کد خبر ۶۱۷۸۵۴

نمـــــیـدانــــی چه دردی دارد

وقـــتـی حــــالـم در واژه هــا هــم

نــمی گنــــجــد . . .

______________________________________

وقـتـی خــواب بــــرایِ فــــرار از بیــــداری بـــاشـد

تمــــــام شـــده ای !

______________________________________

هــر کس یـا شب می میـــرد یــــا روز . . .

مـــن شبـانــه روز

______________________________________

پروانه من

در تاری افتاده است که عنکبوتش سیر است

نه می تواند پرواز کند نه می میرد . . .

______________________________________

شعر ناامیدی

این روزها

پارو را رها کرده ام

و دراز شده ام کف قایقی معلق که

به هیچ کجا نمی رود

______________________________________

عکس ناامیدی

حس پرنده ای رو دارم

که از قفس آزاد شده

اما پرواز از یادش رفته . . .

______________________________________

خدایا فکر کنم سرنوشت منو

وسط میدون شهر نوشتی

بس که هرکی به من رسید منو دور زد

______________________________________

 

هــر کــس از ایــن دنـیــا چـیـزی بـرمـیـدارد

من امـا فـقـطـ دسـت بــرمــیــدارم

______________________________________

 

ممکن است گاهی بیفتم و بلغزم

اما هرگز در سقوط تنها نمی مانم

دستان خدا همواره با من است

قلب من خانه خداست . . .

______________________________________

 

تنها نشسته ام و چای می نوشم و بغض می کنم

هیچکس مرا به یاد نمی آورد

این همه آدم روی کهکشان به این بزرگی

و من حتی آرزوی یک نفر هم نبودم

ارسال به تلگرام
ارسال به دوستان
تلگرام عصر ایران
پربازدید ها
علم و فناوری