عصر ایران
نيازمنديها
درگاه تجاری لوکوپوک
بستری برای توسعه کسب و کار شما
آموزش شارژ انواع کارتریج (لیزری و جوهر افشان)
دوستانی که از چاپگرهای لیزری استفاده می کنند و یا قصد خرید این نوع چاپگر را دارند همیشه دغدغه شارژ آنرا دارند و مجبورند با هزینه گزافی کارتریج خود را شارژ کنند، اما با تماشای این سی دی ، می توانید در منزل با هزینه کم کارتریج تان را شارژ کنید و حتی کار و کاسبی هم راه بیندازید.
سررسید،ساک دستی،هدایای تبلیغاتی
آخرین تماس را با ما بگیرید
كدخبر: ۹۱۳۰۲
تاريخ انتشار: ۰۱ آذر ۱۳۸۸ - ۰۳:۱۱
print نسخه چاپي
send ارسال به دوستان
270 تالاب ایران تبدیل به تشت نمک شده اند
بر اثر فعالیتهای این وزارتخانه ها 270 تالاب کشور خشک شده اند که این برای کشور فاجعه است.
مهر: معاون محیط طبیعی سازمان محیط زیست گفت: 270 تالاب ایران بر اثر فعالیتهای وزارتخانه های توسعه ای تبدیل به تشت نمک شده اند.

محمد باقر صدوق شنبه در نشست شورای توسعه پایدار و محیط زیست در حضور نمانیدگان سازمانهای توسعه گرا با انتقاد شدید از وزارت نفت، راه و ترابری و وزارت نیرو گفت: بر اثر فعالیتهای این وزارتخانه ها 270 تالاب کشور خشک شده اند که این برای کشور فاجعه است.

معاون محیط طبیعی و تنوع زیستی سازمان محیط زیست کشور با انتقاد از رویکرد دستگاههای فوق افزود: رویکرد این دستگاهها به محیط زیست انسانی است و از بحث محیط زیست طبیعی مغفول مانده اند.

این مقام عالی محیط زیست با انتقاد صریح از سد سازی وزارت نیرو تاکید کرد: یکی از عمده تخریبهای محیط زیست مربوط به سدسازی است که حق آبه دریاچه ها و تالابها را نداده و منجر به تخریب گشترده رودخانه و تالابهای کشور شده است. وزارت نفت هم هر جا دلش می خواهد خط لوله عبور می دهد در حالی که مناطق حفاظت شده و حساس از طرف نهادی مربوط به آنها اعلام شده ولی از دل همان مناطق (منطقه حفاظت شده دنا) خط لوله عبور می دهند.

صدوق همچنین یکی از مهمترین دلیل تخریب محیط زیست، منابع طبیعی و مراتع کشور را چرای بی رویه و دامداری سنتی دانست که محیط زیست را با چالشهای جدی مواجه کرده است.
نظرات کاربران
نام:
ايميل:
* نظر:
تازه‌هاي سايت:
نيازمنديها
کتاب های گویا / ویژه آدم های پرمشغله و علاقه مند به مطالعه
ابتکاری جالب همگام با کشورهای دیگر جهان در ایران
خوش آمدید... اینجا ebayonline
وقتی فقط با چند کلیک می توان خرید کرد ، بیرون رفتن و وقت تلف کردن چرا؟!
»