عصر ایران- این بیمارستان دامپزشکی در تیرانا، که توسط گروه معماری داویده ماکولو ایتالیا طراحی شده، سبک بروتالیسم را به سمتی نرم تر و غیرمنتظره تر میبرد. به جای زاویه های تیز و بلوک های سنگین، ساختمان از منحنی های بتنی روان ساخته شده که فضا را مانند یک پوسته پیوسته در بر گرفته اند.
بتن خام هنوز همان حس سنگینی و صداقت کلاسیک بروتالیسم را دارد، اما فرم های گرد آن را آرام تر و کمتر سختگیرانه جلوه می دهند. در داخل، چیدمان از این منحنی ها پیروی می کند و حرکت باز و آسان را ایجاد می کند، نه راهروهای تنگ، چیزی که به آرامش بیشتر حیوانات و افراد کمک می کند.
تراس های سبز در طبقات بالاتر کنده شده اند و حجم ساختمان را می شکنند و لایه ای از زندگی به ساختار کاملا جامد اضافه می کنند. این ترکیبی از سنگین و ملایم، بتن محکم است که به شکل چیزی تقریبا ارگانیک درآمده است.
زبره کاری یا معماری بروتالیست، سبکی از معماری است که در آن ساختمان ها کلا با بتن زبره و بدون روکش و دیگر عناصر کاربردی، به عبارتی عریان و عاری از زینت اجرا می شوند. اصطلاح زبره کاری (بروتالیسم) در 1954 در فرانسه و بریتانیا برای توصیف این شیوه به کار رفت.