عصر ایران
نیازمندیها
ست کامل چاقو آشپزخانه کانتر پرو
محصولی جدید از سازندگان پرو وی اسلایسر با تایید سرآشپزهای اروپا.
کد خبر: ۵۳۴۱۴
تعداد نظرات: ۲۳ نظر
تاریخ انتشار: ۱۱ مهر ۱۳۸۷ - ۱۵:۳۵
این همان صحنه ای است که در فیلم وجود داشته، در سینما پخش شده و سی دی آن نیز هم اکنون در بازار موجود است ولی صدا و سیمایی ها صلاح ندانسته اند این صحنه که در یک فیلم مجوزدار وجود دارد، از تلویزیون پخش شود ، تا مبادا مردم منحرف شوند!

عصرایران- شب عید فطر، صدا و سیما، فیلم سینمایی ایرانی "کلاهی برای باران" را پخش کرد.

این فیلم، داستان دزدی به نام "ابی" است که در جریان سرقت از یک خانه، با دختر خانواده آشنا می شود و البته در نهایت نیز به او نمی رسد.

موضوع این نوشتار البته درباره فیلم نیست بلکه راجع به استمرار سیاست های عجیب و غریب صدا و سیما حتی در قالب نمایش یک فیلم داخلی است: سانسور!
سانسورچی های صدا و سیما که معمولا فیلم ها و سریال های خارجی را به دلیل صحنه های غیراخلاقی و عمدتا به خاطر نحوه پوشش و لباس زنان خارجی سانسور می کنند، این بار، - و البته برای چندمین بار- به سانسور یک فیلم ایرانی پرداختند.

در فیلم کلاهی برای باران، ابی و باران (نام دختر) به یک فروشگاه لباس می روند و باران چندین لباس را برای خرید امتحان می کند و در نهایت یکی از آنها مورد پسند واقع می شود و این همان صحنه ای است که در فیلم وجود داشته، در سینما پخش شده و سی دی آن نیز هم اکنون در بازار موجود است ولی صدا و سیمایی ها صلاح ندانسته اند این صحنه که در یک فیلم مجوزدار وجود دارد، از تلویزیون پخش شود ، تا مبادا مردم منحرف شوند!

جالب اینجاست که آنها برای رد گم کردن، پخش آگهی های بازرگانی را درست در قسمت سانسور شده فیلم قرار داده اند به گونه ای که لحظه ای قبل از صحنه هاس مورد سانسور ، آگهی های میان فیلم پخش می شود و پس از آگهی ها، باران و ابی از فروشگاه لباس بیرون آمده اند و درباره لباس باران صحبت می کنند!

هر چند که واقعا معلوم نیست که این صحنه که در آن هیچ مورد غیراخلاقی وجود نداشت (و قبلا در سینما هم پخش شده بود) چرا حذف شده است اما محور بحث حاضر، سانسور یک فیلم _ولو ایرانی_ نیست بلکه این سانسور، نشان از چندگانگی آزاردهنده ای است که در سیستم مدیریت کشور وجود دارد.

همانطور که ذکر شد، مجوز تولید و نمایش این فیلم، پیشتر توسط وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی صادر شده است. این وزارتخانه، متعلق به خارجی ها نیست بلکه بخشی از همین نظام است، درست مثل صدا و سیما که آن هم در چارچوب همین نظام حکومتی عمل می کند.

حال یکی از این دو نهاد ، پخش صحنه هایی از یک فیلم سینمایی را بلامانع می داند و این فیلم با همان صحنه ها در سینماها و سپس در بازار سی دی توزیع می شود و افراد بسیاری به تماشای فیلم می نشینند و سپس یک نهاد دیگر از همین حکومت، همان فیلم را پس از سانسور قابل پخش می داند تا برای چندمین بار ثابت شود ملوک الطوایفی، هر چند یک مقوله تاریخی در عرصه سیاست گذشته ایران بوده اما هنوز هم در حوزه های تصمیم سازی و مدیریتی، وجود خارجی دارد و هر شخص و سازمان و اداره و وزارتخانه ای خود را محق می داند که هر گونه که خواست تصمیم بگیرد و هر گونه که خواست عمل کند والا اگر هنجارهای مشترک و مورد وفاق وجود داشت که من باب مثال در همین فیلم، شاهد این دوگانگی نبودیم.

... و ای کاش این چندگانگی ها که یادآور ملوک الطوایفی تاریخ گذشته است، فقط درباره فیلم های سینمایی وجود داشت اما با هزار تاسف باید گفت که در این ملک، هر کسی ساز خود می زند و این، اپیدمی وحشتناکی است که حتی تا کارمندان ساده ادارات نیز گسترش یافته است به گونه ای که می توان گفت ما به اندازه اشخاص حقیقی و حقوقی کشورمان، قانون داریم؛ مهم این است که هر شخصی چگونه اراده کند و تیغش چقدر ببرد!

بازدید از صفحه اول
sendارسال به دوستان
printنسخه چاپی
Bookmark and Share
نظرات بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر: