عصر ایران - تصور کنید قلبی در سینه می تپد که نه از گوشت و خون، بلکه از تیتانیوم ساخته شده است. اخیرا یک قلب مصنوعی کامل توانست با بهره گیری از فناوری «تعلیق مغناطیسی»، یک بیمار استرالیایی را به مدت 105 روز تا زمان پیدا شدن اهداکننده زنده نگه دارد.
این دستاورد بزرگ، جراحی پیوند قلب را از یک چالش وابسته به «اهداکننده» به یک «مساله مهندسی» تبدیل کرده است. اکنون پرسش اصلی دیگر این نیست که آیا می توان قلب را جایگزین کرد، بلکه این است که چگونه می توان دوام، توان و ایمنی این ماشین های حیاتی را برای استفاده طولانی مدت تضمین کرد.