسابقات جام ملت های آسیا با عراق بازی کرد دیداری که در آن به دعوت فدراسیون بسکتبال بانوان اجازه داشتند به استادیوم وارد شوند و این دعوت بدون گزینش هم انجام شد. یعنی حق ورود به استادیوم به تمام بانوان ایرانی حداقل در یک ورزش بازگردانده شده است.

بازتاب رسانه ای این اتفاق اما برخلاف آن چیزی است که انتظار می رفت.یعنی وقتی که موضوعی مثل عدم حضور بانوان در ورزشگاه‌ها مورد توجه شدید قرار می گیرد راهیابی‌شان هم باید خبر مهم رسانه‌ای باشد اما ظاهرا نیست. از رسانه که حرف می‌زنیم منظور دیگر فقط سایت وخبرگزاری‌ها نیستند که این روزها شبکه های اجتماعی نقش مهمی در انتشار و دیدن شدن خبر بازی‌می کنند. اما نه در رسانه‌های رسمی خبرچشم‌گیری در این مورد منتشر شده و نه در رسانه های غیر رسمی به اندازه انتظار بحث و تحلیلی در این مورد هست.

جالب است تاکید کنیم که در مورد خبری حرف می زنیم که تا همین چند وقت پیش ممنوعیت‌هایش در ورزش فوتبال همه رسانه‌ها را اشغال کرده بود. کمتر از یک ماه قبل، چند دختر ایرانی در ورزشگاه‌های مختلف با تغییر چهره و ریش گذاشتن ، خطوط قرمز و ممنوعیت‌ها را رد کردند و خودشان را به استادیوم رساندند.اقدامی که ثانیه‌هایی پس از بازی پایان بازی در سطحی میلیونی پخش شد و عکس‌هایشان را می‌شد از روی خبرگزاری و رسانه‌ها پیدا کرد و تا مدتها هم در موردشان صحبت شد.

البته که انتقاد به ممنوعیت ورود بانوان به استادیوم زیاد است و عده زیادی هستند از جمله نویسنده که اعتقاد دارند حقوق زنان برای استفاده از امکانات داخل کشورباید  با مردان برابر باشد وآنها باید بتوانند یک بازی فوتبال/والیبال/بسکتبال را مثل آقایان از نزدیک ببینند.وقتی حامیان حضور بانوان در استادیوم ها زیاد باشند قاعدتا عکس دختران خط قرمز رد کرده هم در گستره وسیعی منتشر می شود . دلیلش هم کاملا واضح است ؛ اعتراض به مسوولان بابت نادیده گرفتن حقوق شهروندی بانوان.

موج سنگین انتقاد که برای بازپس گیری حقوق شهروندی  به پا می‌خیزد را باید به فال نیک گرفت اما سوال اینجاست که صاحبان موج امروز کجا هستند؟ حالا که دختران ایرانی قانونا اجازه پیدا کرده اند به استادیومی برای دیدن بسکتبال بروند منتقدان وضع موجود گذشته چه کار باید بکنند . اصلا در چنین شرایطی وظیفه رسانه‌ای چیست؟ یعنی رفتار فدراسیون بسکتبال و وزارت ورزش جای تشکر ندارد؟ اصلا فدراسیون و وزارت هیچ رسیدن دختران ایران به حق‌شان جای نشر میلیونی ندارد. جای ذوق کردن ندارد؟

رسانه‌های رسمی و غیر رسمی اما یک هزارم توجه به ماجرا را نسبت به روزهای انتقادشان نداشته اند. چند سایت عکس هایش را گذاشته اند و ایسنا گزارش تصویری بازی را. حالا شاید در میان نام بردن از رسانه‌های منتشر کننده، اسم رسانه ای هم جا بیفتد اما حقیقت این است که خبراول رسانه‌ای ایران رسیدن دختران ایران به حقوق شهروندی‌شان نیست و این نشان می‌دهد یک جا کمیت ماجرا می‌لنگد.

شاید هزار و یک دلیل برای این مدل رفتار وجود داشته باشد. شاید یکی در فلان رسانه رسمی بگوید سکوت کرده‌اند تا در سکوت حقوق به خانوم ها درهمه ورزش‌ها برگردد یا یکی یک توجیه دیگری داشته باشد اما این توجیه‌ها پاسخگوی شبکه های مجازی نیست.

امروز اگر و تنها اگر یکی از آن بانوان هموطن عزیز ما به خاطر مشکل و ایراد پوشش اجازه حضور در استادیوم را پیدا نمی کرد آن وقت اخبارش را می شد از همه جا در تیراژ میلیونی پی‌گیری کرد. اما حالا که حق به حقدار رسیده غرزنندگان و منتقدان و پیگران حقوق شهروندی سکوت اختیار کرده اند.

این وضعیت واقعا عجیب است. شاید بشود چرایی اش را در مد شدن غرغر در جامعه پیدا کرد. شاید بشود هزار و یک دلیل دیگر برایش تراشید که چطور شده که مردم از این خبر خوشحال کننده اینقدر خوشحال نمی شوند و ذوق نمی کنند. اما نمی شود از این مدل نگاه تعجب نکرد. در این پمپاژ خبرهای بد که یک عالمه مسوول و غیرمسوول در آن نقش دارند وقتی یک اتفاق خوبی رخ می‌دهد انتظار می رود همان مقدار هم برایش ذوق کنیم. انتظار امیدوار بودن انتظارعجیبی نیست. اما ندیدن خبرهای امیدوار کننده عجیب است.

