شوهرم دست بزن دارد، چیکار کنم؟

انسان‌ها در زندگی ناکامی‌هایی را تجربه می‌کنند و هنگام روبه‌رو شدن با ناکامی از خود واکنش‌های مختلفی نشان می‌دهند که یکی از آنها خشم است.اما برخی افراد هنگامی که عصبانی می‌شوند، خشم و ناراحتی خود را به صورت فحاشی و پرخاشگری بدنی و کتک زدن نشان می‌دهند. دست بزن داشتن همسر یکی از این واکنش ها است.

 

این رفتار می‌تواند به شکل مشت زدن، لگد زدن، گرفتن گلو، سیلی زدن، تهدید کردن با اسلحه و چاقو و مورد حمله قرار گرفتن صورت بگیرد. فرد کتک زننده از لحاظ روان‌شناختی انعطاف‌ناپذیر، بی‌ثبات و خودشیفته است که همدلی و رابطه متقابل برای او غیرممکن است.

 

این فرد روی رفتارش کنترل ندارد و هنگام خشمگین شدن تنها راه برای ابراز خشم را کتک زدن می‌داند و غالبا وقتی با مخالفت، ناملایمتی یا ناکامی در زندگی روبه‌رو می‌شود به پرخاشگری نسبت به همسر و فرزند روی می‌آورد.

 

وقتی همسری دست روی شریک زندگی و حتی فرزندان خود بلند می‌کند و آنها را کتک می‌زند، فضای حاکم بر خانه بسیار ناامن می‌شود. فرزندانی که شاهد کتک خوردن پدر یا مادر خود هستند دچار استرس‌های روزمره، اضطراب، بدخوابی، شب‌ادراری و لکنت می‌شوند و در نهایت احساس حقارت و ناامنی در فضای خانه ایجاد می‌شود و افراد تمایلی به حضور در کانون خانواده ندارند. پرخاشگری بدنی از لحاظ بالینی اختلال محسوب می‌شود و به درمان نیاز دارد و فرد آسیب‌دیده نیز لازم است تا بر حسب میزان آزاری که تجربه می‌کند تحت درمان روان‌شناختی قرار گیرد.

ضربه روحی، کناره‌گیری، گیجی، بی‌حسی روان‌شناختی ، ترس، اضطراب، تنش‌های روزمره، واکنش‌های از جا پریدن، الگوهای خواب و خوراک مختل ، کابوس‌های شبانه، اعتماد به نفس پایین و گاهی شدت افسردگی تا جایی ادامه می‌یابد که فرد دچار خستگی مزمن شده و خودکشی می‌کند.

 

فردی که کتک می‌خورد، امیدوار است رفتار همسر خود را اصلاح کند و برخی از افراد نیز به دلیل نداشتن حمایت خانوادگی و مالی یا وابستگی روحی و روانی یا داشتن اختلال خودآزاری، این شرایط را تحمل می‌کنند.

نشانه‌های مردانی که دست بزن دارند معمولاً در ابتدا ممکن است کم‌کم و در قالب رفتارهای جزئی آغاز شوند. این افراد ممکن است در موقعیت‌های مختلف خشم و عصبانیت خود را به شیوه‌های خشونت‌آمیز نشان دهند.

برخی از این نشانه‌ها عبارتند از:

۱. عدم کنترل خشم و تحریک‌پذیری بالا: مردانی که دست بزن دارند، معمولاً به راحتی از کوره در می‌روند و خشم خود را به صورت تهاجمی و تکانشی بروز می‌دهند، حتی به دلایل کوچک و بی‌اهمیت.

۲. بی‌احترامی کلامی: در این افراد، دشنام دادن، تحقیر کردن و تهدید کردن به‌طور مداوم اتفاق می‌افتد و ممکن است شما را با کلمات توهین‌آمیز بی‌ارزش یا ضعیف بشمارند.

۳. کنترل‌گری و تسلط: این افراد به‌طور مداوم تلاش می‌کنند تا شما را از خانواده، دوستان و فعالیت‌های اجتماعی‌تان جدا کنند تا کنترل بیشتری بر زندگی شما داشته باشند.

۴. انکار و توجیه رفتار: وقتی از آن‌ها درباره رفتارهای خشونت‌آمیزشان سوال می‌شود، ممکن است آن را انکار کرده و به نحوی شما را مقصر جلوه دهند تا مسئولیت آن را از دوش خود بردارند.

