در جمهورى اسلامى، هر جا كه قرار گرفتهايد، همانجا را مركز دنيا بدانيد و آگاه باشيد كه همهى كارها به شما متوجه است. چند ماه قبل از رحلت امام (رضواناللّهعليه)، مرتب از من مىپرسيدند كه بعد از اتمام دورۀ رياست جمهورى، مىخواهيد چه كار كنيد. من خودم به مشاغل فرهنگى زياد علاقه دارم؛ فكر میكردم كه بعد از اتمام دورۀ رياست جمهورى، به گوشهايى بروم و كار فرهنگى بكنم.
وقتى از من چنين سؤالى كردند، گفتم اگر بعد از پايان دورۀ رياست جمهورى، امام به من بگويند كه بروم رئيس عقيدتى، سياسى گروهان ژاندارمرى زابل بشوم -حتى اگر به جاى گروهان، پاسگاه بود- من دست زن و بچهام را میگيرم و مىروم! واللَّه اين را راست مىگفتم و از ته دل بيان میكردم؛ يعنى براى من زابل مركز دنيا مىشد و من در آنجا مشغول كار عقيدتى، سياسى مىشدم!
به نظر من، بايستى با اين روحيه كار و تلاش كرد و زحمت كشيد؛ در اين صورت خداى متعال به كارمان بركت خواهد داد.
بیانات در ديدار با مسئولان سازمان تبليغات اسلامی در پنجم اسفند 1370 khamenei.ir