عصر ایران - با بالا رفتن سن، استخوان های ما به طور طبیعی قدرت، تراکم و توده خود را از دست می دهند که این امر می تواند خطر ابتلا به پوکی استخوان را افزایش دهد؛ وضعیتی که باعث ضعیف و شکننده شدن استخوان ها می شود. اگرچه خود فرآیند پیری اجتناب ناپذیر است، اما بسیاری از عوامل دیگر که بر سلامت استخوان ها تاثیر می گذارند، در کنترل شما هستند. به همین دلیل، برداشتن گام هایی برای محافظت و تقویت استخوان ها، به ویژه بعد از 50 سالگی، اهمیت ویژه ای پیدا می کند.
با کلیک روی کلمات آبی رنگ این مطلب به صفحه مقاله علمی مرتبط با آن(زبان انگلیسی) انتقال خواهید یافت.
با افزایش سن، تغییراتی در نحوه جذب، استفاده و تجزیه مواد مغذی ایجاد می شود. سالمندان همچنین تمایل به داشتن رژیم های غذایی فاقد مواد معدنی و ویتامین ها دارند. عدم دریافت کلسیم کافی می تواند در بروز چندین بیماری از جمله پوکی استخوان نقش داشته باشد.
افزون بر کلسیم، دریافت پروتئین و کلاژن کافی نیز برای حمایت از سلامت استخوان و عضله مهم است. فراتر از آن، رژیم غذایی سرشار از سبزیجات با کاهش موارد زمین خوردن و کاهش خطر شکستگی مرتبط است. این موضوع منطقی به نظر می رسد، زیرا برخی سبزیجات غنی از کلسیم هستند. داشتن یک رژیم غذایی پرفیبر نیز ممکن است به جذب مواد مغذی کمک کند.
تنباکو حاوی موادی است که برای سلامت استخوان مضر هستند. این سموم می توانند منجر به عدم تعادل بین جایگزینی استخوان قدیمی با استخوان جدید شده و از دست رفتن استخوان را تشدید کنند. تنباکو همچنین می تواند ترمیم استخوان را مختل کرده و مشکلات پس از آسیب دیدگی را افزایش دهد.
در مقایسه با افراد غیرسیگاری، کسانی که در حال حاضر سیگار می کشند، با خطر بالاتری برای هر نوع شکستگی، به ویژه شکستگی لگن، روبرو هستند.
مشابه تنباکو، الکل نیز با عدم تعادل در جایگزینی استخوان قدیمی با استخوان جدید مرتبط است که منجر به کاهش توده و قدرت استخوان می شود. افزون بر این، الکل خطر زمین خوردن و شکستگی استخوان را افزایش می دهد.
به همین دلایل، باید از مصرف بیش از حد الکل خودداری کرد.
ورزش به موارد زیر کمک می کند:
- افزایش تراکم استخوان و همچنین جایگزینی استخوان قدیمی با استخوان جدید
- بهبود قدرت استخوان
- جلوگیری از تحلیل رفتن استخوان
بر اساس مطالعات موجود، هنوز توافق قطعی بر سر نوع، مدت زمان یا شدت ورزش برای سالمندان وجود ندارد. با این حال، تمرینات مقاومتی با شدت بالا و برنامه هایی که بر نواحی خاصی از اسکلت بدن تمرکز دارند، در افزایش تراکم معدنی استخوان (BMD) و کاهش خطر زمین خوردن در میان سالمندان و افراد مبتلا به پوکی استخوان نویدبخش بوده اند.
نمونه هایی از تمرینات مقاومتی عبارتند از:
- کار با وزنه
- استفاده از کش های مقاومتی
- استفاده از وزن بدن (مانند شنای سوئدی)
در نهایت، زمین خوردن و شکستگی می تواند باعث درد شود. انجام برخی تمرینات (مانند حرکات کششی ستون فقرات) و اصلاح وضعیت بدن (پوسچر) ممکن است بخشی از این درد را تسکین دهد.
پیشگیری از زمین خوردن به دلایل متعددی حائز اهمیت است. زمین خوردن می تواند منجر به آسیب هایی شود که فعالیت های شما را حداقل برای یک روز محدود می کند.
آسیب دیدگی برای سالمندان می تواند بسیار جدی باشد. برخی از افراد مسن داروهای رقیق کننده خون مصرف می کنند و آسیب های سر در آن ها نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارد. زمین خوردن یکی از دلایل شایع آسیب های مغزی تروماتیک است.
در برخی افراد، ترس از زمین خوردن می تواند منجر به محدودیت بیشتر فعالیت ها شود که خود باعث افزایش ضعف و بالا رفتن خطر سقوط می شود. این چرخه معیوب که برخلاف تلاش ها برای پیشگیری از سقوط های بعدی عمل می کند، ممکن است منجر به از دست دادن استقلال و کاهش کیفیت زندگی شود.
در اینجا گام های بیشتری برای پیشگیری از زمین خوردن آورده شده است:
- محیط خانه خود را ایمن سازی کنید.
- چشم ها و گوش های خود را آزمایش کنید.
- در صورت وجود نرده، از آن ها استفاده کنید.
- خواب کافی و باکیفیت داشته باشید.
- در روزهایی که وضعیت آب و هوا نامساعد است، در خانه بمانید.
- برای تغییر وضعیت از حالت خوابیده به نشسته یا نشسته به ایستاده، عجله نکنید و زمان بگذارید.
- درباره عوارض جانبی داروهای خود مانند سرگیجه یا خواب آلودگی با پزشک صحبت کنید.
- در صورت لزوم، از وسایل کمکی مانند عصا یا واکر برای حفظ تعادل استفاده کنید.
- هنگام راه رفتن روی سطوح لغزنده احتیاط کنید.
- کفش های مناسب و ضد لغزش بپوشید.