بروکسل و صوفیه امیدوارند که پیوستن به منطقه یورو، اقتصاد این کشور را رونق داده و ادغام آن در اتحادیه اروپا را تقویت کند. پذیرش یورو همچنین میتواند بر رتبه اعتبار مالی بلغارستان تاثیر بگذارد.
به گزارش تجارت نیوز، این کشور واقع در منطقه بالکان با ۶.۷ میلیون نفر جمعیت، از اول ژانویه ۲۰۰۷ عضو اتحادیه اروپا شد و در مارس ۲۰۲۴ به منطقه شنگن پیوست که هر دو لحظات مهمی را در ادغامش در اروپا رقم زدند.
به این ترتیب، تنها شش کشور در اتحادیه اروپا شامل جمهوری چک، دانمارک، مجارستان، لهستان، رومانی و سوئد، همچنان از ارزهای خود استفاده میکنند.
یورو ارز رسمی اتحادیه اروپا است که به عنوان ارز واحد برای کشورهای عضو عمل میکند و تجارت و سفر بین آنها را آسانتر میکند.
حدود ۳۵۰ میلیون نفر از یورو استفاده میکنند که آن را به محبوبترین ارز رسمی و دومین ارز ذخیرهای تبدیل کرده است که پس از دلار آمریکا، بیشترین معامله و نگهداری را در جهان دارد. ارز واحد اروپایی که توسط بانک مرکزی اروپا و یوروسیستم مدیریت میشود، شامل شش اسکناس است که هر کدام طرحهای معماری اروپایی متفاوتی دارند و اسکناس هفتم، اسکناس ۵۰۰ یورویی است که در سال ۲۰۱۹ منسوخ شد، اما همچنان پول قانونی محسوب میشود.
اسکناسهای یورو در همه جا یکسان به نظر میرسند، اما سکهها دارای یک روی ملی هستند که توسط هر کشور انتخاب میشود.
اتحادیه اروپا یک بلوک سیاسی و اقتصادی متشکل از ۲۷ کشور در اروپا است که در سال ۱۹۹۳ برای ترویج همکاری، تجارت آزاد و سیاستهای مشترک در سراسر قاره تشکیل شد.
اکثر کشورهای عضو اتحادیه اروپا از نظر قانونی موظفند پس از برآورده کردن معیارهای اقتصادی خاص، یورو را بپذیرند. کشورهایی که از یورو استفاده میکنند، به طور کلی به عنوان منطقه یورو شناخته میشوند.
دانمارک تنها کشور عضو فعلی است که رسما از منطقه یورو که در توافقنامه ادینبورگ ۱۹۹۲ مذاکره شده، خارج شده است و هیچ الزام قانونی برای پیوستن به یورو ندارد.
قبل از اینکه یک کشور بتواند به آن بپیوندد، باید حداقل دو سال را در ERM II (مکانیسم نرخ ارز) بگذراند. در این مدت، پول ملی به یورو وابسته است. اگر این ارز در این مدت بیش از حد نوسان داشته باشد، کشور نمیتواند یورو را بپذیرد.
بر اساس گزارش شبکه الجزیره، علاوه بر اعضای اتحادیه اروپا، چهار کشور کوچک آندورا، موناکو، سان مارینو و شهر واتیکان، توافقنامههای رسمی برای استفاده از یورو به عنوان ارز رسمی خود دارند، حتی اگر در اتحادیه اروپا نباشند.
یورو در اول ژانویه ۱۹۹۹ به بازارهای مالی معرفی شد. این ارز جایگزین واحد پول اروپا (ECU) شد. سکهها و اسکناسهای فیزیکی در اول ژانویه ۲۰۰۲ وارد گردش شدند و تا مارس همان سال به طور کامل جایگزین ارزهای ملی شدند.
یورو برای اولین بار توسط ۱۱ کشور پذیرفته شد. کشورهای اتریش، بلژیک، فنلاند، فرانسه، آلمان، ایرلند، ایتالیا، لوکزامبورگ، هلند، پرتغال و اسپانیا در ۱۹۹۹ به یورو پیوستند.
یونان در اول ژانویه ۲۰۰۱ به منطقه یورو پیوست و اولین کشوری شد که پس از راهاندازی اولیه، ارز واحد اروپایی را پذیرفت.
اسلوونی در اول ژانویه ۲۰۰۷، قبرس و مالت در اول ژانویه ۲۰۰۸ و اسلواکی در اول ژانویه ۲۰۰۹ به یورو پیوست. همچنین، استونی در ۲۰۱۱، لتونی در ۲۰۱۴ و لیتوانی در ۲۰۱۵ به ارز واحد اروپایی پیوست. کرواسی در سال ۲۰۲۳ پیوست و بلغارستان در اول ژانویه ۲۰۲۶، جدیدترین کشوری شد که یورو را پذیرفت.