روزنامه شرق نوشت: در اوایل دهه ۷۰ میلادی و با روی کار آمدن دولت سالوادور آلنده در شیلی که هدف کوتاهکردن دست شرکتهای آمریکایی از منابع طبیعی کشور را دنبال میکرد، با تحریک عوامل بیگانه تظاهرات مخالفان دولت تشدید شد.
آنها با نمایش قابلمهها وانمود میکردند سیاستهای دولت ملیگرای آلنده موجب گسترش فقر شده و آنها چیزی برای خوردن ندارند. همین اتفاق ساده اهمیت یک سلاح جدید را بر ناظران و تحلیلگران اثبات کرد: استفاده قدرتهای بیگانه از جمعیت فقیر یا مورد تهدید فقر به عنوان ابزاری برای تحت فشار گذاشتن دولتهای کمترمطیع.
صدای قابلمههای خالی، میتواند هر قدرتی را در هم بشکند
اعتراضات در ترکیه با «قابلمههای خالی» /عکس: turkishminute
زنان در ۱۳ فوریه 2022 در استانبول علیه بحران اقتصادی ترکیه و افزایش قیمت انرژی اعتراض کردند
در سالهای گذشته، تحریم صنعت نفت ایران از سوی دولت آمریکا با این هدف شکل گرفت که با محدودیت سرمایهگذاری در حوزه نفت و گاز، از یک سو ظرفیت تولیدی کشور کاهش بیابد و از سوی دیگر محدودیت تدریجی درآمد ارزی اقتصاد، کشور را در مسیری پیش ببرد که با گسترش فقر، زمینه برای آشوبهای اجتماعی و در نهایت نمایش قابلمههای خالی آماده شود.
برقراری تحریمها و ایجاد محدودیت برای کسب درآمد ارزی ایجاب میکرد دولت تلاشی جدی برای حمایت از معیشت اقشار کمدرآمد به کار گرفته و با اجرای سیاستهای هوشمندانه، گسترش فقر بر اثر تشدید و تداوم تحریمها را به حداقل برساند و به بیان دقیقتر، مانع از تحمیل بار تحریم بر دوش اقشار کمدرآمد و طبقه متوسط شود.
آگاهان بر این باورند که بحران اقتصادی، ندانم کاری های مالی، کنار نهادن شایسته سالاری و استیلای خویشاوند سالاری، از یاد بردن اهمیت مطالبات فقرا، برآمدن رانت ها و مبارزه نمایشی با فساد مالی، دست به دست هم داده و زمینه را برای گسترش آشوب های اجتماعی در ایران و اجرای سناریوی «قابلمه های خالی» آمریکا برای سرنگونی نظام فراهم می کند.