صادق رحمانی شاعر نوشت:
مدرسه شجره طیبه میناب در تاریخ شنبه نهم اسفندماه با حمله هوایی امریکایی، صهیونی بمباران شد و در پی آن ۱۶۸ دانشآموز پرپر شدند. این رباعیها عرض تسلیتی است به مردم داغدار میناب و بازماندگان.
یک
پیچید صدای بغض در کوچهی بادکودک وسط حیاط از تاب افتادپاشید به روی دفتر نقاشیآن دست که بوی قلیهماهی میداد
دو
تیغ آمد و بر گلوی دختر زد چاکفریاد کشیدند درختانی پاکبستند به سنگ دستهدسته گل سرخصد آینه تکهتکه افتاد به خاک
سه
در خندهی تو پرچم ایران خندیدنام تو پرندهایست همنام شهیدآن لحظه که از کبوتران میگفتیپرواز به روی شانههایت بالید
چهار
ناگاه زمین و آسمانی که نبودشعری که نبود داستانی که نبوددستی که نبود تا که دستی گیردفریاد نبود در دهانی که نبود
پنج
دختر شد گم، جعبهمدادش شد گملبخند مرا ندیدهاید ای مردم؟ دنیا دارد گرد سرم میچرخدچون پنکهی سقفی کلاس سوم
شش
ابر آمد و نمنمانه بارید به خاکبا چشم تو آفتاب تابید به خاکلبخند زدی به روی همشاگردیلبخند تو لختهلخته پاشید به خاک
صادق رحمانی