اواسط سال 95 گزارش یک درگیری مرگبار در منطقه شهریار به پلیس اعلام شد. بررسیها نشان داد مردی به نام حامد پس از مشاجره با دوستش، او را با بنزین آتش زده است. متهم نیز به دلیل سوختگی به بیمارستان منتقل شد
به گزارش رکنا، او پس از بهبودی نسبی در بازجوییها گفت: «هر دو معتاد بودیم و روز حادثه مواد زیادی مصرف کرده بودیم. سر موضوعی که یادم نیست دعوا کردیم و جدا شدیم. حدود یک ساعت بعد او با ظرف بنزین برگشت، بنزین را روی من ریخت که به لباسهای خودش هم پاشید و بعد فندک زد. هر دو آتش گرفتیم. من زنده ماندم و او فوت کرد. نه قصد کشتن داشتم و نه شروعکننده درگیری بودم.»
با تکمیل تحقیقات، پرونده به دادگاه کیفری یک استان تهران ارسال شد. در جلسه رسیدگی، اولیای دم درخواست قصاص کردند و متهم نیز دفاعیات قبلی خود را تکرار کرد. با این حال قضات با استناد به مستندات و گزارشهای پلیس، وی را به قصاص محکوم کردند. این حکم در دیوان عالی کشور نیز تأیید و پرونده به اجرای احکام ارسال شد.
با وجود گذشت حدود 9 سال از صدور حکم، اولیای دم اقدامی برای اجرای قصاص انجام ندادند. در این شرایط، متهم با ارسال درخواستی به دادگاه خواستار تعیین تکلیف وضعیت خود شد.
پرونده برای رسیدگی به این درخواست به شعبه 5 دادگاه کیفری یک استان تهران ارجاع شد.
در جلسه رسیدگی، اولیای دم حضور نداشتند. متهم در جایگاه با تکرار اظهارات پیشین خود گفت: «در این سالها موفق شدم مواد را ترک کنم اما زندگیام از بین رفته است. از دادگاه میخواهم تکلیفم را روشن کند. پزشکی قانونی هم به طور دقیق مشخص نکرده علت فوت ناشی از سوختگی و دود بوده یا مصرف بیش از حد مواد. فقط اجازه بدهید با وثیقه آزاد شوم.»
در پایان جلسه، قضات برای صدور رأی وارد شور شدند.