عصر ایران - مرسدس بنز کلاس E کابریولت (W124) که در سال ۱۹۹۱ معرفی شد، نمادی از دورانی است که این کمپانی آلمانی هیچ سازشی را در کیفیت و ایمنی نمیپذیرفت. این خودرو زمانی وارد بازار شد که خودروهای کروک دوباره به چرخه مد بازگشته بودند، اما مرسدس بنز حاضر نشد صرفاً برای زیبایی یک خودروی روباز بسازد؛ بلکه آن را با همان استانداردهای استحکام و دوام سدانهای تراز اول خود مهندسی کرد.
این مدل که بر پایه پلتفرم معتبر W124 بنا شده بود، برای جبران حذف سقف، به تقویت ساختاری گستردهای نیاز داشت. بیش از ۱۰۰۰ قطعه در این خودرو بازطراحی یا اصلاح شدند تا سختی بدنه و ایمنی آن حفظ شود. سقف پارچهای تماماتوماتیک این خودرو یک شاهکار فنی محسوب میشد که با عایقبندی کامل، استفاده از خودرو را در زمستان به اندازه تابستان راحت میکرد.
طیف موتورهای این کلاس با مدلهای ۴ سیلندر مانند E 200 و E 220 برای استفاده روزمره آغاز میشد. در ردههای بالاتر، پیشرانههای ۶ سیلندر قرار داشتند؛ ابتدا مدل 300 CE-24 با موتور ۳ لیتری ۲۴ سوپاپ و قدرت ۲۲۰ اسب بخار عرضه شد و سپس جای خود را به E 320 کابریولت داد. مدل ۳.۲ لیتری با گشتاور بیشتر و پایداری بالاتر، برترین نسخه این گروه به شمار میرفت که قدرت نرم را با توانایی پیمایش مسافتهای طولانی ترکیب میکرد.
تولید این مدل به دلیل پیچیدگی بالا و هزینه ساخت زیاد، تا سال ۱۹۹۷ در تیراژ نسبتاً محدودی ادامه یافت. سری ۱۲۴ کابریولت نمایانگر عصری است که در آن مرسدس بنز خودروها را برای دههها خدمت وفادارانه مهندسی میکرد و به یک نماد در صنعت خودرو تبدیل شد.