کد خبر ۶۲۹۳۲۱
اسید لیپوئیک طیفی گسترده از واکنش ها را برای تقویت سیستم های دفاعی بدن در برابر سموم و آسیب سلولی ناشی از فعالیت رادیکال های آزاد که می تواند به بیماری منجر شود را موجب می شود.

زمانی که برای نخستین بار به باشگاه می روید یا دوباره برنامه ورزشی خود را آغاز می کنید، شاید این گونه به نظر برسد که چالش بزرگی پیش روی شما قرار دارد. حتی ممکن است این گونه به نظر برسد که تنش و استرس وارده به بدن شما بیش از آن چیزی است که ارزش داشته باشد.

تقویت بدن با یک ماده مغذی کمتر شناخته شده

به گزارش گروه سلامت عصر ایران به نقل از "ایزی هلث اپشنز"، اما پس از گذشت چند هفته و تداوم برنامه ورزشی جدید، استرس و تنش از بین رفته و احساس افزایش قدرت و ارتقا سلامت بدن در شما شکل می گیرد.

یک ماده مغذی وجود دارد که به روشی مشابه کار می کند و به آرامی بدن را زیر فشار قرار می دهد تا سیستم های دفاعی آن را تقویت کند. این ماده مغذی اسید لیپوئیک نام دارد که به نام اسید آلفا لیپوئیک یا اسید ای-لیپوئیک نیز شناخته می شود.

این ماده مغذی کمتر شناخته شده ممکن است به کند کردن آهنگ پیشرفت بیماری ام‌اس کمک کند. طی یک مطالعه که در دانشگاه ارگان انجام شد، پژوهشگران دریافتند که مصرف روزانه اسید لیپوئیک به مدت دو سال آتروفی مغزی کلی، یک نشانگر پیشرفت بیماری ام‌اس، را در مقایسه با دارونما به میزان 69 درصد کاهش داده است.

اسید لیپوئیک طیفی گسترده از واکنش ها را برای تقویت سیستم های دفاعی بدن در برابر سموم و آسیب سلولی ناشی از فعالیت رادیکال های آزاد که می تواند به بیماری منجر شود را موجب می شود. این واکنش ها طیف گسترده ای از فواید سلامت را برای انسان به همراه دارند.

مقابله با بیماری های مزمن. اسید لیپوئیک یک ترکیب آنتی اکسیدانی قوی است که در تمام سلول های بدن وجود دارد. وظیفه اصلی آنتی اکسیدان ها مبارزه با رادیکال های آزاد است که به سلول های سالم، اندام ها و بافت های بدن آسیب وارد می کنند. هرچه میزان رادیکال های آزاد در بدن شما بیشتر باشد، خطر ابتلا به انواع مختلف بیماری ها نیز افزایش می یابد.

اسید لیپوئیک یک آنتی اکسیدان منحصر به فرد است زیرا محلول هم در آب و هم در چربی است. برخلاف ویتامین C که محلول در آب محسوب شده یا ویتامین E که یک آنتی اکسیدان محلول در چربی است. اسید لیپوئیک هم ویتامین C و هم ویتامین E را احیا می کند تا توانایی های آنتی اکسیدانی آنها را افزایش دهد.

کاهش التهاب. با افزایش سن، بدن انسان هرچه بیشتر مستعد ابتلا به التهاب خفیف در سلول ها می شود. این فرآیندی عادی در طول زندگی انسان است زیرا بدن با محرک های خارجی که از ویروس ها و باکتری ها، سموم زیست محیطی، سموم غذایی، و عوامل دیگر سرچشمه می گیرند، مبارزه می کند. اما با افزایش سن انعطاف پذیری بدن کاهش می یابد و التهاب می تواند موجب بیماری شود. اسید لیپوئیک می تواند به زیر کنترل نگه داشتن این التهاب کمک کند.

کاهش وزن. نتایج حاصل از آزمایش های بالینی در موسسه لینوس پالینگ و دانشگاه ارگان نشان داده است که اسید لیپوئیک کاهش وزن را در بانوان تقویت می کند. این ماده مغذی اثرات مختلفی بر سوخت و ساز دارد که از آن جمله می توان به کاهش التهاب و استرس اکسیداتیو، پیشگیری از افزایش وزن، تسریع سوخت و ساز چربی، و کاهش سطوح کلسترول اشاره کرد.

برای عملکرد مغز و پیشگیری از سکته مغزی. اگرچه شواهد قطعی در این زمینه وجود ندارند، اما به گفته پژوهشگران، اسید لیپوئیک ممکن است از مغر و بافت عصبی محافظت کند، و در نتیجه از سکته مغزی و زوال عقل پیشگیری کند. پژوهشگران در حال بررسی پتاسیل این ماده مغذی هستند زیرا اسید لیپوئیک از توانایی منحصر به فرد عبور از سد خونی-مغزی برخوردار است که بسیاری از داروها فاقد آن هستند.

غلبه بر نوروپاتی. نوروپاتی دیابتی یک بیماری تحریک کننده ناشی از آسیب عصبی است که از علائم آن می توان به درد، سوزش، خارش، سوزن سوزن شدن، و بی حسی در دست ها و پاها اشاره کرد. این شرایط بسیار جدی است زیرا زمانی که بی حسی رخ می دهد، ممکن است جراحاتی شکل بگیرند که حتی به قطع عضو منجر شوند.

آزمایش های بالینی نشان داده اند که اسید لیپوئیک برای درمان نوروپاتی دیابتی و نوع دیگری از نوروپاتی به نام نوروپاتی خودمختار که بر اعصاب متصل به اندام ها تاثیر می گذارد، بسیار موثر است.

تقویت آنتی اکسیدان اصلی. گلوتاتیون آنتی اکسیدان اصلی مورد نیاز بدن انسان برای حفظ سلامت و قدرت خود است. خبر خوب این است که بدن ما به طور طبیعی گلوتاتیون تولید می کند. خبر بد این است که بدن احتمالا به میزان کافی از این آنتی اکسیدان تولید نمی کند و زمانی که آن را به صورت خوراکی مصرف می کنید نیز می تواند در روده از بین برود. اما اسید لیپوئیک توانایی احیای گلوتاتیون را دارد.

مواد غذایی و مکمل ها. منابع غذایی خوب برای اسید لیپوئیک شامل گوشت قرمز، گوشت های اندامی مانند جگر، بروکلی، اسفناج و مخمر آبجو می شوند. برای مکمل ها، دوز روزانه 200 تا 400 میلی گرم توصیه شده است. این در شرایطی است که برای دیابت یا نوروپاتی دوز روزانه 800 میلی گرم که در چند نوبت تقسیم می شود، توصیه شده است.

ارسال به تلگرام
ارسال به دوستان
تلگرام عصر ایران
پربازدید ها
علم و فناوری