کد خبر ۵۹۶۳۷۳
تعداد نظرات: ۱۴ نظر
تاریخ انتشار: ۱۳:۱۰ - ۱۲ اسفند ۱۳۹۶ - 03 March 2018
رسول خادم بعد از استعفا با متنی شاعرانه و پر از احساس، حالا با صراحت عنوان کرده اگر قرار است ببازیم، همه با هم ببازیم و دوران مصدومیت دروغین و دستور «باید ببازی» خاتمه یافته است...

عصرایران؛ احسان محمدیرسول خادم نامی است که این روزها به خاطر مواضع جسورانه اش تکرار می شود. او بعد از استعفا با متنی شاعرانه و پر از احساس، حالا با صراحت عنوان کرد که اگر قرار است ببازیم، همه با هم ببازیم و دوران مصدومیت دروغین و دستور «باید ببازی» خاتمه یافته است.

کیهان می تواند وقتی مواضع کسی مثل مهناز افشار را نمی پسندند بنویسد او بازیگر درجه سومی است اما نمی تواند بنویسد رسول خادم کشتی گیر درجه سوم یا مدیر ناتوانی است. خادم انبوهی افتخار و مدال المپیک و جهان دارد و از سوی فیلا به عنوان هفدمین کشتی گیر برتر قرن بیستم معرفی شده است.

او در فینال المپیک آتلانتا 1996 توانست خاداراتسف افسانه ای را شکست دهد. پرچم ایران را در آمریکا بالا ببرد و شگفت آنکه وقتی خبرنگار رادیو کنار سکو و در آن لحظات پرالتهاب از او پرسید چه احساسی دارد؟ گفت هیچ! ... این «هیچ» شما را یاد کدام شخصیت می اندازد؟

خادم با آن بُزکش های مشهور، دوبنده شل و ول، دست های بلند، موهای صاف و بغل خوابانده، جملات نوک زبانی و چهره آرامش یک چهره ملی محترم است. برخاسته از خانواده ای کُشتی دوست. تحصیلکرده و فرهیخته. حتی در سال هایی که با عباس جدیدی بر سر دوبنده تیم ملی می جنگید کسی از او برخورد پرخاشگرانه ای ندید اما آرشیو کیهان ورزشی پر است از قهر و آشتی ها و اعتراض های تندخویانه جدیدی!

از مهناز افشار تا رسول خادم؛ این گله ها باد هواست؟

البته او در کارنامه اش یک اتفاق افشا نشده دارد. از المپیک لندن خبر آوردند بعد از مشاجره لفظی میان محمد علی آبادی رئیس وقت کمیته ملی المپیک و رسول خادم، سرمربی تیم ملی گوشی تلفن همراهش را به دیوار کوبید! هیچوقت فاش نشد میان آنها چه گذشت که رسولِ معمولاً آرام، خونسرد و لبخند به لب این واکنش عجیب را نشان داد. اصلاً حقیقت داشت؟

 خادم که تب آلودترین روزهای این سرزمین عضو شواری شهر تهران بوده و حالا آب سیاست هم از گلویش پائین رفته است، می داند که اظهاراتش چه بار سیاسی به همراه دارد اما از دو سو تحت فشار است، هم کشتی گیرانی که جان می کنند و آماده مسابقه می شوند و بعد با یک قرعه از رویارویی با حریفان اسرائیلی باز می مانند را درک می کند و باید پاسخگوی اشک و اندوه و رنج آنها باشد و هم مردمی که می پرسند آیا واقعاً خود فلسطینی ها در جریان این اقدام فداکارانه ما هستند یا صرفاً مصرف داخلی دارد؟ بخصوص بعد از آنکه مطرح شد چند بازیکن فلسطینی در لیگ فوتبال اسرائیل توپ می زنند!

در مورد عدم مواجهه ورزشکاران ایرانی مقابل رقبای اسرائیلی می‌توان داستان‌ها نوشت. قطعاً از این اتفاق، اسرائیلی‌ها بیشتر از ما خوشحال می‌شوند. چه لذتی بالاتر از اینکه در المپیک آتن، ورزشکار آنها بدون رویارویی با آرش میراسماعیلی، جودوکار قهرمان جهان ما، دستش به عنوان برنده بالا رفت! چه شادمانی افزون‌تر از اینکه در هر رشته ورزشی وقتی قرعه به نام حریف ایرانی می‌خورد، آنها یک پیروزی بی‌دردسر را جشن می‌گیرند؛ خاصه در این سال‌ها که ما دلیل عدم رویارویی را هم بیان نمی‌کنیم که حداقل دیگر کشورها بدانند. مصدومیت ورزشکار، مشکلات خانوادگی، نرسیدن سر وزن و… را به مسؤولان برگزاری مسابقات به عنوان دلیل عدم مواجهه بیان می‌کنیم، مبادا که محروممان کنند! یعنی همان خواسته که «به رسمیت نشناختن اسرائیل» است را نه با صدای بلند، بلکه به شکلی بیان می‌کنیم که فقط خودمان می‌شنویم و مصرف داخلی دارد.

المپیک ۱۹۸۰ مسکو اولین المپیکی بود که جمهوری اسلامی ایران می‌توانست بعد از انقلاب در آن شرکت کند. اما ایران آن مسابقات را در راستای «محکوم کردن حمله شوروی به افغانستان» تحریم کرد تا بازیکنانی چون ناصر حجازی و علی پروین در تیم فوتبال، رضا سوخته‌سرایی و برادران محبی آماده‌ترین کشتی‌گیران آن دوره و تعداد زیادی از ورزشکاران در رشته های بوکس،وزنه برداری و …در حسرت شرکت در المپیک بمانند.

