عصر ایران - روز اول جشنواره فیلم فجر دوره چهل و چهارم در سینما رسانه (پردیس ملت) با نمایش 3 فیلم سینمایی نگهبانان خورشید (عماد رحمانی، مهرداد محرابی) ، غوطهور (محمدجواد حکمی) و غبار میمون (آرش معیریان) همراه بود. بعد از نمایش هر فیلم عوامل و بازیگران آن در نشست خبری به پرسشهای خبرنگاران پاسخ دادند.
کارگردان: عماد رحمانی، مهرداد محرابی
ترکیب بازیگران: (صدا پیشهگان): ناهید امیریان، آرزو آفری، حامد عزیزی، سحر چوبدار، مهدی ثانیخانی، امیرحسین صفایی، میثم کبیری و ...
کارگردان: محمدجواد حکمی
ترکیب بازیگران: محسن قصابیان، آیدا ماهیانی، مهران غفوریان، پیام احمدی نیا، مسعود کرامتی، رویا جاویدنیا، نسیم ادبی، سیاوش چراغیپور و ...
حسن کارخونه، افسر میانسال و کهنهکار اداره آگاهی، در آستانه ارتقاء به ریاست اداره، با پروندهای پیچیده مواجه میشود. برخوردی تصادفی با دو زن (ماهک و لیلا) در خیابانی تاریک، مسیر زندگی او را عوض میکند.
چند ساعت پس از تصادف، مشخص میشود یکی از آن زنان، لیلا، مفقود شده و از سوی دختر خردسالش به عنوان گمشده گزارش شده است. حسن که به خاطر مشکالت خواب و فشارهای روانی تحت نظر کمسیون پزشکی است، بدون همراهی سیستم قضایی وارد تحقیقات شخصی میشود.
نکته جالب توجه در این فیلم پرداختن به موضوع تابوی گرایش جنسی نقش زن است که یک روحانی برای فیلم اول خود به عنوان یکی از تمهای اصلی داستان فیلمش به آن هم پرداخته است.
مشکل اصلی فیلم این است که از اساس با توجه به شرایط سینمای ایران در چنین موضوعاتی نمیتوان صریح و بی پرده به مسائل پرداخت به همین دلیل بیشتر در سطح ماجرا میماند.
اگرچه فیلمساز سعی کرده است با تمهیداتی از فیلم اولی بودن خود فرار کند (مانند کاتهای زیاد نیم ساعت اول فیلم) ولی در واقع این استراتژی هیج کمکی به فیلم و شکل روایت داستان آن نمیکند.
در کل فضای فیلم تلویزیونیتر از یک فیلم سینمایی است که بتواند مخاطب را کاملا درگیر خود کند. شاید تنها نکته قابل اشاره در فیلم بازی بازیگرانی چون قصابیان است که برای لحظاتی در ذهن تماشاگر میماند. و البته بیخوابی کشیدن او هر بیننده علاقمند به سینما را قطعا یاد فیلم بی خوابی ساخته کریستوفر نولان میاندازد!
کارگردان: آرش معیریان
ترکیب بازیگران: علی دهکردی، پژمان بازغی، لیلا زارع، کامران تفتی، بهار توحیدیان، بیاینا محمودی، پیام احمدینیا، ایرج نوذری، سید مهراد ضیایی، رامین ناصرنصیر، قربان نجفی و ...
روایت این فیلم درباره صدرا، یک نیروی ارشد امنیتی است که متوجه میشود یک دانشمند علوم شناختی به نام ایمانوئل توسط نیروهای سیاسی سرویس بیگانه شناسایی شده است.
پس از این اتفاق، صدرا راهی کشوری میشود که ایمانوئل هم با همراهی نیروهای امنیتی ایران و به بهانه شرکت در یک همایش علمی در آن حضور دارد و دست به اقداماتی برای بازگرداندن ایمانوئل به ایران میزند و ...
در واقع این ساخته آرش معیریان نسخهای 90 دقیقهای از مینی سریالی با عنوان «اشراف سیاه» است که این کارگردان اوایل سال جاری آن را جلوی دوربین برده است. اما مشکل اینجاست که به عنوان یک فیلم سینمایی اصلا جوابگوی مسائلی که مطرح میکند نیست.