۵. تهدید به خشونت: ممکن است به‌طور مداوم تهدید کنند که اگر به خواسته‌هایشان عمل نکنید، شما را به نوعی آزار خواهند داد یا حتی آسیب خواهند رساند.

هرگز در برابر خشونت سکوت نکنید. با خانواده، دوستان یا حتی همسایگانی که به آن‌ها اعتماد دارید، صحبت کنید و شرایط خود را با آن‌ها در میان بگذارید. شبکه حمایتی قوی به شما این امکان را می‌دهد که در مواقع سخت، پشتیبانی لازم را دریافت کنید. داشتن افرادی که به حرف‌های شما گوش می‌دهند و می‌توانند به شما کمک کنند، احساس تنهایی و درماندگی را کاهش می‌دهد.

اگر رفتار خشونت‌آمیز شوهرتان ادامه دارد و شما همچنان در معرض خطر هستید، ممکن است بهترین راه، ترک این رابطه باشد. البته این تصمیم نیازمند بررسی دقیق شرایط مالی، عاطفی و عملی شما است. برنامه‌ریزی برای زندگی جداگانه می‌تواند شامل یافتن مسکن، ایجاد استقلال مالی و برنامه‌ریزی برای آینده باشد.

 

ترک یک رابطه ناسالم، هرچند دشوار باشد، گاهی تنها راه حفظ امنیت و سلامت شماست. اگر احتمال ترک خانه وجود دارد، پیشاپیش اقدامات لازم را انجام دهید.

 

مدارک شناسایی، پول نقد، و وسایل ضروری را آماده و در دسترس نگه دارید. همچنین اگر ممکن است، یک حساب بانکی جداگانه باز کنید و پس‌انداز کوچکی برای مواقع اضطراری در نظر بگیرید. آمادگی مالی و عملی به شما این امکان را می‌دهد که در شرایط بحرانی با اطمینان بیشتری عمل کنید.

گام اول برای حفظ زندگی مشترک با یک همسر پرخاشگر دریافت کمک از یک روانشناس متخصص در این حوزه مانند زوج درمانگر یا خانواده درمانگر می‌باشد. اگر می‌خواهید به همسر پرخاشگر و بداخلاق خود کمک کنید باید در فضایی آرام از طریق ابراز نیاز و بدون هیچگونه اعلام شکایت و اتهام زدن، او را برای مراجعه به زوج درمانگر تشویق کنید.

 

باید بتوانید به همسرتان بگویید که در ارتباط با او از چه چیزی رنج می‌برید و چون دوست دارید که به زندگی با او ادامه دهید تصمیم دارید که کمک دریافت کنید.

 

به یاد داشته باشید که ابراز خشم متقابل در برابر یک همسر پرخاشگر و بداخلاق یا فرو رفتن در نقش قربانی و ایجاد احساس گناه در او، نه تنها برای شما دستاوردی نداشته بلکه می‌تواند موجب تشدید خشم فرد عصبی شده و شرایط را از آنچه که هست سخت‌تر کند.

 

اگر در گام نخست نتوانستید همسر پرخاشگر خود را در اتاق درمان به همراه داشته باشید خوب است که خودتان به تنهایی مراجعه نموده و از یک روان‌درمانگر مشاوره و راهنمایی دریافت کنید.

ـ فرد کتک زننده باید از لحاظ ویژگی‌های روان‌شناختی مورد معاینه بالینی قرار بگیرد.

ـ لازم است مهارت‌های کنترل خشم و دارودرمانی در مورد فرد کتک زننده به کار گرفته شود.

ـ اعضای خانواده نباید عواملی را که باعث خشم و پرخاشگری کتک زننده می‌شود تحریک کنند.

ـ لازم است اعضای خانواده نشانه‌‌ها و حالات خشم فرد کتک زننده را تشخیص دهند و بتوانند او را بموقع مدیریت و آرام کنند.

ـ بازسازی روابط زناشویی و بخشش درمانی نیز به ترمیم آسیب‌های روحی همسران کمک می‌کند.

ـ با استفاده از تکنیک‌های شناخت درمانی نیز می‌توان پس از مداخلات دارویی فرد، نگرش فرد را در مورد ابراز خشم تغییر داد و از الگوها و روش‌های جایگزین استفاده کرد.