ایران چهار سال بعد اعلام کرد به دلیل «سیاست‌های تجاوزکارانه آمریکا» در المپیک ۱۹۸۴ لوس آنجلس شرکت نمی کند و نکرد. هر دو تصمیم و شرکت نکردن در حالی صورت گرفت که اگر امروز سر به عقب برگردانیم می بینیم حتی اگر از نظر سیاسی تصمیم های قابل احترامی در ظرف زمان بودند، از منظر «ورزش» سودی نکردیم، هر دو المپیک بدون حضور ما با شکوه هرچه تمام برگزار شد، مدال ها را توزیع کردند و تنها جمعی از بهترین ورزشکاران ما امکان تجربه بزرگترین رخداد ورزشی دوران قهرمانی شان را از دست دادند. بعید است اگر خبرنگاری امروز در خیابان های هرات  و مزار شریف از مردم افغانستان بپرسد که آیا می دانند ایران برای حمایت از آنها در المپیک مسکو شرکت کرد یا نه، چندان در جریان باشند!

بهر روی این مشکل را باید با عقلانیت و تدبیر حل کرد. هیچکس در جنایت های رژیم صهیونیستی تردیدی ندارد اما آیا بهترین شیوه مبارزه نکردن مقابل آنهاست؟ این جمله از بیانیه جدید خادم را بخوانید:« رجال محترم، نمیدانم متوجه‌اید چه می‌گویم یا نه؟ ما ۸ مسابقه جهانی از تیرماه تا انتهای مهرماه سال ٩٧ داریم که در تمامی آن مسابقات، تیم‌های کشتی رژیم صهیونیستی که بعضا از دیگر کشورها به استخدام درآمده‌اند، کامل تر از همیشه شرکت می‌کنند.»... 8 مسابقه جهانی و طبعاً حذف بسیاری از قهرمانان ما... تلخ است! 

یاید که ز داغم خبری داشته باشد           هر مرد که با خود جگری داشته باشد

حالم چو دلیری است که از بخت بد خویش    در لشکر دشمن پسری داشته باشد

مطالب مرتبط
ارسال به تلگرام
ارسال به دوستان
تلگرام عصر ایران
انتشار یافته: ۱۴
در انتظار بررسی: ۴۵
غیر قابل انتشار: ۲
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۱۵ - ۱۳۹۶/۱۲/۱۲
36
22
رسول خادم رو گذاشتین مهناز افشار!!!!! یکی دلسوز سختی کشیده و پیگیر... یکی هم موج سوار...
پاسخ ها
عموعبداله
| Iran, Islamic Republic of |
۱۳:۳۴- ۱۳۹۶/۱۲/۱۲
حالا خانم افشار به کنار ولی خدا کند کیهان هم مثل شما یک ارزش حداقلی برای رسول خادم قائل باشه
عموعبداله
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۲۶ - ۱۳۹۶/۱۲/۱۲
3
27
«دو بنده شل و ول» رو خوب اومدید. واقعا من رسول خادم رو همیشه به این شکل یادمه
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۳۸ - ۱۳۹۶/۱۲/۱۲
1
47
حرف دل همه مارو زدید، ولی چرا وقتی ما یه چیزی شبیه به این متن مینویسیم غیر قابل انتشار میکنید.
عباس
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۴۳ - ۱۳۹۶/۱۲/۱۲
8
36
اصلا دوست ندارم اسم مهناز افشار رو کنار اسم رسول خادم گذاشتی عصر ایران! رسول خادم امروز فراتر از یه قهرمان کشتی هستش
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۴۹ - ۱۳۹۶/۱۲/۱۲
0
49
رسول با این کارت ثابت کردی واقعا مردم رو دوست داری
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۵۵ - ۱۳۹۶/۱۲/۱۲
26
16
مقایسه مهناز افشار و رسول خادم کار درستی نیست ...
نوهین به شخصیت خادم هست ...

آخه مهناز افشار چه گلی به سر این مملکت زده که حالا طلبکارانه از دختران خیابان انقلاب دفاع می کنه؟؟؟؟؟
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۴:۰۰ - ۱۳۹۶/۱۲/۱۲
0
45
درود بر این پهلوان اصیل ایرانی تختی ها هنوز زنده اند
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۴:۰۳ - ۱۳۹۶/۱۲/۱۲
3
39
باید ورزش و سیاسی از هم جدا باشه
بانی
Iran, Islamic Republic of
۱۴:۰۸ - ۱۳۹۶/۱۲/۱۲
0
33
هم تلخ است! و هم زور دارد
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۴:۱۰ - ۱۳۹۶/۱۲/۱۲
18
13
حالا این وسط منظورتون چی بود که اسم مهناز افشار رو آوردین؟ اصلا ایشون خودش باعث درد این جامعه است
ناشناس
United Kingdom
۱۴:۱۳ - ۱۳۹۶/۱۲/۱۲
0
25
عالی نوشتید و حق مطلب را ادا کردید؛
زنده باد رسول خادم و همۀ سرپرستان کشتی که پشت او را خالی نکردند. هر بار پرچم ما را با افتخار برافراشتی رسول، اینبار نیز فریاد حق را برافراشتی، زنده باشی جوون!
ر.ض
Iran, Islamic Republic of
۱۴:۳۰ - ۱۳۹۶/۱۲/۱۲
0
22
عالی بود..
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۴:۳۶ - ۱۳۹۶/۱۲/۱۲
0
36
تو اون المپیک خود افغانستان نماینده داشت اون وقت ما دایه مهربانتر از مادر، شرکت نکردیم :)
پربازدید ها
علم و فناوری
نیازمندیها