هشدارها در مورد اینکه شوک عرضه نفت ناشی از جنگ آمریکا و اسرائیل در "خاورمیانه" باعث تغییرات دائمی در الگوهای تقاضا خواهد شد، در حال افزایش است.
به گزارش عصرایران به نقل از "اویل پرایس"، هر چه این جنگ بیشتر ادامه یابد، احتمال تحقق این تغییرات با انباشته شدن بشکههای از دست رفته بیشتر میشود.
بلومبرگ هفته گذشته گزارش داد که تا کنون حدود 1 میلیارد بشکه نفت از دست رفته وجود دارد، "تقریبا تضمین شده". این گزارش خاطرنشان کرد که تقاضا در آسیا در حال حاضر در حال نابودی است. با این حال، این تخریب به آرامی و بیسروصدا، اما مطمئنا، در سراسر جهان در حال گسترش است، زیرا دولتها در آستانه اتمام نفت ذخیره شدهای هستند که برای کاهش تاثیر از دست دادن عرضه خاورمیانه بر قیمتها استفاده میشود.
"فاتح بیرول"، دبیرکل آژانس بینالمللی انرژی، اوایل این ماه به شبکه آمریکایی "سی ان بی سی" گفت: "تا به امروز، ما 13 میلیون بشکه در روز نفت از دست دادهایم... و اختلالات عمدهای در کالاهای حیاتی وجود دارد." بیرول همچنین گفت: " ما با بزرگترین تهدید امنیت انرژی در تاریخ روبرو هستیم." او بعدا در مصاحبهای با گاردین نیز این جمله را تکرار کرد و دولتهای سراسر جهان را به خاطر وابسته کردن اقتصادشان به هیدروکربنها سرزنش کرد. بیرول از حامیان سرسخت گذار از نفت و گاز به انرژی بادی و خورشیدی بوده است.
همانطور که بیرول از آژانس بینالمللی انرژی به گاردین بیان کرد، استدلال گذار به انرژی های پاک و تجدیدپذیر، به طور قابل توجهی از بحران کنونی نفت سود برده است. او به این نشریه گفت: " درک آنها از ریسک و قابلیت اطمینان تغییر خواهد کرد. دولتها استراتژیهای انرژی خود را از نو بررسی خواهند کرد. انرژیهای تجدیدپذیر و انرژی هستهای به طور قابل توجهی افزایش خواهند یافت و تغییر بیشتری به سمت آیندهای برقیتر رخ خواهد داد." او خاطرنشان کرد که این امر منجر به کاهش تقاضای نفت خواهد شد که دائمی خواهد بود.
اما بسیاری نسبت به چنین تحولی تردید دارند. با این حال، حجم عظیم کاهش عرضه نشان میدهد که واردکنندگان نفت هر کاری که لازم باشد برای جلوگیری از بحران عرضه انجام خواهند داد، از جمله ساخت نیروگاههای بادی و خورشیدی بیشتر، با وجود کاستیهایشان که آنها را به بخش کوچکی از عرضه انرژی اولیه جهانی تبدیل کرده است، همچنان تحت سلطه هیدروکربنها، از جمله زغال سنگ.
زغال سنگ در کنار منابع جایگزین برق، برنده بزرگ دیگر این بحران است. در یک چرخش نسبتا طعنهآمیز، واردکنندگان انرژی که خود را قادر به خرید مداوم گاز مایع (ال ان جی) با قیمتی بالاتر از گاز قطر نمیبینند، به جای آن به زغال سنگ روی آوردهاند. زغال سنگ ارزان، بسیار بیشتر از گاز مایع در دسترس و فراوان است.
اقتصادهای توسعهیافته مانند ژاپن و کره جنوبی در حال افزایش استفاده از تولید برق با سوخت زغال سنگ هستند، در حالی که کشورهای در حال توسعه، چین، هند، بنگلادش و بیشتر کشورهای جنوب شرقی آسیا با کمیاب و بسیار گران شدن گاز، بیشتر به زغال سنگ متکی هستند.
