عصر ایران - در اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی، کمپانی فیات ابتکار عمل متفاوتی را آغاز کرد؛ این شرکت برخی از مدلهای جدید خود را با آزادی کامل در طراحی، به اتاقسازان مطرح تورین سپرد. یکی از نتایج شاخص این طرح، خودروی مفهومی «فیات چینکوئهچنتو پیکاپ ۴×۴» بود که توسط استودیو پینینفارینا طراحی شد.
این کانسپت که بر پایه مشخصات فنی مدل ۱۹۹۲ سینکوئهچنتو بنا شده بود، یک خودروی روباز با چیدمان صندلی ۲+۲ بود. هدف از طراحی این مدل، دستیابی به ساختاری منعطف بود که بتواند از طریق لوازم جانبی اختصاصی، به اشکال مختلفی نظیر مینیون، برلینتا، کانورتیبل یا کوپه تغییر شکل دهد.
«پائولو گارلا» که در آن زمان در مرکز PTI Albatech فعالیت میکرد، شخصاً بر طراحی سیستم تعلیق عقب و تجهیزات محرک چهار چرخ (4WD) نظارت داشت. این پروژه با بودجهای بسیار محدود و بدون نقشههای فنی رسمی اجرا شد و فرآیند ساخت آن عملاً روی کف کارگاه و تنها با کمک یک مکانیک پیش رفت. فعال شدن نهایی سیستم دو دیفرانسیل در این خودرو، یک دستاورد فنی مهم در آن زمان محسوب میشد.
اگرچه این پروژه هرگز به مرحله تولید انبوه نرسید، اما نمادی از دورانی است که فیات از اکوسیستم محلی خود به عنوان آزمایشگاه ایدهها استفاده میکرد. در سال ۲۰۰۷، پائولو گارلا این خودرو را از فیات خریداری کرد.