محققان ۵۰ مروارید غاری کمیاب را در یک سیستم آب زیرزمینی کشف کردند که برخی از آنها حاوی دستسازههای یونان باستان مربوط به دوران هلنیستی (حدود 2200 سال قبل) هستند.
این نخستین نمونهی شناختهشده از مرواریدهای غار حاوی دستسازههای بشر است. این یافته که به تازگی در نشریه «باستانسنجی» منتشر شده، اطلاعات منحصر به فردی از زندگی هزاران سال پیش ارائه میدهد.
این کشف در تونل چشمه عین جویزه انجام شد، یک سیستم آبی به طول ۲۳۲ متر که احتمالاً بین ۹۰۰ ق. م. تا ۵۸۶ ق. م. ساخته شده است. این تونل که در جنوب غربی شهر قدیمی بیتالمقدس واقع است، یکی از طولانیترین تونلهای منطقه و احتمالاً بخشی از یک ملک سلطنتی بوده است.
مرواریدهای غار چه هستند؟
مرواریدهای غار، شکلهای گردی شبیه مروارید هستند و زمانی ایجاد میشوند که مواد معدنی در اطراف ذراتی مانند دانههای شن جمع شوند. این شکلها برای ایجاد شدن به شرایط خاصی نیاز دارند: آب غنی از مواد معدنی، حرکت آب و زمان.
بر خلاف بسیاری از ساختارهای معدنی که شکلگیریشان ممکن است هزاران سال طول بکشد، مرواریدهای غار میتوانند در عرض چند صد سال شکل بگیرند.
مرواریدهای غار در بخشی از تونلی پیدا شدند که مستقیماً در دل سنگ کنده شده بود. محققان تکههای سفال و ذرات گچ را که در ۱۶ مروارید از ۵۰ مروارید محصور شده بود شناسایی کردند.
دستسازههایی از دوران یونان باستان و بیزانس
قدمت این دستسازهها به چندین دوره تاریخی، از جمله دوران هلنیستی، رومی و بیزانسی بازمیگردد.
دکتر آزریل یچزکل، محقق اصلی، به اهمیت این یافته اشاره کرد و گفت: «تحقیقات اولیه ما روی نقشهبرداری و بررسی دستسازههای باستانی داخل تونل چشمه متمرکز بود. مرواریدهای غار که نوع کمیابی از غارسنگ هستند، هدف اصلی تحقیق ما نبودند.»
«کشف این شکلها و حتی شگفتآورتر، وجود بقایای باستانشناسی مانند خردههای سفالی درون آنها، یک یافته غیرمنتظره و قابلتوجه بود.»
کشف قابلتوجه سفال کبالت آبی
یک کشف قابلتوجه، سفالهایی با لعاب آبی کبالتی بود، نوعی از سرامیک که در دوران هلنیستی در مکانهایی مانند قبرس و اِفِسس تولید میشد. کارشناسان معتقدند یک فانوس وارداتی با این لعاب ممکن است متعلق به مهندسی باشد که در ساخت یا نگهداری تونل نقش داشته است.
تونل عین جویزه حاوی شواهدی از استفاده و تعمیرات مکرر در طول قرنها را در خود دارد. ساختار تونل شامل بخشهایی میشود که با بلوکهای سنگی ساخته شدند و با تختههای سنگ پوشانده شدند، در حالی که بخشهای دیگر مستقیماً در دل سنگ تراشیده شدند. آب تونل چشمه به سمت شمال غربی به بستر خشک رودخانه میریزد و در نهایت به نهر رفعیم میرسد.
منبع: فرادید