این اثر، عامدانه با کمترین جلوهگری طراحی شده، اما با استفاده از سنگ طبیعی با بافت گرم و جزئیات چوب، غنای خود را به نمایش میگذارد.
گفتنی است؛ معماری یکپارچه برای سازه هایی به کار می رود که از یک قطعهٔ واحد از جنس خاصی (معمولاً در گذشته از سنگ تراشیده)، قالبگیری یا از دل آن حفاری شدهاند. ابتداییترین شکل معماری یکپارچه، ساختمانهایی هستند که در دل سنگ تراشیده شدهاند؛ مانند کلیساهای یکپارچهٔ اتیوپی که بهدست سلسلهٔ زاگوی ساخته شدند، یا معابد در هند. این بناها از سنگی بریده شدهاند و در پایه به سنگ مادر متصل باقی میمانند.