کد خبر ۶۳۱۹۳۹
تعداد نظرات: ۲۱ نظر
تاریخ انتشار: ۱۰:۱۰ - ۲۹ شهريور ۱۳۹۷ - 20 September 2018
بازنشر
"عزت" ، قله ای است که راه های متعددی برای رسیدن به آن وجود دارد، گاهی باید مذاکره کرد، گاه حتی با معاویه نیز باید که صلح کرد ... و گاه در اوج غربت، تن به شمشیر سپرد.
عصر ایران؛ جعفر محمدی - بزرگ ترین جفایی که می توان در حق امام حسین (ع) روا داشت این است که تمام زندگی اش را به کنجی گذاریم و حسین(ع) را مردی بدانیم که در صبح عاشورا طلوع کرد و در ظهر آن روز غم انگیز، در گودال قتلگاه به خون خود غلتید.

این تصویری است که اغلب ما شیعیان از حسین(ع) ترسیم می کنیم و با دیروز کربلا و دیروزهای عاشورا، کاری نداریم. گو این که تنها چیزی که لازم است درباره حسین(ع) بدانیم، قدرت جنگندگی و شجاعتش ، شدت مظلومیت و تشنگی اش و نحوه شهادتش است و دیگر هیچ!

حسین (ع) ، اما نه نیم‌روز که 57 سال در این دنیا زیست و به روایت تاریخ، در تمام این سال ها، حفظ نفع عمومی جامعه اسلامی، مهم ترین دغدغه اش بوده است و در این مسیر ، صلح را همواره بر جنگ مقدم می داشته و البته آنقدر شجاعت داشته است که هر گاه چاره ای جز جنگ نبود، دست به شمشیر ببرد و جهاد کند:

حفاظت از خلیفه سوم

امام حسین(ع)، برای جلوگیری از جنگ و اختلاف در میان امت اسلام ، زمانی که معارضان، خانه خلیفه سوم را محاصره کرده بودند و قصد جان او را داشتند، به دستور امام علی(ع) به همراه برادرش امام حسن(ع) راهی خانه او شد تا حفاظتش کند و جلوی خلیفه کشی را بگیرد. این در حالی است که بر اساس اعتقادات شیعه، خلافت، حق پدرش حضرت علی(ع) بود. با این حال حسین (ع) ، صلح میان امت اسلام را ارحج بر سایر مسائل می دانست و تا آخر برای حفظ جان خلیفه سوم کوشید.

همراهی با برادر در صلح


وقتی امام حسن محتبی(ع) با معاویه صلح کرد، گروهی از شیعیان به نزد امام حسین(ع) آمدند و خواستار مخالفت ایشان با این مصالحه و تقابل با معاویه شدند ولی ایشان از صلح برادرش با معاویه حمایت کرد و به همراه برادر در مدینه ساکن شد.

ماجرای دفن برادر

وقتی امام حسن مجتبی(ع) به شهادت رسید، طبق وصیت اش خواستند ایشان را در جوار مزار پیامبر اسلام(ص) دفن کنند. با این حال، امویان و دشمنان اهل بیت مانع این کار شدند و حتی کار به تیرباران پیکر مطهر امام حسن(ع) کشید به حدی که کفن خونین شد.
امام حسین(ع) برای جلوگیری از خونریزی بین مسلمانان، از اجرای وصیت برادر منصرف شدند و ایشان را در بقیع دفن کردند.

وفا به صلحنامه پس از شهادت امام حسن(ع)

بعد از شهادت امام حسن مجتبی(ع)، معاویه - طرف قرارداد صلح - همچنان در قید حیات بود. بین شهادت امام حسن(ع) و مرگ معاویه ، بیش از 10 سال فاصله بود و امام حسین(ع) در تمام در این سال های طولانی، برغم آن که حق خلافت داشت و حتی کوفیان نامه ای به او نوشتند که برای قیام علیه معاویه آماده اند، به احترام صلحی که شده بود، علیه معاویه قیام نکرد.

خروج از مکه برای جلوگیری از خونریزی و هتک حرمت حریم امن الهی

بعد از مرگ معاویه و روی کار آمدن یزید، چون فشار بر امام حسین(ع) برای بیعت تشدید شد و بیم آن می رفت که مزدوران یزید با نقض حریم امن الهی در مکه خون به پا کنند، امام حسین(ع) قبل از اتمام موسم حج مکه را ترک کرد و راهی کوفه شد.

در کربلا تا قبل از عاشورا

 در بحار الانوار ذکر شده که امام حسین(ع) در روز هشتم محرم سال 61 مردی از یاران خود بنام عمرو بن قرظه را نزد ابن سعد فرستاد و از او خواست تا شب هنگام در فاصله دو سپاه با هم ملاقاتی داشته باشند.

شب هنگام امام حسین(ع) با 20 نفر و عمر بن سعد با 20 نفر در محل موعود حاضر شدند. امام حسین(ع) به همراهان خود دستور داد تا برگردند و فقط برادر خود عباس و فرزندش علي‏ اكبر را نزد خود نگاه داشت. عمر بن سعد نیز فرزندش حفص و غلامش را نگه داشت و بقیه را مرخص كرد.