این تغییر به زغال سنگ در درجه اول بر تقاضای گاز و به طور خاص، تقاضای " ال ان جی" تاثیر خواهد گذاشت. در مورد نفت خام، شوک عرضه میتواند به خوبی منجر به افزایش علاقه به حمل و نقل الکتریکی شود و این امر میتواند الگوهای تقاضای بلندمدت را تغییر دهد، اما فقط در حد فرض - زیرا قیمت برق و همچنین قیمت خودروهای برقی به قیمت هیدروکربن نیز بستگی دارد.
تحلیلگران معتقدند که بحران عرضه نفت به شدت به صنعت پتروشیمی ضربه میزند. بسیاری از صنایع برای محصولات خود به پتروشیمی وابسته هستند و خودروهای برقی، انرژی بادی و خورشیدی از جمله آنها هستند. اگر قیمت نفت خام افزایش یابد، در طول زنجیره تامین همه چیز از خودروهای برقی گرفته تا کابلها نیز افزایش مییابد و در نهایت جایگزین هیدروکربنها را نیز گرانتر میکند و در نتیجه تقاضا برای انرژی را به طور کلی از بین میبرد.
"جونیت کازوک اوغلو" رئیس بخش انتقال انرژی در FGE NexantECA به بلومبرگ گفت: " از آنجا که هنوز هیچ فاجعه قابل مشاهدهای در غرب وجود ندارد، مردم فکر میکنند همه چیز خوب است و تنها تاثیر آن، کمی افزایش قیمت سوخت در پمپ بنزین هاست." با این حال، تخریب تقاضا "به صورت موجی خواهد آمد. آسیا اولین کشور در صف بود و آفریقا نیز در رتبه بعدی قرار دارد. اروپا از قبل شروع به صحبت در مورد کمبود برخی سوختها کرده و تاثیر قیمت را احساس میکند."
با این حال، نوعی روزنه امید وجود دارد. زیرا اگر تخریب تقاضا به تنهایی به بازار واگذار شود تا تصمیم بگیرد، قیمتها باید بسیار بسیار بالاتر بروند تا این تخریب رخ دهد. به گفته کازوک اوغلو از FGE، نفت باید به 250 دلار در هر بشکه برسد، که منعکس کننده هشدارهای داده شده در اوایل جنگ توسط سایر ناظران متخصص است.
"گرگ نیومن"، مدیرعامل گروه "اونیکس کپیتال"، در اوایل ماه مارس گفت: "ما کاملا در محدوده ۱۵۰ دلار هستیم، اما فکر نمیکنم [پیش بینی] 200 دلار مسخره باشد. با توجه به اینکه ما اساسا در حال حاضر با یک بحران روزانه معادل قطع عرضه مواجه هستیم، این قیمت بسیار منصفانه خواهد بود."
"کریس واتلینگ"، استراتژیست ارشد بازار در "لانگویو اکونومیکس"، در آن زمان گفت: " اگر نفت به 200 دلار یا حتی 250 دلار برسد، تعجب نمیکنم، زیرا قیمت کالاها وقتی کمبود عرضه وجود دارد، به صورت سهمی افزایش مییابد."
در حال حاضر، نفت خام برنت در سطح بسیار پایینتری از این رقم معامله میشود و در زمان نگارش این مطلب در حدود 110 دلار در نوسان است. نفت خام وست تگزاس اینترمدیت به حدود 100 دلار در هر بشکه بازگشته است. با این حال، اینها قیمتهای بازار آتی هستند. نفت برای تحویل فیزیکی میتواند حق بیمه سنگینی داشته باشد، زیرا همه چیز از حمل و نقل گرفته تا بیمه، درست مانند خود نفت، گرانتر شده است. بدون شک، تخریب تقاضا در راه است. تنها سوال این است که چقدر شدید خواهد بود و آیا واقعا دائمی خواهد شد یا خیر.