نکات طلایی برای طول عمر بیشتر اتو در خانه

اتو یکی از وسایل پرمصرف و ضروری در خانه است، ابزاری که گرچه استفاده از آن ساده به نظر می‌رسد، اما نگهداری نادرست می‌تواند به سرعت آن را فرسوده کند، موجب کاهش کارایی‌اش شود یا حتی باعث خرابی‌های جدی در قطعات داخلی گردد.

 

از آنجا که اتو تحت تأثیر مستقیم رطوبت، گرما و تماس با انواع پارچه است و به‌طور مداوم در معرض رسوب‌گیری و فرسایش قرار می‌گیرد، توجه به روش‌های نگهداری آن اهمیت ویژه‌ای دارد. در این راهنما، ما مجموعه‌ای از اقدامات عملی و استاندارد را بررسی خواهیم کرد تا عمر و عملکرد دستگاه شما افزایش یابد. با صرف اندکی زمان برای رعایت چند نکته ساده و کلیدی، هم نتیجه اتوکشی شما حرفه‌ای‌تر می‌شود و هم از مواجهه با خرابی‌های ناگهانی و پرهزینه در امان خواهید ماند.

یکی از مهم‌ترین بخش‌های نگهداری اتو، توجه به نوع آبی است که در مخزن ریخته می‌شود. سختی آب، عامل اصلی ایجاد رسوب در کانال‌های بخار و کف اتو است. بسیاری از کاربران از آب شهری استفاده می‌کنند، اما این آب معمولاً حاوی املاحی است که پس از تبخیر، رسوب برجای می‌گذارند. این رسوبات نه‌تنها عملکرد بخاردهی را کاهش می‌دهند بلکه می‌توانند به مرور زمان باعث گرفتگی کامل مجاری بخار شوند.

 

کارشناسان توصیه می‌کنند از آب مقطر یا آب تصفیه‌شده برای اتوهای بخار استفاده شود. اگر استفاده از آب مقطر میسر نیست، ترکیب کردن آب شهری با مقدار مساوی آب جوشیده و سردشده می‌تواند تأثیر قابل‌توجهی در کاهش رسوب‌گذاری داشته باشد. همچنین باید از افزودن عطر یا اسانس به آب مخزن خودداری کرد، زیرا این مواد به‌سرعت می‌سوزند و موجب مسدود شدن مجاری بخار می‌شوند.

 

باقی‌ماندن آب در مخزن اتو یکی از رایج‌ترین عادات اشتباه کاربران است. این کار سبب تجمع املاح، ایجاد جلبک و در برخی مدل‌ها زنگ‌زدگی می‌شود. حتی اگر مقدار آب داخل مخزن کم باشد، رطوبت اضافی می‌تواند برای قطعات داخلی مضر باشد.

 

پس از پایان اتوکشی، بهتر است اتو را خاموش کرده، صبر کنید کاملاً خنک شود و سپس آب باقی‌مانده را کاملاً خالی کنید. این اقدام ساده علاوه بر حفظ بهداشت مخزن، از بوی نامطبوع بخار در استفاده‌های بعدی جلوگیری می‌کند.

کف اتو در تماس مستقیم با پارچه و حرارت قرار دارد و بنابراین یکی از بخش‌هایی است که به‌سرعت دچار آلودگی و چسبندگی می‌شود. الیاف سوخته، لکه‌های چسب، نشاسته اسپری‌های اتوکشی و حتی چربی دست ممکن است روی کف اتو باقی بماند و هنگام اتوکشی به لباس انتقال یابد.

 

برای تمیز کردن کف اتو، بهترین روش استفاده از محلول ملایم آب و سرکه با دمای پایین است. کافی است پارچه‌ای نرم را به این محلول آغشته کنید و به‌آرامی کف دستگاه را پاک کنید. استفاده از سیم ظرفشویی، برس زبر یا مواد شیمیایی قوی به‌شدت پرهیز می‌شود، زیرا سطح نچسب کف اتو را خراش می‌دهد و باعث چسبیدن بیشتر پارچه‌ها در دفعات بعد می‌شود.

 

در برخی اتوها، حالت Self Clean طراحی شده است که با فعال کردن آن، بخار شدید همراه با فشار بالاتر مجاری داخلی را شست‌وشو داده و رسوبات را خارج می‌کند. استفاده دوره‌ای از این قابلیت می‌تواند تأثیر زیادی در افزایش عمر اتو داشته باشد.

 

یکی از اشتباهات متداول، قرار دادن اتوی داغ روی سطوح نامناسب مانند چوب یا پلاستیک است. این کار علاوه بر احتمال ایجاد سوختگی روی سطح، به کف اتو نیز آسیب می‌رساند. بهترین کار این است که اتو را تنها روی پایه مخصوص یا سطح مقاوم در برابر گرما قرار دهید.

