سعود الفیصل وزیر امور خارجه عربستان سعودی روز گذشته با "اشپیگل" چاپ آلمان مصاحبه کرد و مسایلی نظیر قدرت گرفتن ایران در منطقه، آرزوی اتمی برخی کشورها در خاورمیانه، درگیری مردم فلسطین با اسراییلی ها و برنامه کشورش برای صلح منطقه ای که از سوی مقامات اسراییلی به آن جوابی هم داده نشد را مورد بحث و بررسی قرار داد که مشروح آن را می خوانید:
سعود الفیصل: فقط نگاهی به بحران های موجود در عراق، لبنان، فلسطین و اسراییل بیندازید. شما تعبیر دیگری جز "سرداب باروتی" برای آن پیدا می کنید؟ هر یک از این بحران های موجود زمینه ای برای تحریک دیگری است و نهایتاً راه به ترور و بی ثباتی ختم می شود و به همین دلیل ابتکار عمل و منابعی که ما نیاز داریم همگی در راه امنیتی خرج می شود.
ما با ایرانیان در حال مذاکره هستیم. ایرانی ها احساس انزوا می کنند و نمی توانند به آن حدی که خودشان احساس می کنند ایفای نقش کنند. ما به آنها می گوییم: اگر می خواهید رهبر پیشرو منطقه باشید، باید به منافع دیگران نیز احترام بگذارید و انحصاراً نمی توانید استراتژی مختص به خودتان را دنبال کنید، زیرا داشتن قصد خوب به تنهایی کافی نیست. شما باید در عمل هم ثابت کنید که قصد تحریک و راه اندازی جنگ بین شیعه و سنی را ندارید. آنها در حال حاضر به حرف ما رسیده اند و حاضر به همکاری شده اند.
این مساله ما نیست و به خود قطر ربط دارد. اگر از من می پرسید، نظر خاصی در مورد دیدار آنها ندارم و به من ربطی ندارد که بخواهم دیدار آنها را مورد چشم پوشی یا محکومیت قرار دهم من صبر خواهم کرد تا ببینم قطری ها آن دیدار را چگونه ارزیابی می کنند.
در شرایط فعلی، خیر. من معتقدم مهم تر از همه برای اسراییلی ها آن است که با فلسطینی ها دیدار داشته باشند زیرا آنها باید با مردم فلسطین به توافق برسند. سفر به دیگر کشورها بزرگترین مشکل آنها را حل نخواهد کرد.
این پیشنهاد هنوز موجود است و تنها توسط ما مطرح نیست بلکه در تمام کشورهای عربی عمومیت دارد، اما هنوز منتظر جواب اسراییل هستیم. اسراییل نیز گفته که خواهان امنیت است و هیچ چیز به اندازه امضای معاهده صلح توسط تمام کشورهای عربی نمی تواند برای آنها پیام آور صلح باشد.
پرچم و پرتقال مسایل اصلی محسوب نمی شوند بلکه می تواند از آن به عنوان تغییری بنیادی در مفهوم "صلح" از نظر ایده صلح با ادعاهای ارضی و استفاده از نیروی نظامی برای حل هر مساله ناسازگاری دارد. صلح به طور کلی با مفهوم "قلعه نظامی اسراییل" در تضاد است.
امروز، جامعه جهانی برای اولین بار برای اینکه مساله خاورمیانه باید "حل" شود متحد شده است. موافقت عمومی کنونی واقعاً هیچ وقت وجود نداشت، نه در اروپا و نه در آمریکا. در ایالات متحده عموم مردم مخالف این بودند که واشنگتن به صورت جدی درگیر این کشمکش شود و حتی بر اسراییل فشار بیاورد، ولی امروز وضعیت فرق کرده است.
به هیچ وجه، زیرا زمانی که بحث از سلاح های اتمی می شود، اسراییل گناهکار اصلی است. شک دارم که اگر تجهیز نیروگاه های اتمی اسراییل متوقف شود، دیگر کشورها برای مجهزکردن برنامه های اتمی خود تمایلی نشان دهند. با تمام کشورهای منطقه باید به یک نحو برخورد شود و آن کنترل شدید است زیرا این تنها راه موجود برای گذران این تهدید است.
عربستان سعودی هیچ گاه چنین نقشی را دنبال نمی کند بلکه ما از بحران های حواشی کشورمان خسته شده ایم. برای مثال، چه کسی می تواند درگیری های خونین در فلسطین را بدون آنکه کاری انجام دهد فقط به نظاره بنشیند؟ زمانی که بحث سختی و رنج انسان ها به میان می آید می توان دریافت که ملک عبدالله فردی حساس و حتی احساساتی است این دلیل دعوت او از رهبران حماس و فتح به مکه است. آنها به مکه، مقدس ترین شهر مسلمانان آمده اند تا سنگینی بار مسوولیتی که بر عهده دارند را حس کنند.
ما به نفوذ آلمان در اروپا و نفوذ اروپا در جهان به منظور تحریک و رفع موانع پویایی دنیا نیاز داریم. خانم مرکل نیز این موضوع را درک کرده است که نهایتاً آوردن صلح به خاورمیانه، تمام نیازها را تحت الشعاع قرار می دهد.
اولا که احساس انزوایی وجود ندارد . به سفر آقای احمدی نزاد به جنوب شرق آسیا و امریکای لاتین نگاه کنید و استقبالی که مردم ان کشورها از رییس جمهور ما به عمل اوردند را به یاد بیاورید و سپس در صندوقچه خاطرات خود سعی کنید مشابه این استقبال ها را برای رهبران سعودی بیابید که اگر یافتید جایزه دارید .
ثانیا ایران منزوی باشد یا نباشد شرافت دارد به اینکه مثل عرب ها پاچه خار امریکایی ها و حتی اسراییلی ها باشد .
و اما در مورد اينكه در معاهده صلح بين اسرائيل و اعراب كه آقاي فيصل معتقدند هيچ چيز به اندازه آن نمي تواند براي اسرائيل پيام آور صلح باشد بيانگر يك واقعيت تلخ براي تمام ايرانيان مي باشد كه از زبان آقاي فيصل از طرف تمام اعراب بيان شده وآن بي توجهي مفرط به اين همه از خود گذشتگي ايران براي فلسطين .
و نيز نبايد فراموش كرد كه چند وقت پيش پادشاه عربستان مسئله فلسطين را يك مسئله عربي قلمداد كردند .
و حال جاي اين سئوال باقي است اگر كشورهاي عربي و خود فلسطينيان قراداد صلح امضاء نمودند تكليف ايران چيست ؟