صبر توانایی خودداری از واکنش به موقعیت‌های خشم‌انگیز است. اغراق نیست اگر بگوییم که صبر می‌تواند به عنوان پادزهر خشم عمل کند. شکیبا بودن در برابر همسر پرخاشگر آسان نیست اما فراموش نکنید در لایه‌های زیرین خشم یک فرد، تحقیر و آسیب وجود دارد که ترس و ناراحتی خود را به شکل عصبانیت و پرخاشگری نشان می‌دهد .بر همین اساس مهم است که همسر پرخاشگر خود را درک نموده و نسبت به شریک زندگی‌تان دلسوز باشید و برای درمان مشکلات ریشه‌ای به روانشناس مراجعه کنید. فراموش نکنید شریک زندگیتان به صبر و شکیبایی شما نیاز دارد.

در زیر خشم معمولاً احساسات عمیق‌تر و آسیب‌پذیرتری مانند ترس، غم یا درد نهفته است که ممکن است برای شریک زندگی شما کمتر در دسترس باشد. برای مدت کوتاهی، خشم به عنوان یک سپر محافظ عمل می‌کند و باعث می‌شود شریک زندگی شما احساس قدرت و کنترل کند. با این حال، در دراز مدت، از درون به آنها آسیب می‌رساند. به همین دلیل مهم است که نسبت به شریک زندگی خود دلسوزی داشته باشید و از سرزنش و اتهام دوری کنید. صبر می‌تواند به عنوان پادزهر خشم عمل کند. صبر و شفقت از پایه‌های مهم استحکام رابطه است.

در حالی که مهم است که با شریک زندگی خود صحبت کنید و از آن حمایت کنید، نباید فراموش کنید که از خودتان نیز مراقبت کنید. اگر احساس می کنید تحت تأثیر احساسات شریک زندگی خود هستید یا در رابطه خود با مشکلاتی روبرو هستید، صحبت با دوستان، خانواده، متخصص روانشناس می‌تواند به شما کمک کند. داشتن یک سیستم حمایت اجتماعی مزایای ثابت شده زیادی دارد، از جمله کاهش استرس و بهبود رفاه عاطفی. اگر خشم شریک زندگی شما به اعمال خشونت آمیر نسبت به شما ختم میشود کمک گرفتن مهم است. هیچ کس مستحق خشونت نیست. اگر خشونت فیزیکی شریک زندگی خود را تجربه می‌کنید، با شماره ۱۲۳ تماس بگیرید.

 

سعی نکنید شریک زندگی خود را تغییر دهید یا رفتار او را کنترل کنید. این اتلاف انرژی است. با این حال می‌توانید بر شریک زندگی خود تأثیر بگذارید. شما می‌توانید این کار را با ایجاد یک محیط مثبت و کمک گرفتن از مشاور انجام دهید. برای جلوگیری از خشم همسر خود، مهم است که مراقبت و شفقت عمیق خود را به او منتقل کنید.

 

ممکن است این ضرب المثل را شنیده باشید که “شما با عسل مگس می‌گیرید تا با سرکه.” وقتی با شریک زندگی خود با شیرینی رفتار می‌کنید، او را به خود نزدیک می‌کنید و به درک اینکه چه احساسی دارید و چه آرزویی دارید، نزدیک‌تر می‌شوید. این رویکرد منجر به همکاری بیشتر و نتیجه بهتر خواهد شد. از طریق نفوذ و نه کنترل است که به راه حل برد-برد خواهید رسید.

عصبانی شدن در پاسخ به عصبانیت شریک زندگی غیرعاقلانه است. بهتر است اجازه دهید طرف مقابل عصبانی شود و متوجه شوید که در نهایت آرام می‌شود. هرچه آرامتر بمانید، خشم او سریعتر فروکش می‌کند. به این ترتیب شرایط تنش زا را از بین بردید. هیچگاه همسر عصبانی خود را در منگنه قرار ندهید زیرا این رفتار میزان تنش را افزایش داده و می‌تواند موجب حالت تدافعی در او شود. بر سر اینکه صدای چه کسی بلندتر است رقابت نکنید. در زمان ابراز خشم همسر عصبانی، تا حد ممکن به خود مسلط باشید و صبر کنید تا خشم او فروکش کند سپس در زمان مناسب رنجش و نیاز خود را ابراز کنید. به یاد داشته باشید که این تلاش برای حفظ آرامش، اصلا نباید به معنای پذیرش بدرفتاری و آزار باشد.

