خطاب به خانواده های داغدار و مردم شریف ایران
در روزهایی که اندوهی عمیق بر دل بسیاری از خانواده ها نشسته است وظیفه انسانی خود میدانم هر چند دیر هر چند خیلی دور و پیش از هر چیز مراتب تسلیت و همدردی صمیمانه ام را با خانواده هایی که عزیزانشان را از دست داده اند و با مردمی که این روزها رنج و درد را به طور مشترک تحمل میکنند ابراز کنم.
این غم غمی شخصی یا مقطعی نیست دردی است که جامعه را در بر گرفته و هیچکس که خود را از این مردم بداند نمیتواند نسبت به آن بی تفاوت باشد. من نیز خود را جدا از این مردم نمیدانم و مانند بسیاری از خانواده ها خود را در این سوگ شریک و عزادار میدانم انگار خواهران و برادران خودم را از دست داده ام
خطاب به مردمی که صدایشان شنیده نشده است رنج شما دیده میشود درد شما واقعی است و مطالبه شنیده شدن حق بدیهی هر انسانی است. جامعه امروز بیش از هر زمان نیازمند همدلی درک متقابل دوری از فرصت طلبان و رخم زبان نزدن به هم دیگر است و پرهیز از قضاوتهای شتاب زده است.
اگر سکوتی هست از جنس احترام است؛ احترام به درد مردم احترام به خانواده های داغدار و احترام به حقیقتی که بیان آن در این روزها بهای سنگینی دارد.
با امید به روزهایی آرامتر و با قلبی همراه مردم ای کاش چنین روزهایی به وجود نمی آمد
بهتر است زمان سکوتم را بشکنم
در روزهای اخیر برداشتهایی شکل گرفته که سناریو تخریب من به دست کسانی اتفاق افتاده و برچسبهایی که لایق خودشان است به من متحمل میکنند
که لازم میدانم با احترام و شفافیت نسبت به آنها توضیح دهم.
من صدها بار گفته ام و باز تکرار میکنم
مسئولین برای من عددی نبودند نیستند و من وابسته به هیچ نهاد حکومتی نبودم و نیستم و همواره تلاش کرده ام بی منت شخصی فردی جایگاه و موضع خود را
در کنار مردم و از جنس مردم حفظ کنم.
و همیشه خود را سرباز خطاب کردم نه ادعا داشتم پهلوانان نه ادعا داشتم قهرمانم ولی با ادعا در جهان گفته ام ایرانیم و ایرانی زندگی کردم
ومن تمام وجودم را از مردمم میدانستم و میدانم همانطور که تمام سال ها در حد توان خودم شادی اور بودم
و هادی چوپان متعلق به امسال پارسال و چند سال پیش نیست متعلق به سالها رنج درد تنهایی و تعصب است.
متعلق به زمانیست که کسانی بی هویت و فرصت طلب که از روی بخل حسادت و ناتوانی که امروز موقعیت طلب و وجدان خود را برای خراب کردن من حراج کرده اند وجود زمانی و مقامی نداشتند
اگر سکوتی بوده
نه از سر بی تفاوتی بوده نه سر ترس و یا همراهی
بلکه از درک شرایطی بوده که همه رنجیده دل و شکسته بودند
که هر سخن میتواند به سوء برداشت
و هر جمله به آسیب بیشتر منجر شود.
و من خارج نشین نیستم که به شکم خوابیده در منفعت و در مجازی عزیزانم را به جان هم بیندازم
من یک نفر از مردم و در بین مردم و در کنار مردم و در خاک خودم زندگی کردم و چه در شهرت چه در افتخار چه در درد چه غم همسایه و کوچه نشین مردمم بودم و خدا را گواه میگیرم که هر کدام از این بی وجدانهایی که دست به کمپین تخریب من زدند جایگاه من شهرت من را داشتند مردم که هیچ خاک که هیچ ناموس و خانواده خود را رها و در بهترین کشورها زیست می کردند .
من حتی شیراز را به تهران ترجیح ندادم.
پای کشورم
پای مردمم
پای شهرم
پای پرچمم
ماندم و تن جان سپر هر دشمنی برابر مردم و کشورم میکنم و کردم
همچنین لازم میدانم تأکید کنم
تصاویری که اخیرا از رسانه رسمی پخش شده
مربوط به زمان حال نبوده
و ماه ها پیش ضبط شده است.
بدیهی است اگر تصمیم انتشار این برنامه با من بود
در چنین شرایط اجتماعی و روحی
اولویت من نه پخش چنین محتوایی
بلكه احترام به حال جامعه
همراهی با خانواده های داغدار بود.
و و بنده از این بابت پخش در روز نامناسب و درد اور دخیل نبودم و اطلاعی نداشتم
و تنن جانم عذرخواهی میکنم
منبع: فرهیختگان