نگاه به موضوع جاسوسی و موقعیتهایی که در فیلم میبینیم قابل پیش بینی و تات حد زیادی ابتدایی است، از یک جایی به بعد حتی دیالوگهای فیلم به جای تاثیر گذاری بیشتر کمیک میشود و طبیعتا هر مخاطبی این حجم از ساده پنداری را با هیچ منطقی نمیتواند بپذیرد.
در مورد هیچ کدام از نقشها نمیتوان گفت شخصیت پردازی صورت گرفته است و بیشتر در حد تیپ ماندهاند، آن هم تیپهای بسیار ساده ژانر جاسوسی-معمایی هستند. فیلم تا اندازهای الکن است که درباره هیچ بخشی از ان نمیتوان حرف زد و یا یک نقطه قابل ذکر مثبت از ان بیرون کشید.
در اینکه فیلم فرمت تلویزیونی دارد که واضح اشاره شده است و ای کاش این گونه آثار چون برای مینی سریال تولید شده است به همان مدیوم خود اکتفا کنند و نخواهند از هر موقعیتی که در مقابلشان قرار میگیرد بهره ببرند.
*اولین حاشیه سینما رسانه این بود که چرا از امگان هر 4 سالن برای نمایش فیلمها استفاده نشده است و آیا برگزارکنندگان جشنواره با کم کردن سالنها میخواهند صف انتظار طولانی پشت در سالن سینما را نشان دهند!؟
*حجتالاسلام جواد حکمی کارگردان فیلم «غوطهور» در نشست خبری فیلم گفت: برای من، سینما یک منبر نوین است. طلبهها هر کدام بر اساس تواناییشان تبلیغ میکنند؛ یکی منبر میرود، یکی مینویسد و یکی تدریس میکند. من انتخاب کردم که با زبان قصه و تصویر، دغدغهها و مضامینی را که به آن باور دارم، با مخاطب به اشتراک بگذارم. شاید سخنران خوبی نباشم، اما میتوانم فیلم بسازم.
در «غوطهور» تلاش کردیم به سبک زندگی و برخی آسیبهای اجتماعی نگاه آسیبشناسانه داشته باشیم، بدون آنکه وارد ترویج خشونت یا تحریک مخاطب شویم. فیلم به بحرانهای جنسی نیز میپردازد، اما کاملاً در چارچوب اخلاقی و انسانی باقی میماند.
*در بخش دیگری از نشست محسن قصابیان -بازیگر نقش اصلی فیلم «غوطهور»- با تسلیت به خانوادههای داغدار ناآرامیهای دی ماه، به مضمون محوری اثر اشاره کرد و گفت: فیلم به پلیسی میپردازد که دچار خطا میشود؛ خطایی که شاید در ابتدا کوچک به نظر برسد، اما بهواسطه تکرار رویههای همیشگی و عادتوار، به یک زنجیره از بحران و التهاب منجر میشود.
*مهران غفوریان -بازیگر فیلم «غوطهور»- در بخش دیگری از این نشست ضمن ابراز همدردی با مردم در پی تبعات ناآرامیهای دی ماه گفت: در ابتدا تسلیت عرض میکنم به همه هموطنان عزیز و داغدار و امیدوارم خداوند به همه صبر عنایت کند و ما را نیز در این غم شریک بداند.
او با اشاره به تجربه تماشای فیلم افزود: من فیلم «غوطهور» را تا امروز ندیده بودم و برای اولین بار همراه با دوستان، تماشا کردم. آنچه که بهعنوان یک تماشاگر خیلی توجهم را جلب کرد، روان بودن قصه بود. ما در این فیلم با یک روایت پلیسی روبهرو هستیم که از گرههای بیدلیل و اضافی پرهیز کرده است.
*آرش معیریان که بیشتر به واسطه فیلمهای کمدی شهرت دارد، درباره تغییر ژانر کاری خود از کمدی به فیلم جاسوسی گفت: من در آستانه ۵۴ سالگی هستم و بیش از ۳۰ سال از حضورم در سینما میگذرد. در این مدت همیشه عاشق همه گونههای سینما بودم و همه ژانرها را هم کار کردهام.
فیلمهای کمدی من بخاطر عامه پسند بودن بیشتر دیده شده ولی لابلای آنها فیلم و سریال غیر کمدی هم کار کردم و این فیلمنامه هم به شکلی بود که با یک بار خواندن جذب آن شدم. ژانر تریلر معمایی پلیسی، سینمایی ترین ژانر سینماست ولی توقع ندارم مخاطبان قبلی من حتما این نوع را بپسندند.