در اغتشاشات نخستین هدف آشوبگران، حافظان امنیت بودند؛ پلیس و نیروهای نظم عمومی که برای کنترل شرایط و جلوگیری از گسترش ناامنی در محل حاضر شده بودند.آنها نه برای درگیری آمده بودند و نه برای مقابله خشن؛ مأموریتشان روشن بود؛ اینکه نگذارند خیابان از کنترل خارج شود، اما پاسخ اغتشاشگران، حمله مستقیم بود؛ حملهای بیپروا و بیمحابا.
شاهدان عینی میگویند خشونت، هدفمند بود و نیروهای انتظامی، صرفاً به دلیل «پلیس بودن»، به سیبل حمله تبدیل شدند چرا که اغتشاشگران میخواستند خیابان بیصاحب شود.
در همان زمان، موج تخریب به جان داراییهای مردم افتاد. فروشگاهها، مغازهها و مراکز توزیع کالاهای اساسی، یکی پس از دیگری هدف قرار گرفتند.