چند وقت پیش بود که با برخی دوستان در مورد شادی ملی حرف می زدیم. اینکه آخرین شادی ملی‌مان را به خاطر نمی آوریم. چیزی که همه را خوشحال کرده باشد. آخرین چیزی که یادمان آمد صعود به جام جهانی بود که آن هم به خاطر زودهنگام بودن به جشن ملی تبدیل نشد. همان موقع هم فهمیدیم که ما در ایران برای خوشحالی ملی هر 6 ماه یک جام جهانی نیاز داریم. اما شاید بد نباشد متر و معیارها را تغییر دهیم و بعضی وقت‌ها برای چیزهای کوچک‌تر و برای حق شهروندی‌مان هم خوشحال شویم.

در روزهایی که این همه خبر ریز و درشت اعصابمان را آزار می دهدو جانمان را می‌کاهد باید برای روح مان هم که شده بابت خبرهای خوب کوچک تر هم به هم تبریک بگوییم. خبر را منتشر کنیم و به یکدیگر امیدبدهیم. هرچه نباشد آدمیزاد به امید زنده است

ارسال به تلگرام
ارسال به دوستان
تلگرام عصر ایران
انتشار یافته: ۱۳
در انتظار بررسی: ۱۴
غیر قابل انتشار: ۰
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۷:۴۱ - ۱۳۹۶/۱۲/۰۸
1
7
مرسی
علی
Iran, Islamic Republic of
۱۷:۴۸ - ۱۳۹۶/۱۲/۰۸
0
15
خوشحال نشدند چون برایشان حضور در ورزشگاه آزادی برای دیدن فوتبال مهم است .
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۸:۵۷ - ۱۳۹۶/۱۲/۰۸
0
11
سلام
آیا این تصمیم دائمی است یا چند وقت دیگه که موضوع دختران انقلاب تمام شد، باز ممنوع می شود؟
ناصر
United States
۱۹:۲۳ - ۱۳۹۶/۱۲/۰۸
0
11
اولین واکنش فکری من بعد از خواندن خبر حضور زنان ایرانی در بازی بسکتبال:"مسولین که دیدن عربا اجازه حضور زنهاشون رو تو ورزشگاه می دن گفتن اگه ما اجازه ندیم خیلی ضایعه "
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۹:۳۶ - ۱۳۹۶/۱۲/۰۸
16
2
نشان از شکم سیری شماست و امنیت و راحتی تان بنابراین دنبال این سوژهها میگردین
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۲۰:۳۸ - ۱۳۹۶/۱۲/۰۸
0
11
دلیلش فقط یک چیزه... به قول معروف «خیلی دیر، خیلی کم!»
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۲۱:۴۶ - ۱۳۹۶/۱۲/۰۸
0
12
شما دیگه چرا؟
مردم خیلی خوشحال نشدند یا واکنشی نشون ندادند بخاطر اینکه میدونن این طور مسائل و خوشحالی ها که مردم در آن نقشی داشته باشند یا در جهت خوشحالی و خواست مردم باشه در مملکت هزار صاحب ساعتی و لحظه ای است و دوامی ندارد مثل حباب روی آب مثل تار عنکبوت. والسلام
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۲۱:۵۰ - ۱۳۹۶/۱۲/۰۸
0
15
انتظار دارید با یک بار اجازه دادن فرش قرمز پهن کنیم ؟؟
زهرا
Spain
۲۲:۴۵ - ۱۳۹۶/۱۲/۰۸
0
11
حقوق برابر در ورزش فقط تماشای بازی نیست بلکه باید بودجه ی ورزش آقایون و خانمها هم یکی باشه.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۰۸:۰۶ - ۱۳۹۶/۱۲/۰۹
1
0
با سلام،
با نظر شما کاملا موافقم. غر زدن مد روز شده و هیچ موضوعی نمیتونه شما را شاد کنه!. این در حالی است که اگر واقعا با چشم باز به دور و برمون نگاه کنیم می بینیم که خداوند امکانات زیادی به ما داده ولی ما قدردان نیستیم. یکی از مشکلات بنده در زندگی اینه که به اطرافیانم بگم که زندگی سیاه نیست. بعضی وقتها کاملا سفیده، بعضی وقتها سیاهه و خیلی وقتها هم خاکستری. بیایید بابت آنچه که داریم شکرگزار پروردگار بزرگ باشیم. پیروز باشید.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۰۸:۳۹ - ۱۳۹۶/۱۲/۰۹
2
0
براي اكثريت جامعه حضور زنان در ورزشگاه آزادي و ديدن فوتبال مهم و خبرساز است و هم جالب مطمئن باشيد اگر اين امر اتفاق بيافتد رسانه هاي داخلي به جاي خود خارجي ها در اين خبررساني سهيم خواهند شد . بسم الله
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۰۹:۴۱ - ۱۳۹۶/۱۲/۰۹
0
1
مد شدن غرغر را خوب اومدی. عادت کردیم به نادیده گرفتن هرچه که داریم. اگر در جمع دوستان سعی کنید نکات مثبت زندگی را یادآوری کنید و کمی مثبت اندیش باشید به سادگی و ابله بودن متهم می شوید گویی هرچه منفی نگر تر باشید روشن فکر تر و کلاس بالاتر دیده می شوید.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۰۹:۵۲ - ۱۳۹۶/۱۲/۰۹
1
1
تماشای یک ورزش به همراه خانواده، باعث تحکیم روابط میشه، متاسفانه در ایران تقربا هیچ تفریح خانوادکی وجود ندارد، تتنها تفریح ها خرید و خوردن ه،
پربازدید ها
علم و فناوری