انسان‌ها موجوداتی احساسی هستند و همه ما به شرایط مختلف واکنش متفاوتی نشان می دهیم. در مورد هر رویداد اخیری که ممکن است بر شریک زندگی شما تأثیر بگذارد فکر کنید. به عنوان مثال، از دست دادن یک دوست یا یکی از عزیزان، تغییر یا از دست دادن شغل، یا مشکلات مربوط به سلامت جسمی یا روانی، می‌تواند در خشم او نقش داشته باشد. بسیاری از رویدادها می‌توانند باعث استرس و افسردگی شوند، و منجر به تغییر در خلق و خو و رفتار شود. اگر وقایع دردناک اخیر زمینه ساز عصبانیت همسرتان است به او زمان دهید تا عصبانیت به طور کامل فروکش کند، به آنها فضا و زمان بدهید تا درمان شوند. اما بعضی افراد مشکلات ریشه‌ای دارند و خشم و عصبانیت جز جدا نشدنی شخصیتشان است.

 

برای جست و جو ریشه عصبانیت باید از یک روانشناس کمک بگیرید. پرخاشگری انسان می‌تواند دلایل متفاوتی داشته باشد: برای مثال برخی افراد و به ویژه مردان، معمولا اضطراب و استرس خود را به شکل خشم ابراز می‌کنند زیرا این شیوه‌ی رفتاری را راهی برای سرکوب اضطراب خود می‌دانند. علاوه بر اضطراب، اختلالات خلقی مانند اختلال نامنظمی خلق اخلالگرانه و انواع افسردگی نیز می‌تواند خود را به شکل عصبانیت و پرخاشگری مداوم نشان دهد.

 

در برخی موارد افرادی که دچار اختلال شخصیت مرزی هستند خشم‌های غیر کنترلی را نسبت به خود یا دیگران تجربه نموده و افراد مبتلا به اختلال شخصیت خوشیفته و کنترل‌گر معمولا تلاش می‌کنند تا از طریق ابراز خشم دیگران را تحت سلطه و کنترل خود درآورند. بررسی‌ها حاکی از آن است که تجربه‌های تلخ دوران کودکی تأثیر به سزایی در شکل‌گیری یک شخصیت پرخاشگر در بزرگسالی دارند.

 

آزار و اذیت روحی و جسمی کودک از سوی والدین و اطرافیان مانند کتک زدن یا تعرض جنسی و یا زندگی با والدین سرزنشگر که مدام فرزند خود را تحقیر نموده‌اند می‌تواند موجب محرومیت هیجانی در کودک شده و این محرومیت در ابراز درست هیجانات خود را به شکل یک شخصیت عصبانی و پرخاشگر در بزرگسالی نشان می‌دهد زیرا فردی که از محرومیت هیجانی رنج می‌برد توانایی و مهارت لازم برای شرکت در یک گفتگو ثمربخش را ندارد.

با شوهر دست بزن چطور رفتار کنم؟

شوهرم دست بزن دارد، طلاق بگیرم یا نه؟

آیا شوهری که دست بزن دارد تغییر می کند؟

شوهرم دست بزن داره، با او چگونه رفتار کنم؟

آیا کتک زدن زن توسط شوهر، خشونت خانگی محسوب می شود؟

درست ترین رفتار با مردی که دست بزن دارد چیست؟

در مقابل مردانی که دست بزن دارند چه رفتاری باید نشان داد؟

شوهرم دست بزن داره چکار کنم؟

طلاق از مردی که دست بزن دارد چگونه است؟

عبارت “نبردهای خود را انتخاب کنید” فقط در مورد نبرد نظامی صدق نمی کند. همچنین به روابط با شرکای عصبانی مربوط می‌شود. رهبران نظامی ممکن است مایل به شکست در برخی نبردها باشند تا بتوانند “در جنگ پیروز شوند”. آنها به طور کلی منابع و انرژی را برای مواردی که نمی‌توانند برنده شوند هدر نمی‌دهند. به همین ترتیب، از آنجایی که افراد عقاید، نظرات، ترجیحات و انتظارات متفاوتی دارند، روابط می‌تواند میدان جنگی باشد که در آن اعمال خویشتن‌داری گاهی یک استراتژی عاقلانه است.

