دولت بار دیگر رکورد زد: تأخیر 56 روزه تا امروز / مجلس همچنان ساکت و منتظر است!
بودجهعصر ايران – طبق قانون ، دولت موظف است تا 15 آذر ماه هر سال لايحه بودجه سال آتي را  به مجلس شوراي اسلامي تقديم كند تا مجلس فرصت کافی برای کندوکاو و بررسی بودجه را در اختیار داشته باشد.

اين در حالي است كه دولت هاي نهم و دهم در 6 سال گذشته همواره با تاخير، لايجه بودجه را به مجلس تقديم كرده اند به نحوي كه زمان لازم براي بحث و بررسي درباره مواد لايحه بودجه براي نمايندگان نمانده است.

اگر تاخير در ارايه لايجه بودجه به مجلس در يك يا دو سال از فعاليت 6 سال گذشته دولت محترم بود ، مي شد با عينك اغماض به تاخير دولت نگاه كرد ، اما وقتي دولت از سال 1384 تا 1389 لايحه بودجه را با تاخير يك تا دو ماهه به مجلس ارايه مي كند نمي توان آن را سهوي دانست و لذا ظن عمدي بودن تاخير در ارايه لايحه بودجه به مجلس تقويت مي شود.

 دولت های آقای احمدی نژاد از سال 1384 تا 1389 هر ساله بين 32 تا 56 روز درارايه لايحه بودجه به مجلس تاخير داشته است.(البته امسال تا به امروز 56 روز تاخیر داشته که رکورد تاخیرها شکسته شده و معلوم نیست آقایان کی لایحه را به مجلس خواهند آورد؟)

به نظر مي رسد در تحليل و ارزيابي دليل تاخير دولت در ارايه بودجه به مجلس با توجه به اينكه اين رفتار در 6 سال گذشته تداوم داشته است ، چاره اي جز اين نداريم تا آن را اقدامي هدفمند و براي محدودسازی وقت نمايندگان و كميسيون هاي مختلف مجلس براي بررسي لايحه بدانيم.

دلايل دولت محترم از اين اقدام را مي توان تا حدودي درك كرد چرا كه به نظر مي رسد دولت نمي خواهد نمايندگان وقت زيادي براي دخل و تصرف و تغيير مواد لايحه بودجه در اختيار داشته باشند و نهایتاً مجبور شوند براي بلاتکلیف نماندن مملکت ، آن را تصویب کنند ، اما دليل اينكه چرا مجلس شوراي اسلامي در 6 سال گذشته در برابر اين اقدام خلاف قانون دولت مماشات كرده است ،اصلا قابل توجیه به نظر نمي رسد.

جالب اینجاست که دولت نیز همه ساله ، لایحه بودجه را هنگامی می فرستد که قبل از آن ، مجلسی ها و هیات رئیسه ، مدام از دولت خواهش و تمنا کرده یا خط و نشان کشیده اند که لایحه را بیاورید! همین دیروز نیز یکی از اعضای هیات رئیسه دوباره به رئیس جمهور زنگ زد که "پس چی شد این لایحه؟!"

بايد از نمايندگان مجلس شوراي اسلامي ( كه امسال آخرين سال فعاليت خود در دوره هشتم مجلس را پشت سر مي گذارند ) پرسيد كه در 3 سال دوره فعاليت خود در مجلس چه اقدامي عملي  براي جلوگيري از اين نقض صريح قانون از سوي دولت انجام داده ايد تا لااقل از حيثيت ، جايگاه و شان نمايندگي خود دفاع كنيد ؟

چرا نتوانسته ايد و نمي توانيد دولت را موظف و مكلف به ارايه لايحه بودجه با كمترين تاخير به مجلس كنيد و از چه مي ترسيد ؟ آيا مردمي كه شما را بر كرسي هاي سبز بهارستان نشانده اند به شما راي داده اند تا در برابر قانون شكني ها مماشات كنيد يا اينكه به شما راي داده اند تا قوانين كشور را تصويب كرده و بر اجراي درست و صحيح آن نظارت كنيد ؟

 شما كه نماينده هستيد و بابت نمايندگي مردم از كيسه ملت حقوق مي گيريد و به اصطلاح تنها مرجع تصويب قوانين در كشور هستيد ، چرا در 6 سال گذشته ( در مجالس هفتم و هشتم ) نسبت به اين قانون شكني آشكار دولت مماشات كرده ايد و چشم بر آن بسته ايد ؟
اگر در مورد ضمانت اجرایی عدم ارسال به موقع لایحه هم خلا قانونی وجود دارد ، باز هم تقصیر نمایندگان قانونگذار است که فکری برای این معضل همه ساله نکرده اند.

گویا آقایان و خانم های نماینده ملتفت نیستند که لایحه بودجه با همه لوایح دیگر فرق می کند و سرنوشت کشور را حداقل در یک سال آینده در همه حوزه ها تعیین می نماید.

يك نماينده زماني كه مي بيند كاري از دستش بر نمي آيد اگر وجدان داشته باشد بايد استعفا دهد و بيش از اين از كيسه ملت حقوق نگيرد ، آيا شما حداقل از انجام اين كار كوچك هم ناتوان مانده ايد ؟

خطاب اين نوشته به  نمايندگاني است كه مي گويند دغدغه  مردم و قانون را دارند وگرنه خطاب آن به  برخي نمايندگاني كه خود به صراحت به وكيل الدوله بودنشان افتخار كرده اند نيست ، چرا  كه آنها از قبل  تكليف خود را مشخص كرده اند.