به نظر میرسد یوسوفا موکوکو به پایینترین نقطه دوران حرفهای خود رسیده است. مهاجم ۲۱ سالهای که زمانی به عنوان «بچهغول دورتموند» از او یاد میشد، حالا تنها چند ماه پس از پیوستن به افسی کپنهاگن، در آستانه خروج اجباری از این تیم قرار دارد؛ آن هم در شرایطی که هیچ باشگاهی برای جذبش پیشقدم نشده است.
به گزارش ورزش سه، مدیران کپنهاگن بهطور جدی در حال بررسی فروش موکوکو هستند، اما مشکل اصلی اینجاست که فعلاً هیچ مشتری جدی و دستبهنقدی برای این مهاجم آلمانی–کامرونی وجود ندارد؛ موضوعی که وضعیت او را بحرانیتر از همیشه کرده است.
موکوکو تابستان گذشته با امیدهای فراوان و در انتقالی ۵ میلیون یورویی از دورتموند راهی کپنهاگن شد؛ رقمی قابلتوجه برای لیگ دانمارک. بازیکنی که زمانی ارزش بازارش در نوامبر ۲۰۲۲ به ۳۰ میلیون یورو رسیده بود، حالا به نماد یک انتقال ناموفق تبدیل شده است.
عملکرد او در ترکیب کپنهاگن هرگز انتظارات را برآورده نکرد. در ۲۹ بازی رسمی، تنها ۸ گل و ۲ پاس گل ثبت شده؛ آماری که برای مهاجم نوک تیمی مدعی، ناامیدکننده تلقی میشود. افت فنی باعث شده موکوکو در هفتههای اخیر حتی جایگاه خود در ترکیب اصلی را نیز از دست بدهد و ویکتور دادسون ۱۷ ساله جای او را بگیرد.
موکوکو رکورددار عنوان جوانترین بازیکن تاریخ بوندسلیگا و جوانترین بازیکن تیم ملی آلمان در جام جهانی است، اما این افتخارها حالا بیش از آنکه نقطه قوت باشند، یادآور فاصله او با گذشته درخشانش هستند. پیش از کپنهاگن، حضور ناموفق او در نیس فرانسه نیز نشانهای از آغاز این سقوط بود.
او مهرماه گذشته در گفتوگویی با «کیکر» با لحنی امیدوارانه گفته بود: «من از این وضعیت خارج میشوم. این سطح واقعی من نیست.» با این حال، واقعیتهای میدانی چیز دیگری را نشان میدهد؛ در تفکرات تاکتیکی یاکوب نیستروپ، سرمربی کپنهاگن، موکوکو دیگر نقشی کلیدی ندارد.
در دورتموند نیز مدتها پیش ایمان مدیران باشگاه به بازگشت موکوکو از بین رفته بود. او با دستمزد سالانه ۸.۵ میلیون یورو یکی از گرانترین بازیکنان تیم بود و فروشش تا حد زیادی فشار مالی را از دوش زنبورها برداشت. هرچند بند سهم از فروش مجدد در قرارداد او گنجانده شده، اما با توجه به افت شدید ارزش بازارش از ۱۰ به ۷ میلیون یورو، بعید است سود قابلتوجهی نصیب دورتموند شود.
اکنون آینده یکی از پرسروصداترین استعدادهای فوتبال آلمان در هالهای از ابهام قرار دارد؛ اعجوبهای که روزی نماد آینده بود و حالا برای نجات دوران حرفهایاش، بیش از هر زمان دیگری به یک نقطه عطف نیاز دارد.