افراد زمانی با عصبانیت رفتار می‌کنند که فکر می‌کنند نادیده گرفته می شوند، جدی گرفته نمی‌شوند یا مورد قدردانی قرار نمی‌گیرند. اعتبار بخشیدن به شریک زندگی خود می‌تواند به او کمک کند تا آرام شود. اغلب، ما فکر می‌کنیم که به حرف‌های شریکمان گوش می‌دهیم، در حالی که در واقع، اینگونه نیست و در تلاش برای دفاع از خود هستیم. برای جلوگیری از تشدید عصبانیت شریک زندگی خود، مهم است که فعالانه به او گوش دهید تا زمانی که احساس کند شنیده شده و درک می شود.

 

گوش دادن فعال زمانی اتفاق می افتد که شما تلاش آگاهانه می‌کنید تا نه تنها کلماتی را که شخص دیگری می‌گوید بشنوید، بلکه مهمتر از آن، سعی کنید حرفش را به طور کامل درک کنید. سوال پرسیدن روشی قدرتمند برای شفاف سازی و جستجوی اطلاعات بیشتر با هدف به دست آوردن درک بهتر از دیدگاه طرف مقابل است. پرسیدن سؤال نیز افراد را از حالت عاطفی منفی دور می‌کند و می‌تواند شریک زندگیتان را آرام کند.

برای جلوگیری از برافروختن خشم شریک زندگی‌تان، عاقلانه است که فعالانه به او گوش دهید تا زمانی که مطمئن شوید احساس می‌کند شنیده شده و درک می‌شود. سعی کنید عمیق‌ترین نیازهای آنها را درک کنید و احساسات و تجربیات آنها را تأیید کنید. اعتباربخشیدن به احساسات شریک خود یکی از راه‌هایی است که می‌توانید باعث استحکام رابطه شوید. این موضوع به معنای قبول و موافقت با همه چیز نیست. بلکه به معنی، شناخت، درک و در نظر گرفتن دیدگاه شریک زندگی شما است.

 

کلید اعتبار بخشیدن حضور و تلاش واقعی برای درک است. به جای اینکه آن را کنار بزنید یا از آن دوری کنید، با او بمانید و به او گوش کنید بخش دیگر اعتباربخشی، انعکاس دقیق آنچه می‌شنوید است. به عنوان مثال، ” چیزی که از صحبت هات متوجه می‌شوم، علت پرخاشگریت اتفاقات اخیر، درسته؟” این کار باید بدون پیش‌فرض یا قضاوت و در عین حال شفاف، آرام و دلسوز انجام شود.

۱. شوهرم منو میزنه بعد پشیمون میشه، چیکار کنم؟ این رفتار نشونه‌ی یک «چرخه خشونت» هست؛ یعنی اول کتک، بعد پشیمونی، و دوباره تکرار. احساسات رو کنار بذار و جدی باهاش برخورد کن. بهش بگو که پشیمونی کافی نیست و باید اقدام درمانی یا مشاوره‌ای بکنه. اگر تغییری ایجاد نکرد، حتماً از مشاور کمک بگیر.

 

۲. بعد از کتک خوردن از همسر چه کنیم؟ اول از همه، امنیتت مهمه. اگه در خطر هستی، خودت رو به یه مکان امن برسون. بعدش با یه مشاور صحبت کن یا با مراکز حمایتی تماس بگیر. احساس گناه یا ترحم نداشته باش، چون خشونت هیچ توجیهی نداره.

 

۳. با شوهری که دست بزن دارد چکارکنم؟ نباید سکوت کنی یا رفتارشو نادیده بگیری. خیلی جدی و بدون ترس بهش بگو که این رفتار غیرقابل‌قبوله. پیشنهاد مشاوره بده، ولی اگه قبول نکرد یا ادامه داد، از خانواده، مراکز حمایتی یا حتی قانونی کمک بگیر.مرزهات رو مشخص کن و به خودت احترام بذار.

این است که هیچ‌کس نباید در یک رابطه خشونت‌آمیز باقی بماند. اگر شوهرتان دست بزن دارد، اولویت شما باید حفظ امنیت جسمی و روانی خود باشد. با کمک گرفتن از مشاور، نزدیکان و سازمان‌های حمایتی، می‌توانید برای تغییر شرایط یا حتی ترک رابطه تصمیم بگیرید. هر گام کوچکی که بردارید، قدمی به سوی بهبود وضعیت و ایجاد زندگی سالم‌تر برای خود و فرزندانتان است.

 

منبع: میگما