روز جمعه ۷ فروردین در جریان نشست اضطراری شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در ژنو، که به درخواست جمهوری اسلامی ایران، چین و کوبا و با هدف بررسی و محکومیت حملات هوایی ایالات متحده و اسرائیل به دبستان دخترانه «شجره طیبه» در میناب برگزار شد، مقامهای ارشد ایرانی و بینالمللی، از جمله وزیر امور خارجه ایران، کمیسر عالی حقوق بشر، گزارشگر ویژه حق آموزش و یکی از مادران قربانیان، به ایراد سخنرانی پرداختند.
به گزارش مهر، در این نشست، سید عباس عراقچی، وزیر امور خارجه کشورمان، که بهصورت مجازی سخنرانی کرد، تصریح نمود کشورش درگیر «جنگی تحمیلی» از سوی ایالات متحده و اسرائیل شده که از ۲۸ فوریه و همزمان با روندهای دیپلماتیک آغاز شده است.
وی حمله به دبستان شجره طیبه در میناب را یکی از «دلخراشترین آثار این تجاوز» دانست و مدعی شد که در این حمله بیش از ۱۷۵ دانشآموز و معلم کشته شدهاند.
عراقچی این رویداد را بخشی از روندی گستردهتر از نقض نظاممند حقوق بشر و حقوق بینالملل بشردوستانه توصیف کرد و با اشاره به تخریب یا آسیب بیش از ۶۰۰ مدرسه و کشته یا زخمی شدن بیش از ۱۰۰۰ دانشآموز و معلم طی هفتههای اخیر، تأکید کرد که هدف قرار دادن زیرساختهای غیرنظامی از جمله بیمارستانها، تأسیسات آب و پالایشگاهها «عمدی» بوده و نمیتواند ناشی از خطا تلقی شود.
وی خواستار محکومیت این اقدامات از سوی جامعه بینالمللی و پاسخگویی عاملان شد و هشدار داد که تداوم سکوت در برابر چنین رویدادهایی، موجب تضعیف نظام حقوق بینالملل و گسترش ناامنی خواهد شد.
او در پایان تأکید کرد که ایران آغازگر جنگ نبوده و به دفاع از تمامیت ارضی و امنیت ملی خود ادامه خواهد داد.
کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل نیز در سخنرانی خود، با محکوم کردن این حمله، آن را نمونهای تکاندهنده از تأثیرات جنگ بر غیرنظامیان، بهویژه کودکان، توصیف کرد و اعلام داشت که بر اساس گزارشها دستکم ۱۶۸ کودک، معلم و کارکنان مدرسه در این حمله کشته شدهاند.
وی با ابراز تسلیت به خانوادههای قربانیان، تأکید کرد که کشتار دانشآموزان تحت هیچ شرایطی قابل توجیه نیست و خواستار انجام تحقیقات سریع، مستقل و شفاف برای روشن شدن ابعاد حادثه و تضمین پاسخگویی شد. او همچنین نسبت به روند رو به افزایش حملات به مراکز آموزشی در سطح جهان ابراز نگرانی کرد.
فریده شهید گزارشگر ویژه حق آموزش سازمان ملل نیز با اشاره به حمله ۲۸ فوریه و استفاده از موشکهای تاماهاوک برای حمله به مدرسه، اعلام کرد که این حمله که به کشته شدن دستکم ۱۷۵نفر، عمدتاً کودکان ۷ تا ۱۲ ساله انجامیده، مصداق بالقوه «جنایت جنگی» و نقض جدی حقوق بینالملل بشردوستانه است.
وی تأکید کرد که مدارس بهعنوان اماکن غیرنظامی تحت حمایت ویژه قرار دارند و هرگونه حمله به آنها ممنوع است.
او همچنین با اشاره به گزارشهای اولیه درباره نقش نیروهای آمریکایی و احتمال استفاده از اطلاعات نادرست، خواستار روشن شدن زنجیره تصمیمگیری، انجام تحقیقات مستقل و تعیین مسئولیتها شد و بر لزوم جبران خسارت، حمایت از قربانیان و بازسازی نظام آموزشی تأکید کرد.
وی هشدار داد که چنین مواردی نباید در «شکاف مصونیت از مجازات» باقی بمانند و خواستار توقف فوری درگیریها و حفاظت از غیرنظامیان شد.
در این نشست همچنین محدثه فلاحت، مادر دو دانش آموز شهید، مهدیه و امین احمدزاده، به نمایندگی از قربانیان و بازماندگان در این نشست صحبت کرد.
وی با بیانی احساسی از فقدان فرزندانش سخن گفت و این فاجعه را نمادی از رنج همه خانوادههایی دانست که با اطمینان، فرزندان خود را به مدرسه فرستاده بودند.
