عصر ایران
نيازمنديها
درگاه تجاری لوکوپوک
بستری برای توسعه کسب و کار شما
آموزش شارژ انواع کارتریج (لیزری و جوهر افشان)
دوستانی که از چاپگرهای لیزری استفاده می کنند و یا قصد خرید این نوع چاپگر را دارند همیشه دغدغه شارژ آنرا دارند و مجبورند با هزینه گزافی کارتریج خود را شارژ کنند، اما با تماشای این سی دی ، می توانید در منزل با هزینه کم کارتریج تان را شارژ کنید و حتی کار و کاسبی هم راه بیندازید.
سررسید،ساک دستی،هدایای تبلیغاتی
آخرین تماس را با ما بگیرید
كدخبر: ۵۱۱۴۲
تاريخ انتشار: ۱۱ شهريور ۱۳۸۷ - ۰۹:۱۷
print نسخه چاپي
send ارسال به دوستان
درد قلب شكسته، عميق‌تر از دردهاي جسمي
پژوهشگران مي‌گويند؛ اين تنها چوب‌ها و سنگها نيستند كه به انسان آسيب مي‌رسانند بلكه گاهي واژه‌ها بسيار دردناك‌تر هستند.

ایسنا: متخصصان مي‌گويند؛ قلب شكسته بيشتر از دردهاي جسمي براي انسان آزاردهنده و رنج آور است.

‌به گفته متخصصان؛ اينكه قلب انسان مي‌شكند فقط اصطلاحي در اشعار نيست بلكه يك پديده واقعي است كه واقعا به انسان آسيب مي‌رساند.

تحقيقات نشان مي‌دهد؛ دردي كه از فشارهاي احساسي به انسان وارد مي‌شود بسيارعميق‌تر و طولاني‌تر از درد ناشي از جراحات و آسيب‌هاي جسمي است.

پژوهشگران مي‌گويند؛ اين تنها چوب‌ها و سنگها نيستند كه به انسان آسيب مي‌رسانند بلكه گاهي واژه‌ها بسيار دردناك‌تر هستند.

گروهي از محققان بين‌المللي در اين مطالعات نشان داده‌اند كه در بيشتر موارد تاثيرعميق و ناخوشايند شكستن قلب انسان واقعا اتفاق مي‌افتد.

دانشمندان دانشگاه پوردو در آمريكا و دستياران آنها در دانشگاه‌هاي مك كوآري و نيوسوات ويلز در استراليا اين يافته‌هاي جديد را براساس تجزيه و تحليل‌هاي آزمايشات چهار ساله‌شان بدست آورده‌اند.

همچنين جزئيات اين تحقيق در مجله «دانش روانشناسي» منتشر شده است.

در اين تحقيقات از شركت كنندگان خواسته شد كه تجربه‌هاي دردناك گذشته خود را با تمام جزئيات بنويسند و ذكر كنند كه در آن زمان چه اتفاقي افتاد و آنها چه احساسي داشتند. سپس اين نوشته‌ها مورد تجزيه و تحليل دانشمندان قرار گرفت.
 
نظرات کاربران
نام:
ايميل:
* نظر:
تازه‌هاي سايت:
نيازمنديها
کتاب های گویا / ویژه آدم های پرمشغله و علاقه مند به مطالعه
ابتکاری جالب همگام با کشورهای دیگر جهان در ایران
خوش آمدید... اینجا ebayonline
وقتی فقط با چند کلیک می توان خرید کرد ، بیرون رفتن و وقت تلف کردن چرا؟!
»