چگونه ضایعات ساختمانی به صندلی های مدرن تبدیل می شوند؟ (+عکس)

عصر ایران - در دنیای امروز که تخریب بافت های قدیمی شهری و نوسازی، حجم عظیمی از پسماندهای ساختمانی را به همراه دارد، استودیو بنتو دیزاین (BENTU Design) با پروژه ای پژوهش محور به نام «رشد غیرارگانیک» (Inorganic Growth)، رویکردی انقلابی را در پیش گرفته است. این پروژه با تبدیل ضایعات ساختمانی روستاهای شهری تخریب شده به مبلمان شهری از طریق چاپ سه بعدی، چرخه ای بسته و پایدار را ایجاد کرده است.

احیای مواد: تبدیل نخاله به کامپوزیت های پیشرفته

پروژه رشد غیرارگانیک تنها یک طراحی ساده نیست، بلکه یک فرآیند مهندسی دقیق برای فعال سازی مجدد مواد دورریختنی است. در این طرح، بتن های اسقاطی، آجرهای شکسته و ملات های قدیمی به کامپوزیت های قابل چاپ با عملکرد سیمانی تبدیل می شوند.

نکته قابل توجه اینجاست که ماده نهایی تولید شده حاوی 85 درصد ضایعات جامد بازیافتی است. این دستاورد، نخاله های ساختمانی را از یک معضل زیست محیطی به یک منبع ارزشمند در سیستم تولید تبدیل می کند.

فرآیند فنی: از خرد کردن تا فعال سازی شیمیایی

تبدیل بقایای ساختمان به ماده اولیه پرینت سه بعدی شامل چندین مرحله مهندسی پیچیده است:

1. خرد کردن و جداسازی: ضایعات ابتدا در سنگ شکن های فکی خرد شده و سپس توسط سنگ شکن های ضربه ای به شکل نهایی می رسند. در نهایت، با استفاده از سرندهای لرزان چندلایه، دانه بندی می شوند.
2. فرآوری پودرهای میکرونی: حدود 30 تا 35 درصد از ضایعات به پودر بسیار نرم (0 تا 3 میلی متر) تبدیل می شوند. این بخش تحت فعال سازی مکانیکی و برانگیختگی شیمیایی قرار گرفته و با ترکیب با محصولات جانبی صنعتی مانند خاکستر بادی، پودر سرباره و دوده سیلیس، یک جزء سیمانی با خاصیت چسبندگی بالا ایجاد می کند.
3. اصلاح سطح با نانوفناوری: برای بهبود عملکرد، از اصلاح سطح نانو-سوسپانسیون استفاده شده که جذب آب سنگدانه ها را از 10 درصد به زیر 5 درصد کاهش داده و استحکام ناحیه انتقال بین سطحی را تا 40 درصد افزایش می دهد.

بهینه سازی با هوش مصنوعی

استودیو بنتو دیزاین با بهره گیری از عوامل تیکسوتروپیک و بهینه سازی مخلوط به کمک هوش مصنوعی، توانسته است به تعادلی میان روانی استخراج و پایداری پس از رسوب دست یابد. این امر باعث می شود که سازه در حین چاپ، یکپارچگی ساختاری خود را حفظ کند.

بازخوانی هویت بصری: رنگ های برخاسته از دل تاریخ

مبلمان شهری تولید شده در این پروژه (شامل صندلی و چهارپایه)، از نظر بصری روایتگر تاریخ مکان های تخریب شده هستند. تیم طراحی با تحلیل الگوریتمیک تصاویر سایت های تخریب شده، پالت رنگی خاصی را استخراج کرده است:

• قرمز آجری: حاصل از پودر آجرهای قدیمی.
• خاکستری سیمانی: برخاسته از بقایای بتنی.
• سبز ملایم: بازتاب دهنده سطوح هوازده.
• طیف های آبی: استخراج شده از کاشی های لعاب دار خرد شده.

این رنگ ها نه به عنوان رنگ آمیزی سطحی، بلکه به صورت لایه به لایه و از طریق ترکیب مواد معدنی در حین چاپ ایجاد می شوند. سیستم کنترل گرادیان دینامیک و نازل های دوتایی، انتقال رنگی عمودی را ممکن می سازند که شبیه به لایه های زمین شناسی، گذر زمان و حافظه سایت را به نمایش می گذارند.

مزایای زیست محیطی و پایداری

پروژه رشد غیرارگانیک استاندارد جدیدی را در زیرساخت های شهری بازساختی تعریف می کند:

• کاهش 70 درصدی انتشار کربن: به دلیل استفاده از واحدهای پردازش سیار در محل تخریب، نیاز به حمل و نقل سنگین حذف شده است.
• بهره وری حداکثری: نرخ بهره وری از مواد در این روش به 92 درصد می رسد.
• کاهش مصرف مصالح: الگوریتم های هوشمند برش، هندسه سازه را به گونه ای بهینه می کنند که مصرف مواد بدون کاهش استحکام، 40 درصد کمتر از روش های سنتی باشد.

فراتر از مبلمان، یک آرشیو مصالح

این پروژه نشان می دهد که ماده، فراتر از یک جسم فیزیکی، حاملی برای تداوم فرهنگی است. مبلمان شهری تولید شده توسط بنتو دیزاین، تنها یک صندلی برای نشستن نیست، بلکه یک آرشیو ملموس از مواد و نشانه ای فضایی است که پیوند میان محیط های شهری گذشته و آینده را حفظ می کند.

«رشد غیرارگانیک» ثابت کرد که با ترکیب دقت دیجیتال و بازیافت مواد، می توان ضایعات را به فضاهای عمومی بازگرداند و به آن ها ارزش ساختاری و فرهنگی دوباره بخشید.

شناسنامه فنی پروژه «رشد غیرارگانیک»