او با اشاره به رؤیاهای ناتمام کودکان و خلأ عمیقی که از آنان بر جای مانده، خواستار روشن شدن حقیقت، پاسخگویی عاملان و تحقق عدالت شد و تأکید کرد که این مطالبه نه برای انتقام، بلکه برای جلوگیری از تکرار چنین فجایعی در آینده است.
در جریان این نشست نزدیک به 60 کشور و 19 نماینده جامعه مدنی نیز سخنرانی کردند که حملات آمریکا به مدرسه شجره طیبه را محکوم کردند و ضمن درخواست رعایت حقوق بشر دوستانه در جریان مخاصمات و کاهش سریع تنش ها، بر ضرورت انجام سریع تحقیقات سریع، شفاف و مستقل در خصوص حمله تاکید کردند.خسرو شکیبایی، زاده هفتم فروردین ماه سال ۱۳۲۳ است. عاشق بهار بود و خوشحال بود که تولدش همزمان با روز جهانی تئاتر است.
هرچند تماشاگران تئاتر در سالهای پیش از انقلاب بازیهای درخشان او را در آثار نمایشی مختلف به یاد دارند، اما عموم تماشاگران بعد از انقلاب او را با شماری از فیلمهای شاخص سینما و مجموعههای موفق تلویزیونی همچون «خانه سبز» میشناسند. محبوبیتش آنچنان بالاست که اغلب تماشاگران حرفهای هنرهای نمایشی، به کارنامه پر و پیمان او آشنایی کامل دارند اما در این بهار که جنگ بر کشورمان سایه افکنده و شماری از هموطنان بیگناهمان، جان و مال خود را از دست دادهاند، یادی میکنیم از دو فیلم خاطرهانگیز او که در حال و هوای جنگ ساخته شدهاند و جزو آثار شاخص سینمای کشور به شمار میآیند.
«کیمیا» یکی از این دو فیلم است؛ فیلمی ساخته احمدرضا درویش که هم تصاویری از جنگ را برایمان زنده میکند و هم به تبعات آن میپردازد.
پرستاری به نام «شکوه» با بازی بیتا فرهی در روزهای پر التهاب جنگ، نوزادی را مییابد که در جنگ خانواده خود را از دست داده. او که از نعمت فرزند بیبهره است، رخت مادری به تن میکند و همه عشق مادرانه خود را نثار دخترکی میکند که او را «کیمیا» نام داده. حالا دخترک به سن مدرسه رسیده و در این میان ناگهان مردی پیدا میشود که پدر واقعی اوست؛ مردی به نام رضا با بازی خسرو شکیبایی، وحشت به جان زن میافتد که پدر آمده تا دخترش را از او بگیرد اما رضا مردی است از تبار نور و آینه که عشق را میشناسد و دخترش را به آغوش مادرانه شکوه میسپارد.
شاید کمتر بازیگری میتوانست همچون خسرو شکیبایی، عشق این مرد را به فرزندش و ایثار و گذشت او را در بخشش ارزشمندترین دارایی زندگیاش بازی کند.
فیلم با نامه تاثیربرانگیز رضا به شکوه به پایان میرسد و در نهایت صدای شکیبایی است که در ذهن تماشاگر مدام میچرخد.
خسرو شکیبایی در فیلم کیمیا
سالها بعد از ساخت این فیلم و در شرایطی که شکیبایی گاه در فیلمهایی بازی کرده بود که جای درخوری در کارنامه هنری او نداشتند، کیومرث پوراحمد با ساخت فیلم «اتوبوس شب» هم یکی از آثار درخشان خود را ساخت و هم فرصتی فراهم آورد تا شکیبایی بار دیگر توانایی بازیگری خود را ارایه دهد.
او در این فیلم که داستان آن در گرماگرم جنگ میگذرد، نقش راننده یک اتوبوس را بازی میکند و بازی مشترکش با مهرداد صدیقیان که نوجوانی عازم جنگ است، به یاد ماندنی است.
شکیبایی برای بازی در این فیلم سیمرغ بلورین جشنواره فجر و جایزه جشن خانه سینما را هم گرفت تا در آخرین سالهای زندگیاش باز هم موفقیتی دیگر نصیب خود کند.
حالا سالهاست که فضای هنرهای نمایشیمان از حضور بازیگری چون او بیبهره است اما یادآوری این دو فیلم در روزهای غریب امروز برای مخاطبان جوانتری که در سالهای گذشته امکان تماشای این فیلمها را بر پرده نقرهای سینما ندیدهاند، خالی از لطف نیست.
خسرو شکیبایی اگر زنده بود، امروز بر کیک تولد خود شمعی با عدد ۸۲ روشن میکرد.
با کیومرث پوراحمد و مهرداد صدیقیان در فیلم «اتوبوس شب»