عصر ایران - اهالی فرهنگ و هنر به شهادت رهبر انقلاب آیتالله سیدعلی خامنهای و حمله آمریکا و اسرائیل به ایران واکنش نشان دادند و مطالبی منتشر کردند.
کمال تبریزی کارگردان سینما در پی شهادت رهبر انقلاب متنی را منتشر کرد و نوشت:
«در تاریخ گذشته سرزمین ما، کمتر پادشاه یا رهبری بوده که در برابر تجاوز بیگانگان، با شجاعت تمام ایستادگی کرده باشد و عمدتا، به ویژه در سدههای اخیر، شاهان بزدل ، تن به سرسپردگی و اطاعت بیچون و چرا دادهاند!
اکنون اما ایران شاهد رهبری بود که در برابر ائتلاف ناجوانمردانه دشمنان غدار، شجاعانه ایستاد و سرمشقی برای تاریخ آینده ایران شد.»
الهام چرخنده بازیگر و مجری، در واکنش به شهادت رهبر انقلاب نوشت:
«رهبر شهید سید علی خامنهای یک مکتب است، درست مثل امام حسین (ع). عزت نفس، شجاعت، بلاغت، فصاحت، زیبایی همراه با نجابت، قدرت، حکمت و آزادگی، ایستادگی، همبستگی و در نهایت جاودانگی.»
سیدرضا میرکریمی کارگردان سینما، در پی حملات تروریستی اخیر امریکایی-صهیونیستی به خاک ایران، نوشت:
این روزها که دشمن با تمام قوا به خانه و کاشانهمان یورش آورده، یادم آمد آخرین راند را هیچوقت نباید به حریف واگذار کرد. قصدم تعریف کردن قصهای شنیدهشده است از آن شب که تاریخ ورق خورد؛ شبی شبیه این روزهای خودمان.
در دل شب سوزان کینشاسا، ۱۹۷۴، شصت هزار قلب در ورزشگاه و میلیونها چشم و گوش، منتظر نتیجه مسابقهای هستند که در آن جورج فورمنِ جوان، ابرمردِ شکستناپذیر با چهل پیروزیِ پیاپی، روبروی مردی ایستاده که همه میگویند دورانش تمام شده: محمدعلی کلی. همه پولدارها قمارشان را روی برد فورمن بستهاند، اما آن سوی رینگ، آدمهای معمولی با امیدی لرزان، نام علی را فریاد میزنند.
راندها یکییکی میگذرد. علی قدمبهقدم عقب میرود و به طنابها پناه میبرد. مشتهای سنگین یکی پس از دیگری بر صورت و پهلوهایش مینشیند، اما نمیافتد. رقیب قدرتمندش خشمگین و کلافه، بیامان میکوبد و فریاد میکشد: «بیفت لعنتی! چرا نمیافتی؟» علی اما در آن مهلکه پر هیاهو، صدای دیگری میشنود، صدای نیاکانش: «وایسا پسر… فقط یه راند دیگه… تو تنها نیستی…»
حالا در کمال ناباوری رسیدهایم به راند هشتم. علی با واپسین رمق از بند طنابها دل میکند و چون تیر رهاشده از چله، همراه با تمام تاریخ پرتاب میشود وسط میدان و با یک مشت، فورمن افسانهای را نقش بر زمین میکند. دنیا برای لحظهای نفس در سینه حبس میکند و نیاکان بار دیگر در گوش علی میگویند: «آفرین پسر! دیدی؟! …فقط باید تا آخر میایستادی… تا آخر.»
این روزها که باز هم مشتها سنگینتر از قبل بر صورت وطنمان مینشیند، یاد آن شب میافتم؛ که تا خودت را نینداختهای، تا آخرین رمق باید ایستاد. چون صدا هست؛ صدای نیاکان، صدای مردم، صدای خودِ دیگرمان که فریاد میزند: «تو تنها نیستی.»
