پناهگاههایی که در دهه ۶۰ و همزمان با جنگ تحمیلی در مدارس و برخی معابر شهری ساخته شدند، امروز دیگر کارایی لازم برای استفاده در شرایط بحرانی را ندارند. این فضاها که برای بسیاری از متولدین دهه ۵۰ و ۶۰ یادآور خاطرات روزهای جنگ و پناه گرفتن زیر آژیر خطر هستند، حالا به گفته مسئولان مدیریت شهری، عملاً از چرخه استفاده خارج شدهاند.
به گزارش سلامت نیوز، در سالهای جنگ هشتساله، زیرزمین خانهها و پناهگاههای مدارس به مأمنی موقت برای شهروندان تبدیل شده بود؛ فضاهایی ساده و محدود که در شرایط خاص، نیاز فوری مردم را پاسخ میداد. اما گذر زمان، توسعه شهر و تغییر استانداردهای ایمنی باعث شده این پناهگاهها دیگر پاسخگوی نیازهای امروز یک کلانشهر نباشند.
مدیرعامل سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران بهتازگی اعلام کرده است که در جریان شناسایی فضاهای پناهگاهی در پایتخت، بیش از ۵۰۰ پناهگاه در مدارس تهران شناسایی شده، اما بخش عمدهای از این فضاها قابل احیا نیستند. به گفته او، حتی در صورت صرف هزینه برای بازسازی، این پناهگاهها از نظر ظرفیت و ایمنی، پاسخگوی جمعیت شهری نخواهند بود.
این مقام مسئول تأکید کرده است که تهران با جمعیتی بیش از ۱۰ میلیون نفر، نمیتواند روی پناهگاههای قدیمی مدارس بهعنوان راهحلی جدی در مدیریت بحران حساب کند. فرسودگی سازهها، محدودیت فضا و تغییر کاربری بسیاری از این مکانها، استفاده دوباره از آنها را با چالشهای اساسی مواجه کرده است.
اظهارات مطرحشده بار دیگر لزوم بازنگری در سیاستهای ایمنی شهری و برنامهریزی برای ایجاد فضاهای امن و استاندارد در شرایط بحران را برجسته کرده است؛ موضوعی که به اعتقاد کارشناسان، نیازمند نگاه بلندمدت و سرمایهگذاری متناسب با شرایط امروز تهران است.