عصرایران ؛ امیررضا قویدل - این روزها نمایشگاههای بهاره همچون سال های گذشته در روزهای منتهی به نوروز در نقاط مختلف شهر بر پا هستند ؛ از پارک ارم در غرب گرفته تا حکیمیه در شرق تهران و البته در سایر شهرهای کشور.
پراکندگی برگزاری این نمایشگاهها ناشی از تحت پوشش قرار گرفتن شهروندان نقاط مختلف شهر است. در این میان استقبال مردم بدون توجه به رفع مشکلات آن جالب به نظرمیرسد.
خرید با اعمال شاقه!ترافیک پیچیده و درنظرنگرفتن جای پارک خودرو، ناکافی بودن سرویسهای بهداشتی و ایجاد صفهای طولانی، نبود مکانی مناسب برای استراحت مراجعهکنندگان، طراحی نامناسب چادر و غرفه ها ، کم عرض بودن راهروها و سختی عبور و مرور خریداران و نبود اتاقهای پرو از جمله مشکلات اولیه ای است که تقریبا بیشتر این نمایشگاهها از آن رنج میبرند.
موشکافی مشکلات دیگر همچون عدم صدور فاکتور، عدم وجود عابربانکهای متعدد، نبود سیستم اطلاعرسانی مناسب و ... بماند برای بعد ، اما این سوال همچنان مطرح است که یا نباید بعد از گذشت این همه سال از برپایی نمایشگاهای این چنینی ، استانداردهایی برای آن تدوین شود تا خانواده ها خرید راحت تر و آبرومندانه تری داشته باشند؟
نامی جدید برای نمایشگاه ها در نمایشگاههای بهاره امسال همه چیز ارائه میشود. از روسری، مانتو، لباس ورزشی و کت و شلوار گرفته تا سیدیهای فیلم و موسیقی، گل های مصنوعی و روبالشتی.
تنوع محصولات، دیدنی است و چشم هر بینندهای را به خود جلب میکند. البته اگر بیشتر دقت کنید متوجه میشوید که همه این محصولات از بابتی بایکدیگر اشتراک دارند: عبارت «Made in China» جمله ایست که تقریبا بر روی تمامی این محصولات حک شده و اگرهم نشده باکمی کاوش این موضوع درباره آن کالا قابل حصول خواهد بود.
باورکردنی نیست که چین توانسته است محصولات متنوعی باب میل فرهنگ ایرانی ساخته تابتواند حتی نمایشگاههای بهاره ایران را تصاحب کند.
براستی کدام بازاریابی و کدام حلقه ارتباطی توانسته است این دستاورد بزرگ را برای کشوری هزاران کیلومتر آنسوتر را یکجا فراهم آورد؟
به نظر می رسد اگر عرضه محصولات چینی بیکیفیت به بهانه قیمت پایین آنها در
نمایشگاههای بهاره همچنان بدون نظارت لازم ادامه یابد میتوان اسم این
نمایشگاهها را به "نمایشگاههای عرضه نوروزی محصولات متنوع چینی" تغییر نام
داد.
بنجل فروشی بهاره هااگر برپایی نمایشگاههای بهاره را زمینه ای برای عرضه محصولات متنوع، باکیفیت و ارزان به اقشار متوسط و پایین بدانیم تا بدون توجه به تورم و افزایش قیمت ناشی از روزهای پایانی بتوانند از حداکثر توان اقتصادی خود سهم ببرند، نمایشگاههای بهاره با گذشت زمان از این هدف فاصله گرفتهاند تاجاییکه کیفیت در محصولات ارائه شده امسال بسیار کمرنگ شده است و بسیاری از فروشندگان ، کالایی که در طول سال فروش نرفته و اصطلاحاً روی دست شان مانده است را در این نمایشگاه ها "آب می کنند".
به نظر میرسد این نمایشگاه ها ، نه برای ایجاد فرصتی برای اقشار کم درآمد برای خرید سال نو ، که برای شکل گیری یک بازی برد - برد بین برگزار کنندگان نمایشگاه و غرفه داران است ، بدون آن که محور اصلی ماجرا ، یعنی مردم و مشتریان به عنوان اولویت اصلی دیده شوند.
در این بازی ، متولیان برگزاری با ارائه امکاناتی مانند مجوز ، فضای فیزیکی و دریافت اجاره ، کسب درآمد می کنند و فروشندگان نیز با عرضه محصولات خود ولو بنجل و رو دست مانده ، هم انبار تکانی می کنند و هم حساب های آخر سال شان را می بندند.
استقبال مردم از این نمایشگاه ها نیز لزوما نتیجه رضایتمندی مردم نیست بلکه دلیل عمده ، قدرت خرید پایین اکثر مردم است که آنها را به ناچار به سمت نمایشگاه هایی سوق می دهد که مجموعه ای از کالاهای ارزان و البته بی کیفیت را در خود جای داده اند.