سال ۱۹۸۲، دیوید مارتین هنگام بازسازی شومینه خانهاش در روستای بلچینگلی واقع در جنوب انگلستان، با صحنهای غیرمنتظره روبهرو شد. داخل دودکش، اسکلت یک کبوتر قرار داشت که به پای آن کپسولی کوچک و قرمزرنگ بسته شده بود؛ کپسولی از همان نوع که در جنگ جهانی دوم برای حمل پیامهای محرمانه استفاده میشد.
به گزارش زومیت، درون این کپسول، برگهای دستنویس پیدا شد؛ اما متن آن قابل خواندن نبود. نوشته از ۲۷ گروه پنجحرفی تشکیل شده بود که نشان میداد پیام بهصورت رمزگذاریشده تهیه شده است.
در جریان جنگ جهانی دوم، بریتانیا از شبکهای گسترده از کبوترهای نامهبر تحت نظارت «سرویس ملی کبوترها» استفاده میکرد. این پرندگان آموزشدیده، پیامهای حساس را از مناطق اشغالشده یا خطوط مقدم به مراکز فرماندهی منتقل میکردند؛ آن هم در شرایطی که ارتباطات رادیویی در معرض شنود یا قطع شدن قرار داشت.
بررسیها نشان داد شماره حکشده روی حلقه پای این کبوتر به سال ۱۹۴۴ بازمیگردد؛ سالی که یکی از حساسترین مقاطع جنگ رقم خورد. همین موضوع گمانهزنیها را تقویت کرد که این پیام احتمالاً همزمان با عملیات «روز دی» و آغاز آزادسازی فرانسه نوشته شده است.
پس از کشف پیام، کارشناسان رمزنگاری و اداره اسناد ملی بریتانیا تلاش کردند محتوای آن را رمزگشایی کنند. اما مشکل اصلی نبود «دفترچه رمز» بود؛ دفترچهای که کلید تبدیل حروف و خواندن چنین پیامهایی را در خود داشت.
بسیاری از این دفترچهها پس از جنگ از بین رفتند یا همچنان محرمانه باقی ماندهاند. به همین دلیل، متخصصان اعلام کردند که بدون در اختیار داشتن کلید اصلی، رمزگشایی دقیق این پیام ممکن نیست و متن آن عملاً غیرقابل تفسیر است.
کارشناسان معتقدند این کبوتر پس از پروازی طولانی، احتمالاً خسته یا زخمی روی دودکش خانه فرود آمده و دیگر نتوانسته پرواز کند. پرنده همانجا جان داده و برای دههها درون دودکش باقی مانده تا اینکه بهطور اتفاقی کشف شده است.
امروز، این پیام رمزآلود بیش از آنکه یک ابزار ارتباطی باشد، به یادگاری مرموز از گذشته تبدیل شده است؛ یادآور دورانی که در غیاب فناوریهای پیشرفته، سرنوشت عملیاتهای بزرگ نظامی گاهی به پرواز یک کبوتر وابسته بود. رازی که پس از بیش از ۸۰ سال، همچنان سربسته باقی مانده است.