عصر ایران
نيازمنديها
درگاه تجاری لوکوپوک
بستری برای توسعه کسب و کار شما
آموزش شارژ انواع کارتریج (لیزری و جوهر افشان)
دوستانی که از چاپگرهای لیزری استفاده می کنند و یا قصد خرید این نوع چاپگر را دارند همیشه دغدغه شارژ آنرا دارند و مجبورند با هزینه گزافی کارتریج خود را شارژ کنند، اما با تماشای این سی دی ، می توانید در منزل با هزینه کم کارتریج تان را شارژ کنید و حتی کار و کاسبی هم راه بیندازید.
سررسید،ساک دستی،هدایای تبلیغاتی
آخرین تماس را با ما بگیرید
كدخبر: ۴۹۵۱۹
تاريخ انتشار: ۱۹ مرداد ۱۳۸۷ - ۱۰:۰۵
print نسخه چاپي
send ارسال به دوستان
معرفی کاروان ایران به عنوان دارندگان خوش رنگ ترین لباس در المپیک
ورزشکاران ایران با ترکیب لباس های رسمی سبز کم رنگ و سفید، ترکیبی از رنگ های صلح و پویندگی را به تن کرده بودند.

عصرایران- در اولین روز اعلام بهترین های کاروان های ورزشکار حاضر در مسابقات المپیک 2008 چین، تیم ملی جمهوری اسلامی ایران به عنوان دارنده خوش رنگ ترین لباس در میان دیگر حاضرین معرفی شد.

به گزارش روزنامه "چاینا دیلی" چاپ چین، ورزشکاران ایران با ترکیب لباس های رسمی سبز کم رنگ و سفید، ترکیبی از رنگ های صلح و پویندگی را به تن کرده بودند.

این روزنامه در ادامه نوشت: هر چند تعداد شرکت کنندگان زن ایرانی در المپیک بسیار کم و انگشت شمار بود اما حضور همین تعداد هم بعد از سالها، به عنوان رشدی قابل ملاحظه می تواند لحاظ شود.

بنا به گزارش این روزنامه، بعد از کاروان ورزشی کشورمان، کاروان جزیره سن مارینو به عنوان دومین کشور دارنده لباس خوش رنگ معرفی شد.
نظرات بینندگان:
با سلام تبريك عرض مي نمائم از حسن سليقه دست اندركاران تيم اعزامي به المپيك پكن به خاطر انتخاب رنگ لباس
مهم اینست که مدالهایشان خوشرنگ باشد
خوشحالیم ازاینکه حضورزنان با لباس کاملاً اسلامی وبعنوان پرچمدار تیم ایران انتخاب شده و این مایه افتخار ما زن های کشورایران می باشد .متشکریم
مطالب مرتبط
خبرگزاري چين پرچمدار ايران را زني باوقار و متين ناميد
علم‌الهدي:متاسفم از اینکه یک زن پرچمدار ایران در المپیک است!
نظرات کاربران
نام:
ايميل:
* نظر:
تازه‌هاي سايت:
نيازمنديها
کتاب های گویا / ویژه آدم های پرمشغله و علاقه مند به مطالعه
ابتکاری جالب همگام با کشورهای دیگر جهان در ایران
خوش آمدید... اینجا ebayonline
وقتی فقط با چند کلیک می توان خرید کرد ، بیرون رفتن و وقت تلف کردن چرا؟!
»