تاریخ طبری غیر از تفسیر طبری است و این دو یکی نیستند و نویسنده هر دو یک نفر است. این دو کتاب در اواخر قرن سوم و اوایل قرن چهارم نوشته شده است. تفسیر طبری یا جامعالبیان عن تاویل القرآن، تفسیری از قرآن نوشته محمد بن جریر طبری، محدث، فقیه، مفسر و مورخ سده سوم هجری قمری است و «تاریخ الرسل و الملوک یا تاریخ الامم و الملوک» معروف به تاریخ طبری هم کتابی است به زبان عربی که توسط همین نویسنده نوشته شده است.
به گزارش ایبنا، در این خصوص با محمدکاظم رحمتی، عضو هیات علمی دایرهالمعارف بزرگ اسلامی و پژوهشگر تاریخ صدر اسلام به گفتوگو نشستیم که در ادامه میخوانید:
***
به نظر میرسد که طبری نخست تفسیر خود را نگاشته باشد و سپس به نگارش تاریخ خود پرداخته باشد، چراکه در مقدمه تاریخ خود از تفسیر خود یعنی جامعالبیان عن تأویل آی القرآن نام برده است. بخش قابل تأملی از آیات قرآن مربوط به حوادث تاریخی صدر اسلام است و طبعا طبری در تفسیر خود روایتهای تاریخی در تفسیر آیات را آورده باشد از این لحاظ ارتباط قابل توجهی میان تاریخ و تفسیر قرآن او وجود دارد.
محمد بن جریر طبری (متوفی ۳۱۰) از عالمان و فقیهان ایرانی است که در آمل دیده به جهان گشود و سپس به بغداد مهاجرت کرد. او دیدگاههای فقهی خاصی داشت و در آثار فقهی خویش این رویکرد را بیان کرد و پیروان او به جریریه شهرت داشتهاند اما مکتب فقهی او چندان دوام پیدا نکرد. در بغداد با اهل حدیث منازعاتی داشت که مربوط به نظر او در باب اصالت حدیث غدیر بود که باعث شد اهل حدیث او را خانهنشین کنند.
نگارش تفسیر، خاصه گونه تفسیرنگاری مأثور یعنی روایی پیش از طبری وجود داشت و مفسران مختلفی تفاسیری مأثور نگاشته بودند. طبری بخش مهمی از میراث تدوینشده پیش از خود را در اثر خود تدوین و گردآوری کرده است. این شکل نگارش یعنی گردآوری متنهای کوتاهتر و تدوین آثار جامع در قرون سوم و چهارم متداول بوده و به دلیل جامعیت آثار تألیفشده، عموما مصادر اینگونه تألیفات کنار گذاشته شده و اکنون در دسترس نیستند.
مباحث تاریخی به چند شکل در تفسیر طبری دیده میشود؛ تفسیر آیات ناظر به سیره پیامبر(ص) و دیگر آیات مربوط به اهل کتاب. طبری روایتهای متداول در سنت تفسیر اسلامی در خصوص شخصیتها و اشارات قرآن به اهل کتاب را براساس همین روایتها نقل کرده است.
طبری مورخ، محدث و فقیهی است که بر اساس رویکرد معیار اهل سنت آثار خود را پدید آورده است. لذا در تفسیر با معیارهای نزدیک به تفکر اهل حدیث و اشاعره به تفسیر آیات متشابه پرداخته و در مباحث دیگر نیز دیدگاههای کلامی او نیز بر همین اساس است.
تفسیر طبری درحقیقت یکی از تفاسیر معیار است و خاصه بر تفاسیر روایی بعد از خود تأثیر چشمگیری داشته و این موارد با ماخذ قرار گرفتن تفسیر او قابل مشاهده است. تقریبا همۀ مفسران بعد از او با هر گرایشی که در نگارش تفسیر داشتهاند، به تفسیر او مراجعه کردهاند.
سیاست و اجتماع در جهان اسلام به شکل مستقیمی متاثر از نگاه کلامی و فقهی است و سیطره کلام و فقه تمام تار و پود فرهنگ اسلامی را دربرگرفته است. افراد در چنین سپهری بر اساس وابستگی کلامی و فقهی خود به تولید آثار و تألیفات پرداختهاند و طبری نیز از این جهت تفاوتی با دیگران ندارد.
توجه به آداب و رسوم روزمره بیشتر در قالب بازتاب عقاید کلی کلامی در تاریخ طبری قابل مشاهده است. با این حال اساسا توجه به تاریخ اجتماعی مقوله تازهای در تاریخنگاری است اما نکات قابل تأملی در تاریخ طبری خاصه در برگزاری جشنها یا بهرهگیری قدرتها از نظامهای فکری در ایجاد مراسم و بهرهگیری سیاسی از آنها گزارشهای خواندنی دارد.
تفسیر طبری، اثری کلاسیک در سنت تفسیرنگاری اسلامی است و مرحلهای مهم از سنت شکلگیری و تطور تفسیرنگاری را نشان میدهد و تقریبا در تمام پژوههای تفسیری به دلیل جامعیتی که دارد، یکی از منابع مهم و مورد مراجعه است. همچنین تفسیر طبری برای نشان دادن تطور سنت فهم تفسیری مسلمانان خاصه در آیات علمی یا رویکرد به اهل کتاب به دلیل اشتمال بر نظرات تفسیری تا روزگار خود اثری مهم است.
بازسازی متون کهن یکی از گرایشهای مهم در تحقیقات اخیر است و کتاب تفسیر طبری از حیث احتوا بر نقل قولهای متعدد و مسند از مؤلفان پیش از خود اثری مهم است و در تحقیقات بازسازی متون اثری مهم است.