کد خبر: ۷۵۷
تاریخ انتشار: ۰۲:۱۹ - ۰۸ مرداد ۱۳۸۵ - 30 July 2006
از 6 هزار شرکت مورد مطالعه در بخش صنعت ،100 شرکت اول، 47 درصد فروش کل صنعت را به خود اختصاص داده اند، یعنی صد شرکت یک طرف و 5900 شرکت طرف دیگر، که این امر نشان دهنده بالا بودن درجه تمرکز در اقتصاد ایران است

عصر ایران ، محمد طهماسبی - " دکترمحمد نهاوندیان" یکی از کارشناسانی است که این روزها دغدغه مهمی هم چون هل دادن اقتصاد ایران به سمت آزادسازی وخصوصی سازی دارد.

او که به طورهمزمان ریاست اتاق بازرگانی تهران ومرکز مطالعات جهانی شدن را برعهده داردمی گوید: ما سال هابود که درمباحث نظری خصوصی سازی مانده بودیم ودرمورد ضرورت آن اظهارنظرمی کردیم اما اکنون می بینیم که میان همه جناح های سیاسی کشوردرمورد خصوصی سازی اجماعی ملی به وجودآمده است .

اشاره او به ابلاغ سیاست های بازتعریف شده اصل 44 قانون اساسی است که چندی پیش توسط رهبری ابلاغ شد.این اتفاق که به عقیده اوامیدی در بخش خصوصی کشور ایجادکرده ،باعث شده است که ایران  وضع خوبی ازنظر دارابودن شرایط اقتصادی برای پیوستن به سازمان جهانی تجارت پیداکند.


بخش هایی از گفت وگوی  "عصر ایران" با او را در همین صفحه بخوانید و برای مطالعه متن کامل مصاحبه ، اینجا را کلیک کنید :
 

...عضویت در سازمان جهانی تجارت فقط تسهیل کننده حضور در مسابقه است . نه تضمین کننده برنده شدن در مسابقه.  پیروزی دراین مسابقه،نیازمند کارایی بنگاه های اقتصادی است وابلاغ حکم خصوصی سازی می تواند به کارایی بنگاه ها کمک کند.موضوع این است که اگر چه در قواعد سازمان جهانی تجارت الزام خاصی در مورد خصوصی بودن بنگاه ها وجود ندارد اماهمه می دانیم که بنگاه های خصوصی در شرایط بهتری برای استفاده از مقررات و قاعده مندی سازمان جهانی تجارت قراردارند.

نباید فراموش کنیم که نتیجه تغییرفضای غیررقابتی اقتصاد کشور به اقتصاد رقابتی، کارآمد شدن بنگاه ها و افزایش انگیزه سرمایه های جهانی برای حضور در یک اقتصاد رقابتی قوی خواهدبود. درحقیقت رابطه تجارت و سرمایه گذاری دو سویه است و برای حضور در بازارهای صادراتی باید سرمایه آنها را به کار گیریم که این امر در جهش صادراتی ما نیز موثر است.

البته ما بايد به اين نكته توجه داشته باشیم، كه تعيين دوره مذاكرات، تابع مسایل اقتصادي و از سويي تابع مسایل سياسي است. در واقع مسایل سياسي هم در كنار مسایل اقتصادي از اهميت خاصي برخوردار است...

...چندی پیش دریکی ازروزنامه ها به تعبیر "هراس موهوم" دریک یادداشت ومقاله برخوردم که نویسنده درآن  نسبت به شکست خصوصی سازی هشدارداده بود.این دغدغه می تواند درفرایند خصوصی سازی همه کشورها وجود داشته باشد.اما نباید ازمواجهه با آن بترسیم وهراس داشته باشیم. درایران هم  به طور قطع اجرای سیاست های اصل 44 با مشکلاتی دراجرا همراه خواهد بود که درصورت تدبیر غیر هوشمندانه، ممکن است پس از یک سال با بروزچند مورد تخلف در خصوصی سازی، دچاراشتباه شویم وسیاست بازگشت را دردستورکارقراردهیم .من هم نگران این اتفاق هستم.

پس باید احتمال وقوع این گونه اتفاق هارا به حداقل برسانیم.این یعنی اینکه درسازمان دهی منظم وحساب شده عمل کنیم...

...درزمینه آزادسازی اقتصادی باید سیاست های مکملی مثل تدوین قانون ضد تراست ،تسهیل سرمایه گذاری خارجی، ودرمجموع آن چه دربندالف اصل44 آمده است موردتوجه قرارگیرد.در کنار این حرکت دولت باید به تاسیس شرکت های سرمایه گذاری در بخش های خصوصی و تعاونی با قابلیت رقابت پذیری اقدام و برای سرمایه گذاران کوچک صندوق های تجمیع و ترکیب سهام ایجاد شود تادرنهایت با کاهش ریسک برای سرمایه های کوچک، فضای آشنایی با بازار سرمایه و حضور آنها فراهم شود.درعین حال ما نیازداریم که قوانین مورد نیاز برای تجارت الکترونیکی دربورس اوراق بهادار فراهم شود.

ازطرف دیگر باید امکان حضور برای مبتکرانی که تصمیم دارند از این فضا بهره بگیرند را فراهم کنیم و از سویی به شرکت های مشاوره سرمایه گذاری هم نیاز داریم درعین حال بدون شک باید شرکت های تامین مالی داخلی و خارجی ایجاد شود تا بین واحدهای داخلی مایل به سرمایه گذاری با سرمایه های خارجی، ارتباط برقرار کنند .

...نكته‌اي كه اشاره كردم، بدان معنا نيست كه ما نياز به چند تغییر جدي در اقتصاد كشورمان نداريم. بلكه بايد اقدامات جدي انجام شود. اما درمجموع من معتقدم اقتصاد ایران درشرایط کنونی برای تعامل با اقتصاد جهانی،شرایط مطلوبی دارد.به عبارتی اقتصاد ايران از نظر اقتصادي، سرعت بالايي براي انطباق با اقتصاد دنيا دارد و درعین حال نيازمند يك هماهنگي داخلي است.بر اساس پژوهش انجام شده در مرکز مطالعات وزارت بازرگانی   نسبت سهم چهار بنگاه اول مورد تحقیق بر حسب فروش بزرگتر از40 درصد بود یعنی این چهار صنعت بالای 40 درصد فروش داشته است که اگر همین رقم را برای کل صنایع ایران در نظر بگیریم از 6 هزار شرکت 100 شرکت اول، 47 درصد فروش کل صنعت را به خود اختصاص داده اند یعنی صد شرکت یک طرف و 5900 شرکت طرف دیگر که این امر نشان دهنده بالا بودن درجه تمرکز در اقتصاد است.راه چاره "رقابت افزایی" است که در این مورد نیاز به مهندسی علمی و مدیریت تحول داریم. یعنی باید شرکت های سرمایه گذاری را به مردم واگذار کنیم و میان شرکت های عام و خصوصی چه به شکل استانی و ملی رقابت ایجاد کنیم.به نظرمی رسد کارزیادی داریم.نداریم؟

ارسال به تلگرام
ارسال به دوستان
تلگرام عصر ایران
نام:
ایمیل:
* نظر:
تعداد کاراکترهای مجاز:1200
تیس خودرو- داخلی
مدیا- داخلی
دلتابان
پربازدید ها
بلیط (عصر ایران داخلی)
عصر ایران داخلی (تخفیفان)
عکس