عصر ایران - در اوایل دهه ۱۹۸۰ میلادی در برزیل، در حالی که اکثر خودروسازان به دنبال طرحهای محافظهکارانه بودند، شرکتی کوچک در «پورتو آلگری» تصمیم گرفت یک خودروی کامپکت معمولی را به محصولی رادیکال تبدیل کند.
شرکت «گوپاردو» (Guepardo Veículos Ltda) در سال ۱۹۸۲ با ماموریتی مشخص تاسیس شد: تبدیل خودروهای تولید انبوه معمولی به نمونههای خاص و تولید محدود. یک سال بعد، مدل «گوپاردو» متولد شد؛ خودرویی با ساختار ۲+۲ که بر پایه پلتفرم فولکسواگن وویج بنا شده بود.
پروژه گوپاردو فراتر از یک تغییر ظاهری ساده بود. در طراحی این خودرو، بخش اورهنگ عقب کوتاه شد، شیب شیشه جلو افزایش یافت و ارتفاع سقف تا ۴ سانتیمتر کاهش پیدا کرد. همچنین یک درِ صندوق شیشهای بزرگ جایگزین صندوق عقب معمولی شد. استفاده از قطعات فایبرگلاس هویت بصری جدیدی به خودرو بخشید و در فضای داخلی نیز از صندلیهای ارگونومیک، جزئیات چرمی و تریم مخمل استفاده شد.
تولید این خودرو کاملا به سبک یک «بوتیک خودرویی» انجام میشد؛ به طوری که به طور متوسط تنها دو دستگاه از این مدل در هر ماه تولید و روانه بازار میشد. این محصول پاسخی خلاقانه به محدودیتهای بازار برزیل در آن دوران بود.
گردآوری و ترجمه: مازیار دانیالی