عصر ایران ؛ علی خیرآبادی - دیشب، آفریقا نفسش را در سینه حبس کرده بود. فینال جام ملتهای آفریقا بین مراکش و سنگال، نه فقط یک مسابقه فوتبال، بلکه نبردی برای تاریخسازی بود؛ داستانی که میتوانست شاهکار براهیم دیاز، ستاره رئال مادرید، باشد.
مراکش، میزبان با تکیه بر عملکرد خیرهکننده دیاز که با 5 بهترین گلزن مسابقات بود، خود را در آستانه قهرمانی میدید.
اما این فینال، آماده یک چرخش سینمایی بود. نیمه اول، سنگال با صلابت و برتری تاکتیکی (با امید به گل 0.55) تیم برتر زمین بود و این آمار در شرایطی رقم خورد که میزبان حتی یک ضربه در چهارچوب هم نداشت.
نیمه دوم بازی به شکل دیگری پیش رفت. مراکش با وجود مالکیت کمتر از 40 درصد موفق شد که امید به گل بیشتر از 2 را به ثبت برساند. همه چیز به نفع مراکش پیش میرفت اما این تیم موفق به گلزنی نمیشد. هرچه بیشتر بازی به سوی دقیقه 90 میرفت دو تیم آماده وقت اضافه و ضربات پنالتی میشدند اما ناگهان در دقیقه 94 براهیم باز هم ناجی مراکش شد و موفق شد تا در محوطه جریمه برای این تیم پنالتی بگیرد. سنگالیها که به این پنالتی اعتراض داشتند در یک تصمیم جنجالی زمین بازی را ترک کردند.
اما تصمیم سنگالیها خیلی ماندگار نبود و 15 دقیقه بعد به زمین بازی برگشتند. همه چیز آماده بود تا براهیم دیاز با یک ضربه پنالتی خود را 6 گل و تیمش را قهرمان آفریقا کند. دیاز اما تصمیم گرفت تا داستانش را به زیبایی آنچه شروع کرده بود تمام نکند.
دیاز پنالتی را چیپ زد و ادوارد مندی دروازه بان سنگال دست او را خواند و به راحتی پنالتیاش را مهار کرد تا بازی به وقت اضافه برود. بعد در وقت اضافه کابوس براهیم و مراکش کامل شد و سنگال در چهارمین دقیقه وقتهای اضافه توسط پاپه گوئیه با یک ضربه محکم و دقیق به گل رسید و بعد از آن هم تا پایان 120 دقیقه از گلش محافظت کرد تا این دیدار را با پیروزی پشت سر گذارد و قهرمان آفریقا شود.
قطعا یکی از دلایل جذابیت فوتبال آفریقا همین اتفاقات عجیب است، شاید هرگز سبک تاکتیکی مدرن اروپا یا تکنیک بازیکنان آمریکای جنوبی در بازی تیمهای آفریقایی دیده نشود اما احتمالا هرگز در فینال مسابقات قارهای آنها پیش نیاید که یک تیم برای یک ربع فقط به دلیل اعتراض به داوری زمین بازی را ترک کند یا بازیکنی تصمیم بگیرد در آخرین لحظه مسابقه فینال به این شکل پنالتی بزند.
سادیو مانه کاپیتان سنگال میگوید: «تمام دنیا شاهد این بازی بود نمیشد به زمین برنگردیم.» حق با مانه است تمام دنیا این بازی را دید و هنوز هم تمام دوستداران فوتبال در حیرت این فوتبال هستند. در پایان اما آرزوی 50 ساله مردم مراکش برآورده نشد و براهیم دیاز هم آن قهرمانی نبود که به این حسرت پایان دهد. دیاز احتمالا تا آخرین روز زندگیاش این پنالتی را فراموش نکند و خود را بابت این اشتباه نبخشد.