جواد افشار کارگردان سینما و تلویزیون:
روزی که در کربلا صالح ترین فرد روی زمین توسط شقی ترین و کثیف ترین افراد روی زمین به خاک و خون کشیده شد، عدهای قلب شان از جا کنده شد و عده ای در سمت دیگر با هلهله و شادی به پایکوبی پرداختند!
زمین و زمان میگردد و میگردد و آزمون آدمها همواره در حال تکرار است و گریزی از آن نیست... در خلوت خود به دلهایمان رجوع کنیم تا بفهمیم با خود و خدایمان چند چندیم و کدام سمتایم. جنگ فقط میدان خون و خونریزی نیست، گاهی میدان تعیین سمتست، میدان آگاهی.
سیدعباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در ایکس نوشت:
۸ سال جنگ نابرابر و اینک جنگ صهیونیستی- آمریکایی! جنگ خشن و بیرحم است اما وقتی بخواهند با تحقیر وطنت را تصاحب کنند، جز مقاومت راهی نمیماند!
فرزندان ایران ۸ سال جان دادند و وجبی خاک به دشمن ندادند، اینک فرزندان و نوادگانشان بر همان عهد استوارند. دشمنان میهن تردید نکنند.
پرواز همای خواننده: این روزها از مرگ نترسید؛ از این بترسید که نامتان در صفحه وطنفروشان تاریخ نوشته شود!
خانه سینما در بیانیهای حمله رژیم صهیونی-آمریکایی را محکوم کرد و نوشت:
ضمن محکومیت تجاوز به حریم ایران عزیز توسط رژیم بدنام صهیونی و نیروهای آمریکایی که ناجوانمردانه و در میانه مذاکرات صورت گرفته، کشتار مردم بی گناه به ویژه کودکان مظلوم را تسلیت گفته و تاکید می کنیم در کنار مدافعان وطن خواهیم بود.
ملت ایران بی تردید از پس این نبرد هم سربلند و پیروز برخواهیم آمد.
پرویز جاهد منتقد سینما، با انتشار خبری مبنی بر اینکه وزیر دفاع آمریکا گفته؛ هدف از حمله به ایران برقراری دموکراسی نیست، خطاب به او نوشت:« آفرین که با صراحت حرف میزنی!»
پرویز جاهد باز هم در واکنش به حملات مجازی وطنفروشان موافق حمله به ایران نوشت: «با فحاشی میخواهند صدای مخالفان حمله به ایران را خاموش کنند. شما که حکومت در دست ندارید و اینطور رفتار میکنید، در زمان به قدرت رسیدن چه میکنید؟!/ این حق من است که با حمله خارجی به کشورم مخالف باشم»
امین سلیمی مجری تلویزیون، با انتشار عکسی به حمله دیشب آمریکایی-صهیونی به پخش شبکه ۲ اشاره کرد.
میکائیل دیانی کارگردان و مستندساز: «این شبها شبهای لیلهالقدر انقلاب است باید بیدار باشیم و در میدان»
محمدجواد موحد تهیهکننده سینما:«پیکر دانشآموزان مینابی شعله میشود و دشمنان ایران را میسوزاند»
مهیا اسناوندی مجری شبکه۲ تصاویری از حمله شب گذشته به این شبکه منتشر کرد و نوشت:« گلهای این اتاق همچنان سبزند و ریشههایشان برقرار»
واکنش افشین هاشمی بازیگر، به شهادت دختران مدرسه میناب :« با دخترکی از اهالی میناب و خانواده مهربانش در فیلم همکار بودیم، شک ندارم دخترک این عکس و دیگر دخترکان آن مدرسه، به همان مهربانیاند...اما بمبها این را نمیفهمند»
ایران
نه یک نام روی نقشه،
یک ریشه است.
ریشهای که قرنهاست در خاک مانده،
باد دیده،
آتش دیده،
توفان دیده
و هر بار… عمیقتر شده است.
ایران با اصالت متولد شده؛
با وقار ایستاده؛
و با غرور ادامه داده.