در این ملاقات عمر بن سعد هر بار در برابر سئوال امام حسین(ع) كه فرمود: آیا مي ‏خواهی با من مقاتله كنی؟ عذری آورد. یك بار گفت: مي ‏ترسم خانه ‏ام را خراب كنند! امام حسین(ع) فرمود: من خانه ‏ات را مي ‏سازم. ابن سعد گفت: مي‏ ترسم اموال و املاكم را بگیرند! فرمود: من بهتر از آن را به تو خواهم داد، از اموالی كه در حجاز دارم. عمر بن سعد گفت: من در كوفه بر جان افراد خانواده ‏ام از خشم ابن زیاد بیمناكم و مي ‏ترسم آنها را از دم شمشیر بگذراند.

حضرت هنگامی كه مشاهده كرد عمر بن سعد از تصمیم خود باز نمي ‏گردد، از جای برخاست در حالی كه مي‏ فرمود: تو را چه مي‏‌شود؟ خداوند جانت را در بسترت بگیرد و تو را در قیامت نیامرزد.

در کتاب ارشاد شیخ مفید بیان شده است که، پس از این ماجرا، عمر بن سعد نامه ‏ای به عبیداللّه‏ نوشت و ضمن آن پیشنهاد كرد كه حسین(ع) را رها كنند چرا كه خودش گفته است كه یا به حجاز برمي ‏گردم یا به مملكت دیگری مي ‏روم.
عبیداللّه‏ در حضور یاران خود نامه ابن سعد را خواند، شمر بن ذی الجوشن سخت برآشفت و نگذاشت عبیداللّه‏ با پیشنهاد عمر بن سعد موافقت كند. (منبع:مهر؛وابسته به سازمان تبلیغات اسلامی)

به راستی اگر شمر خباثت نمی کرد و امام و اصحاب و خانواده اش از کربلا بر می گشتند، عزت نداشتند؟ قطعاً که داشتند چرا که حسین(ع)، تمام 57 سال زندگی اش را عزتمندانه زیسته بود و عزت حسینی، فقط محصول کربلا و عاشورا نبوده است.

امام حسین (ع) همان گونه که سال ها برای حفظ صلح و منافع عمومی امت اسلام صلح و سکوت و گفت و گو را برگزید اما آنقدر شجاعت داشت که اگر روزگاری پیمان صلح نقض شد و گفت و گوها فایده ای نداشت، سکوت نکند و جان خود عزیزترین هایش را فدا کند.

حادثه کربلا ، زمانی به وقوع پیوست که تمام راه های مسالمت آمیز با عناد و لجاح بدنامانی مانند شمر و عبیدالله بسته شدند و تنها دو راه باقی ماند، یا تأیید حکومت یزید یا جهاد و شهادت ؛ و حسین (ع) این دومی را برگزید.

مروری بر زندگی 57 ساله امام حسین(ع) که در سراسر آن تدبیر، انسان دوستی، وفای به عهد، صلح خواهی و البته شجاعت و جهاد و نهایتاً شهادت بود، می تواند نگاه ما به آن نیم‌روز آخر را بسیار پرمعناتر و پرمفهوم تر سازد.

