عصر ایران - در روزهایی که خبرهای جنگ، اضطراب و نگرانی به بخشی از زندگی روزمره تبدیل میشود، کودکان بیش از همیشه در معرض فشارهای روانی قرار میگیرند.
حتی اگر والدین تلاش کنند اخبار را از آنها دور نگه دارند، فضای عمومی جامعه، گفتوگوهای خانوادگی، شبکههای اجتماعی و حتی تغییر حالوهوای بزرگترها، این نگرانی را به کودکان منتقل میکند.
در چنین شرایطی، نقش برنامههای کودک دیگر فقط سرگرمکننده نیست بلکه به ابزاری برای آرامش روانی و بازسازی حس امنیت تبدیل میشود.
پخش برنامه «ماچارتا» از فیلیمو در این روزهای پراضطراب، از همین زاویه قابل توجه است. برنامهای که با فضای شاد، رنگهای زنده، چالشهای خانوادگی و بازیهای کودکانه، تلاش میکند جهانی متفاوت از فضای ملتهب بیرون بسازد. جهانی که در آن هنوز میشود خندید، بازی کرد و احساس امنیت داشت.
کودکان در زمان بحران، بیش از هر چیز به برتامه «روتین» و «قابل پیشبینی بودن» نیاز دارند. وقتی برنامهای مثل «ماچارتا» در زمان مشخصی پخش میشود و هر قسمت ساختاری آشنا و شاد دارد، به کودک این پیام منتقل میشود که هنوز بخشهایی از زندگی ثابت و امن باقی مانده است. همین ثبات کوچک، میتواند اثر بزرگی در کاهش اضطراب کودک داشته باشد.
از سوی دیگر، این برنامه با محوریت خانواده، پیام مهم دیگری هم منتقل میکند: در روزهای سخت، خانواده کنار هم میماند. بازیهای مشترک، چالشهای خانوادگی و فضای صمیمی برنامه، به شکل غیرمستقیم به کودکان نشان میدهد که امنیت، فقط یک مفهوم بیرونی نیست، بلکه در کنار خانواده هم میتوان آن را تجربه کرد.
کارشناسان حوزه کودک معتقدند در شرایط بحرانی، حذف سرگرمیهای شاد نه تنها کمکی نمیکند، بلکه به طور حتم اضطراب را افزایش دهد.
کودک برای پردازش ترسهای خود نیاز دارد که در کنار نگرانیها، لحظاتی از شادی و تخلیه هیجانی هم داشته باشد. برتامههایی مانند «ماچارتا» دقیقاً همین کارکرد را دارند، ایجاد فرصت خندیدن در میان خبرهای نگرانکننده و ...
نکته مهم دیگر، فاصله گرفتن موقت کودک از فضای اخبار است. در روزها یی که حتی بزرگسالان هم از حجم خبرهای جنگ خسته و مضطرب میشوند، فراهم کردن فضایی امن و کودکانه برای چند دقیقه، نه یک سرگرمی ساده، بلکه نوعی مراقبت از روح و روان آنها محسوب میشود.
شاید در شرایط عادی، برنامههایی مثل «ماچارتا» فقط یکی از گزینههای سرگرمی کودکان باشند، اما در روزهای جنگی چنین برنامههایی به یک ضرورت تبدیل میشوند. ضرورتی برای حفظ آرامش روانی، تقویت حس امنیت و یادآوری این نکته ساده اما مهم: حتی در سختترین روزها، کودکی باید ادامه پیدا کند.