اینجا سرزمینیست که تاریخ، از آن اجازه گرفته عبور کند.
ما وارثان شتابزدهی امروز نیستیم؛
فرزندان صبرِ هزارسالهایم.
خونِ تمدن در رگهای این خاک جاریست
و غرور، در صدای مردمانش.
ایران بلد است تنها بماند
اما کوچک نشود.
بلد است سختی بکشد
اما خم نشود
اینجا غرور، در رفتار است
نه در ادعا.
اینجا ایران،
اصالت معنا پیدا کردهاست…
پس تا پای جان برای ایران
علی ملاقلیپور (با امضای سرباز وطن) در یادداشتی،به حملات تروریستی امریکایی-صهیونی در خاک وطنمان واکنش نشان داد:
ملت ما میداند اگر تخممرغی را از بیرون بشکنند، فقط قصد خوردن و حذف کردن آن را دارند! اما اگر بنا بر رشد باشد، تخممرغ از درون میشکند و بزرگ میشود. پس ما مردم اجازه نمیدهیم از بیرون شکسته و خرد شویم؛ اگر بنا به تغییر، اصلاح و رشدی هم باشد، خودمان تصمیم میگیریم.
بزرگترین حماقت ترامپ این است که جامعه ایرانی را نمیشناسد و دست به قمار زده است؛ ادامه این جنگ برای ترامپ فقط میتواند یک دستاورد داشته باشد: اینکه قبرستانی از سربازان آمریکایی را برای آیندگان به جا بگذارد!
مردم ایران هیچگاه دنبال خونریزی و کشتار یکدیگر نبوده و نیستند؛ ما دنبال زندگی بهتر هستیم و اعتراضها هم برای همین بوده است. اما موشکهای اسرائیل فعلاً موافق و مخالف وضع موجود را با هم تکهتکه میکند. در این چند روز با این حجم از بمباران مدارس، بیمارستانها و پارکها، افراد با نگاههای متضاد، همگی قربانی جنگطلبی نتانیاهو و ترامپ شدهاند.
یکبار هم صدام روی تروریستهای مجاهدین خلق (منافقین) قمار کرد و دلش خواست تصور کند اینها مردم ایران هستند، ولی جز شکست هیچ دستاوردی نداشت.
در جنگ دوازده روزه هم وقتی نوکر فارسیزبان اسرائیل درخواست اعتراض خیابانی داد، کسی نیامد که نیامد. اینها هنوز نفهمیدهاند که مردم برای بقا و حیات آغوش باز میکنند، نه موشکهای اسرائیلی!
جلیل سامان کارگردان تلویزیون در واکنش به شهادت رهبر معظم انقلاب:
۱۰، ۱۲نفر بیشتر نبودیم از فیلمسازان تلویزیون. هرکس درد دل میکرد گلایه میکرد یا درخواستی داشت. در اتاقی ساده که دیوارهایش نیاز به نقاشی داشت. میفرمود این جلسات محفل انس است. بله او دیکتاتور بود اسیرت میکرد. با یک نگاه با یک لبخند با یک کرشمه.
دیکتاتوری که پیروان شیاطین و آدمخوارها در نبودش میرقصند و شادی میکنند.. و اسیرانش از چشمهایشان در میافشانند.
دانش اقباشاوی کارگردان «اسفند» در حملۀ تروریستی امریکایی-صهیونیستی به خاک وطنمان گفت:
کشور ایران اکنون چارهای به غیر جنگیدن ندارد چون در صورت هر اتفاقی، کشور اشغال میشود و قحطی و جنگ داخلی رخ میدهد، تنها راه ما این روزها مقاومت و جنگیدن است. این جنگ ملی و میهنی است؛ مثل زمانی که دلیران تنگستان بودند و رئیسعلی دلواری با انگلیسیها میجنگید.
فریبا کلهر نویسنده ادبیات کودک و نوجوان: نمیدانم چه کسی وطن را فروخت اما میدانم چه کسی بهای آن را پرداخت