 

همچنین باید مراقب افتادن اتو از ارتفاع بود. ضربه‌های متوسط نیز می‌توانند باعث آسیب‌دیدگی جدی در المنت، مخزن یا سیستم بخار شوند. توصیه می‌شود پس از استفاده، اتو را پس از سرد شدن در جعبه یا محلی قرار دهید که امکان برخورد یا سقوط آن وجود نداشته باشد.

بسیاری از کاربران هنگام اتوکشی به درجه حرارت مناسب برای هر نوع پارچه توجه نمی‌کنند. استفاده از حرارت زیاد برای پارچه‌های حساس می‌تواند باعث سوختگی یا چسبیدن الیاف به کف اتو شود. این چسبندگی نه‌تنها لباس را خراب می‌کند بلکه موجب آسیب به کف اتو می‌شود و بعدها تمیز کردن آن سخت‌تر خواهد بود.

 

بهترین روش، توجه به علائم روی برچسب لباس‌ها است. بیشتر اتوها نیز دارای تنظیمات مشخصی برای انواع پارچه مانند پنبه، کتان، ابریشم، پلی‌استر و پشم هستند. استفاده صحیح از این تنظیمات علاوه بر حفظ کیفیت اتوکشی، جلوی بسیاری از آسیب‌ها را می‌گیرد.

 

سیم اتو یکی از بخش‌هایی است که معمولاً در اثر پیچاندن نادرست، کشیدن یا تماس با لبه‌های تیز آسیب می‌بیند. بسیاری از خرابی‌های اتو درواقع ناشی از قطع‌شدن سیم یا اتصال داخلی است.

 

بهتر است پس از سرد شدن اتو، کابل را به‌صورت آزاد و بدون پیچ‌وتاب دور بدنه بپیچید. همچنین از قرار دادن سیم زیر وزن اتو خودداری کنید. اتوهایی که کابل گردان دارند کمتر دچار آسیب می‌شوند، اما این مدل‌ها نیز نیاز به مراقبت صحیح دارند.

گرچه بیشتر اتوهای جدید دارای سیستم خاموشی خودکار هستند، اما تکیه بر این سیستم نباید باعث بی‌توجهی کاربر شود. روشن گذاشتن اتو در حالت عمودی برای مدت طولانی باعث افزایش فشار به المنت و قطعات داخلی می‌شود. وقتی بین اتوکشیِ لباس‌ها وقفه ایجاد می‌شود، بهتر است دستگاه را خاموش کنید.

حتی اگر از آب کم‌املاح استفاده کنید، رسوبات در طول زمان به‌صورت طبیعی در محفظه‌های داخلی اتو جمع می‌شوند. رسوب‌زدایی منظم می‌تواند کارایی بخاردهی را افزایش دهد و مانع خرابی سیستم بخار شود.

 

یکی از روش‌های مؤثر برای رسوب‌زدایی، استفاده از محلول آب و سرکه است. کافی است مقداری از این محلول را داخل مخزن بریزید، اتو را روشن کنید تا بخار خارج شود و سپس مخزن را تخلیه کرده و با آب خالص بشویید. البته در اتوهایی که شرکت سازنده استفاده از سرکه را منع کرده است، باید تنها از روش Self Clean بهره برد.

 

اگر قرار است اتو برای مدت طولانی مورد استفاده قرار نگیرد، رعایت چند نکته ضروری است. ابتدا باید مطمئن شد که اتو کاملاً خالی و خشک باشد. این کار از ایجاد رطوبت در مخزن و زنگ‌زدگی جلوگیری می‌کند. سپس باید دستگاه را در محیط خشک و دور از گردوغبار نگهداری کرد.

 

استفاده از کاور یا جعبه اصلی اتو راهکار خوبی برای جلوگیری از ورود خاک و آلودگی به منافذ بخار است. همچنین قرار دادن اتو در مکان‌هایی با رطوبت بالا مانند انباری‌های نم‌دار توصیه نمی‌شود.

اتوهای بخار، به‌خصوص مدل‌های پیشرفته‌تر، دارای قطعات داخلی حساسی هستند. اگر از اتو به شکل مرتب استفاده می‌شود، بهتر است آن را به‌صورت سالانه مورد بررسی قرار دهید. سرویس‌های تخصصی می‌توانند رسوبات داخلی را کامل تمیز کنند، سلامت المنت را بررسی کنند و از نشتی آب جلوگیری کنند.

نگهداری صحیح از اتو عملی ساده اما تاثیرگذار است. قرار دادن آب مناسب در مخزن، تمیز کردن منظم کف اتو، استفاده درست از دما، مراقبت از سیم، جلوگیری از روشن ماندن طولانی‌مدت و انجام رسوب‌زدایی دوره‌ای، مهم‌ترین اقداماتی هستند که می‌توانند عمر مفید اتو را افزایش داده و کیفیت اتوکشی را به‌طور قابل‌توجهی بهبود دهند.

 

منبع: ایرنا