این گونه است که درخواهیم یافت که "عزت" ، قله ای است که راه های متعددی برای رسیدن به آن وجود دارد، گاهی باید مذاکره کرد، گاه حتی با معاویه نیز باید که صلح کرد، گاهی درخواست قیام مسلمانان را رد کرد و گاه در اوج غربت، تن به شمشیر سپرد. دیدن این آخری و ندیدن آنچه گذشت، تحلیل نادرست از مفهوم "عزت" است و جفای مستمر به حسینی(ع) که 57 سال زندگی کرد ، نه نیم روز.
ارسال به تلگرام
ارسال به دوستان
تلگرام عصر ایران
انتشار یافته: ۲۱
در انتظار بررسی: ۲۶
غیر قابل انتشار: ۰
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۵۰ - ۱۳۹۷/۰۶/۲۹
9
4
الان فکر کردی خیلی متن متفاوتی نوشتییییی....
ایرانی
Iran, Islamic Republic of
۱۱:۰۹ - ۱۳۹۷/۰۶/۲۹
1
3
السلام علیک یا اباعبدالله
برای باز نشر این مطلب مفید و آموزنده بسیار سپاسگزارم.
یادآوری این مطالب باعث می شه چهره درست تری از امام ع داشته باشیم. و بدانیم که یک امام حتی می تواند در میان شیعیان و یارانش غریب و تنها و مظلوم باشد آن هم برای نسلها و قرن ها!
احمدی
Iran, Islamic Republic of
۱۱:۳۴ - ۱۳۹۷/۰۶/۲۹
1
5
ممنون جناب محمدی عزیز، که در ذکر کوتاه از کلمات، شما معانی بسیاری از ابعاد زندگی و تفکر و زوایای اخلاقی امام را به شیعیان واقعی و نمادین این روزگار مجدد یادآوری و بازشناخت کردید.
واقعا لازم است که این امامان را آنچنان که بودند یاد کنیم نه آنچنان که ما هستیم یادشان نماییم.
سپاس
محمد
Iran, Islamic Republic of
۱۱:۵۱ - ۱۳۹۷/۰۶/۲۹
6
6
متاسفانه امثال شما فقط صلح با معاویه را بلد هستید و اهل ایستادگی و مقاومت نبوده و نیستید و اگر در شرایط آن حضرت در کربلا قرار بگیرید برای حفظ جانتان همه چیزتان را دودستی تقدیم می کنید ! مشکل این است برادر!
عباس
Iran, Islamic Republic of
۱۱:۵۴ - ۱۳۹۷/۰۶/۲۹
5
3
عصر ایران این رو هم بدونید این لحظه ها هست که تاریخ رو میسازن از صبح تاعصر عاشورا یعنی تمام تاریخ
امیر
United Arab Emirates
۱۲:۱۳ - ۱۳۹۷/۰۶/۲۹
1
6
مختصر و پرمعنا و تامل برانگیز
احسنت
مصطفی
Iran, Islamic Republic of
۱۲:۳۶ - ۱۳۹۷/۰۶/۲۹
0
2
تاریخ همیشه تکرار میشه.
farhad
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۳۷ - ۱۳۹۷/۰۶/۲۹
1
4
مطلب عالی بیان شد
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۵:۱۰ - ۱۳۹۷/۰۶/۲۹
1
2
عالی بود
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۵:۱۶ - ۱۳۹۷/۰۶/۲۹
6
2
این نگرش و تفسیر واقعه کربلا و امام حسین را برای خودت نگهدار
میثم
Iran, Islamic Republic of
۱۵:۱۷ - ۱۳۹۷/۰۶/۲۹
5
5
سلام.
درسته ولی یه جای تحلیلتون لنگ میزنه و اون جاییه که شما نمیگید چه چیزی امام رو مجبور به مذاکره و صلح با معاویه ها میکنه.
سستی یاران و نبود تحلیل سیاسی درست بین مردمه که امام رو مجبور میکنه به کمترین حد از خیر برای امت اسلام که حفظ اصل دین باشه راضی بشه و الا صلح با معاویه به معنی اوج عزت و اقتدار امت اسلامی و اوج خواسته و هدف امام نیست.
گفت و گوی ابا عبدالله ع با عمر سعد هم نصیحت و موعظه بوده برای اینکه آقا بتونند چندنفر دیگه رو هم از جهنمی شدن نجات بدن.
نه مذاکره و بده بستان به معنی امروریش.
لطفا با تحلیلهای سطحی و کم عمق حادثه عظیم عاشورا و شخصیت انقلابی ائمه رو خراب نکنید.
منتشر میشه؟!!!
ناشناس
United Kingdom
۱۵:۴۱ - ۱۳۹۷/۰۶/۲۹
1
3
ممنون از مطلب خوب شما.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۶:۲۷ - ۱۳۹۷/۰۶/۲۹
6
0
عصرایران و جعفر محمدی چرا فک می کنید بیشتر از همه می فهمید؟
۱۰۰ درصد از مخاطبای سایتتون که فقط تحلیل خون شماها هستن بیشتر می فهمید ولی از همه مردم نه.
الان چرا جو میدی که سانسور شده زندگی امام. همه این چیزا که نوشتی تکرار مکررات بود ، از خودت یه خرده بگو!
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۷:۲۷ - ۱۳۹۷/۰۶/۲۹
1
5
احسنت! ای کاش در سخنرانی ها و مداحی ها به این نکات توجه شود و از همه مهمتر در این عزاداری ها حق الناس رعایت گردد.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۹:۳۲ - ۱۳۹۷/۰۶/۲۹
0
1
غریب حسین
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۹:۴۹ - ۱۳۹۷/۰۶/۲۹
3
2
نصیحت کرد نه مذاکره جیگر
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۹:۵۷ - ۱۳۹۷/۰۶/۲۹
1
6
به قسمت مغفول مانده و پرداخته نشده زندگی امام حسین (ع) پرداختید
سپاس
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۰۱:۲۶ - ۱۳۹۷/۰۶/۳۰
5
0
خجالت بکشید.
حسین
Iran, Islamic Republic of
۰۹:۴۶ - ۱۳۹۷/۰۶/۳۰
0
2
حجت الاسلام سید احمد خاتمی در مشهد فرموده اند که امام حسین (ع ) با عمر سعد مذاکره نکرده اند بلکه مواضع نموده اند، آیا در صلح امام حسن (ع ) با معاویه نیز مذاکره انجام نشده است؟
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۲۲ - ۱۳۹۷/۰۶/۳۰
1
6
متاسفانه عده ای دوست دارندکه مردم به جای شناخت فقط احساسی عمل کنند.
علی
United States
۱۰:۲۲ - ۱۳۹۷/۰۶/۳۰
6
2
نویسنده محترم به جای اینکه دیگران را متهم کند که نگفتند و نشنیدند، یه خورده کتاب بخواند و یا یه خورده پای منابر و مواعظ علما بنشیند.
پربازدید ها
علم و فناوری